Welkom op Sott.net
zon, 11 apr 2021
De Wereld voor Mensen die Nadenken

Geheime Geschiedenis
Kaart


Info

Genomen traceren oorsprong en ondergang van de Scythen

Over het algemeen worden de Scythen beschouwd als felle krijgers te paard en vormden een veelheid van culturen uit de IJzertijd, die heersten over de Euraziatische steppes en een belangrijke rol speelden in de Euraziatische geschiedenis. In een nieuwe studie, gepubliceerd in Science Advances, worden gegevens geanalyseerd van genomen van 111 oeroude personen, afkomstig uit de Centraal-Aziatische steppe van de eerste millennia voor Christus en na Christus. De resultaten onthullen nieuwe inzichten in de genetische gebeurtenissen, welke verband houden met de oorsprong, ontwikkeling en ondergang van de legendarische Scythen van de steppes.
Luchtfoto van begraafplaatsen van de Hun-Xianbi cultuur
© Zainolla Samashev
Luchtfoto van begraafplaatsen van de Hun-Xianbi cultuur. Zowel paarden als krijgers kunnen ontwaard worden.
Vanwege hun interacties en conflicten met de belangrijkste gelijktijdige beschavingen van Eurazië hebben de Scythen een legendarische status in de geschiedschrijving en in de populaire cultuur. Zij hadden grote invloed op de culturen van hun machtige buren en verspreidden nieuwe technologieën, zoals zadels en andere verbeteringen voor het paardrijden. De oude Griekse, Romeinse, Perzische en Chinese rijken lieten alle een groot aantal bronnen na, welke, vanuit hun perspectief, de gewoonten en gebruiken beschrijven van de gevreesde krijgers te paard uit de binnenlanden van Eurazië.

Toch is er, ondanks bewijs uit externe bronnen, weinig bekend over de geschiedenis van de Scythen. Zonder een geschreven taal of directe bronnen blijft onduidelijk welke taal of talen zij spraken, waar zij vandaan kwamen en in hoeverre de verschillende culturen die over zo'n enorm gebied verspreid waren in feite aan elkaar verwant waren.

Black Magic

Nazi-industrialisme, Technocratie, Social Engineering: De Achtergrond van Klaus Schwabs Familiewaarden

Schwab Reset
Is de echte Klaus Schwab een soort vriendelijke oude oom die goed wil doen voor de mensheid, of is hij werkelijk de zoon van een nazi-collaborateur die slavenarbeid gebruikte en de nazi's hielp om de eerste atoombom te vervaardigen? Johnny Vedmore buigt zich over deze vraag.

Op de ochtend van 11 september 2001 ontbeet Klaus Schwab in de Park East Synagoge in New York City samen met Rabbijn Arthur Schneier, voormalig vicepresident van het Joods Wereldcongres en nauw geassocieerd met de families Bronfman and Lauder. Samen zagen de twee mannen hoe een van de meest ingrijpende gebeurtenissen van de volgende twintig jaar zich ontvouwde toen vliegtuigen zich in de gebouwen van het World Trade Center boorden. Nu, twintig jaar later, zit Klaus Schwab opnieuw op de eerste rij bij een generatiebepalend moment in de moderne menselijke geschiedenis.

Het lijkt erop dat Schwab altijd vooraan zit wanneer zich een ramp voltrekt en zijn nabijheid bij wereldveranderende gebeurtenissen heeft hij waarschijnlijk te danken aan het feit dat hij zeer invloedrijke en machtige connecties heeft. Als drijvende kracht achter het Wereld Economisch Forum, "de internationale organisatie voor publiek-private samenwerking", maakt Schwab al meer dan 50 jaar staatshoofden, topmensen uit het bedrijfsleven en de elite onder de academici en wetenschappers het hof in Davos. Onlangs haalde hij eveneens de woede van velen op het hals door zijn meer recente rol als voortrekker van de Grote Reset, een grootscheepse poging om de beschaving wereldwijd opnieuw vorm te geven ten voordele van de elite van het World Economic Forum en hun bondgenoten.

Book 2

Dostojevski's Bedachtzame Kritiek op Links - Nog Steeds Relevant!

Vera Biron / Dostoevsky Museum
© Vera Biron / Dostoevsky Museum
"In alle gevallen willen mensen wis en waarachtig geen einde aan leed. Ze hebben behoefte aan uitdagingen teneinde de vervoering van overwinning te voelen, schuldgevoel over hun daden om kans te maken op verlossing en de mogelijkheid tot afwijzing en haat om zo elk gevoel van diepe liefde te ondervinden."

Inleiding
"Plato, Rousseau, Fourier, aluminium zuilen - dat alles is slechts geschikt voor de huismus, niet voor de menselijke samenleving. Maar aangezien de toekomstige vorm op dit ogenblik nodig is, wanneer we eindelijk bereid zijn om actie te ondernemen teneinde elke verdere gedachte over dit onderwerp te voorkomen. Ik stel mijn eigen systeem van de organisatie van de wereld voor. Hier heb je het dan!", zei hij terwijl hij op zijn schrift klopte. "Ik wilde zo min mogelijk uitweiden over mijn boek op deze bijeenkomst, maar ik zie in dat het noodzakelijk is om heel wat verbale verduidelijking te verstrekken, derhalve neemt mijn gehele toelichting op zijn minst tien avonden in beslag, overeenkomend met het aantal hoofdstukken in mijn boek." (Men hoorde meer gelach.) Bovendien moet ik van tevoren verklaren dat mijn systeem nog niet compleet is." (Opnieuw gelach). Ik raakte verloren in mijn eigen data en mijn conclusie spreekt de aanvankelijke stelling waaruit ik ben gestart, tegen. Beginnend met onbeperkte vrijheid eindig ik met grenzeloos despotisme. Ik moet er echter aan toevoegen dat er geen andere oplossing voor het sociale probleem bestaat, behalve die van mij." - Fjodor Dostojevski, Boze Geesten
In zijn groots, hetzij veel te lang boek weeft Russisch romanschrijver Fjodor Dostojevski een zwarte komedie over een groep radicalen die een kleine Russische stad willen overnemen als opstap naar een algemene revolutie. De meesten van hen praten verschillende platitudes na over hoe hun toekomstige utopie voor iedereen het beste zal zijn, en geven uiting aan universeel medeleven en sympathie voor de armen en bezitlozen. Maar hun persoonlijk gedrag bekrachtigt geen van deze zelfgenoegzaamheden. Tijdens hun vergaderingen zijn de radicalen ijdel, overschatten hun capaciteiten en streven er constant naar om elkaar te slim af te zijn. Ver verwijderd van het daadwerkelijk geloven in gelijkheid probeert iedere radicaal de anderen te overtreffen met hun gekunsteldheid om te laten zien hoe zorgzaam ze zijn of door het ontwikkelen van steeds radicalere "systemen" om hun vernuft te bewijzen. De parodie bereikt zijn crescendo met de intellectueel Shigalyov, die de onofficiële chef-filosoof van de groep is. Op hun bijeenkomst houdt hij een speech en geeft daarmee uiting aan zijn vermeend verlangen naar de perfecte maatschappij, maar geeft toe dat zijn aanvankelijk verlangen om onbeperkte vrijheid te bereiken eindigde met het oproepen tot "grenzeloos despotisme". Het blijkt dat Shigalyovs systeem, de enige "oplossing voor het sociale probleem" volgens hem, gaat om het wegnemen van alle vrijheid van 90 procent van de bevolking en het toedelen van de macht aan een kleine groep die alles zal organiseren. Geen beloning als u raadt uit wie deze groep zal bestaan die de massa zal leiden.

Cut

Arabisch-islamitische slavenhandel wordt ontkend, maar "historie laat dat niet toe"

bevrijde slaven Zanzibar Arabisch-islamitische slavenhandel

Slaven gered uit de handen van hun Arabisch-islamitische slavenhouders, Zanzibar, 1881
Met moslimstudenten bezoekt Petra Sijpesteijn het eerste slavernijmuseum in de islamitische wereld. Wat krijgen ze te zien over de Koran, racisme en moderne slavernij?

Doha, 2016. Tijdens mijn colleges ontcijferen de Qatarese studenten middeleeuwse documenten. Handelscorrespondentie, petities aan bisschoppen en emirs, huurcontracten, brieven van familieleden die naar elkaars gezondheid informeren. Dan leg ik ze een verkoopcontract voor uit de negende eeuw, de tijd van het Islamitische Rijk. Dat beschrijft tot in detail de fysieke en geestelijke toestand van een Berberse slavin: ze had wit haar, slechte tanden, littekens, was niet zwanger of nachtblind, haar genitaliën waren in orde. En niet onbelangrijk: ze was niet gek en evenmin geneigd om te ontsnappen. De klant kon zijn afweging maken. Kopen of niet?

Onder mijn studenten ontbrandt een hevig debat. "De islam kent geen slavernij!"

Door de actualiteit ingehaald

Die stelling was toen net door de actualiteit ingehaald: IS bood yezidische vrouwen en kinderen in kooien te koop aan en promootte openlijk slavernij, met een beroep op de Koran. En vaststaat dat niet alleen vroeger slavernij voorkwam onder islamitisch gezag, maar dat dit nog steeds het geval is. Eeuwenlang kende de moslimwereld slaafsoldaten (Mamlukken). De Koran verwijst ondubbelzinnig naar slavernij - en niet om haar af te schaffen.

Commentaar: Zoals ook in deze Franstalige video wordt gezegd, lijkt het erop dat slaven verhoudingsgewijs meer bescherming kregen binnen het christendom. Niet voor niets zijn de vragen die bovengenoemde hoogleraar stelt belangrijk: waarom is de morele omwenteling die tot afschaffing van de slavernij heeft geleid in de westerse wereld begonnen? En waarom is er in de Arabische wereld tot nog toe veel minder sprake van bewustwording?


Gold Seal

Decreet: "Nederlanders zijn racistisch" en dus kwam er in 1984 een mediapolitie

mediapolitie
In september 1984 publiceerde weekblad Vrij Nederland het artikel De bestuurders van lijn zestien, een beroemd geworden reportage over Amsterdamse trambestuurders. Nog geen dag later plofte er aan de Raamgracht een brief in de bus van de werkgroep Media en Racisme waarin Elma Verhey en medeauteur Gerard van Westerloo werden beschuldigd van 'het verspreiden van racistische propaganda'.

Wie waren de aanklagers destijds en wie gaf hen dat recht? Ruim dertig jaar later zocht Elma Verhey het uit.
"Als Amsterdammer zijnde kan ik niet begrijpen dat het allemaal zo scherp is geworden. Een bestuurder die nog naar kaartjes vraagt, die heeft de zwarte band karate. En iemand uit de tram zetten? Voor roken, patat en ijs zou het kunnen. Begin ik daaraan, dan hou ik niemand meer over. Of beschonken en lazerus in de tram, vrouwen lastig vallen. Denk ik: zal ik gaan? Vooruit dan maar, ik ga. Hé fascist, want het is een Turk. Kan ik er wat aan doen dat het een Turk is. Maar dan kom je gelijk op discriminatie. Daar gooien ze alles op en dat kan ik niet hebben. Het is een Turk, hij vreet knoflook en hij staat in mijn nek te wasemen. Ik zeg ouwe, ga effe achterin zitten, je stinkt. Gelijk discriminatie. Flauwekul. Had er een dronken kerel gestaan, had ik het ook gezegd. Alles wat jij globaal zegt vinden zij discriminatie. Het beste is gewoon blijven rijden, doorrijden, verstand op nul, schermpie voor, dan heb je het minste last."

(Uit: De bestuurders van Lijn Zestien, VN, 29 september 1984)
'Media en Racisme'

Op een koude donderdagochtend dik dertig jaar geleden komen zo'n honderdvijfentwintig journalisten bij elkaar te Hilversum, in de Grote Marconizaal van de NOS op het Mediapark. Van VARA tot TROS, van De Waarheid tot De Telegraaf en van Elsevier tot Vrij Nederland; letterlijk geen krant, weekblad, radio- of tv-programma ontbreekt op deze gedenkwaardige 5 april 1984. Op de agenda staat maar één onderwerp: 'Media en Racisme'.

Henk Biersteker, destijds hét gezicht van actualiteitenrubriek Kenmerk (IKON), opent de vergadering. Kenmerk heeft een reputatie als het gaat om 'betrokken journalistiek'. In 1982 zijn vier redacteuren vermoord tijdens hun werk in El Salvador, waaronder de bevlogen ex-predikant Koos Koster.

Commentaar: Het decreet van de mediapolitie bestaat nog steeds en de censuur neemt alleen maar toe. We hoeven alleen maar naar Julian Assange te kijken om te zien hoe de gevestigde orde omgaat met mensen die informatie publiceren die hen onwelvallig is.

Tegelijkertijd woedt er een felle strijd tegen rechts of eenieder die zich niet laat indoctrineren door ver linkse ideologieën en die ziet wat er werkelijk speelt in de samenleving. De trambestuurders die in het artikel geciteerd worden zijn daar een voorbeeld van.

De moord op Pim Fortuyn en wellicht op Hans Janmaat een maand later en de wijze waarop Janmaat kapotgemaakt is, toont dat we te maken hebben met een genadeloze gevestigde orde die uit is op bloed als hun machtspositie in gevaar wordt gebracht. De manier waarop de media en de zogenaamde intelligentsia Thierry Baudet van het Forum voor Democratie afschilderen is tevens bij de beesten af:

16 years after Dutch politician Pim Fortuyn was assassinated by a radical leftist, Dutch establishment is gunning for Thierry Baudet


Bomb

De strijd van de Binnenlandse Veiligheidsdienst en radicale antifascisten tegen rechts

antifascisten hotel Kedichem

"Hotel Cosmopolite in Kedichem, geheel uitgebrand na een actie van antifascisten tegen een CP-congres; maart 1986"
Dit is het zesde en laatste artikel in een serie over de Centrumpartij (CP) en de Centrumdemocraten (CD). Deze politieke partijen waren actief in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw en werden toen vanwege hun rechts-radicale gedachtegoed scherp bestreden. Het eerste artikel van de serie gaf een schets op hoofdlijnen van de geschiedenis van de CP en CD. In de daaropvolgende artikelen werd ingegaan op de omgang met en de bestrijding van die partijen in de Tweede Kamer (door de andere partijen), in de rechtszaal (door maatschappelijke organisaties en het Openbaar Ministerie), door diverse overheidsinstellingen (het ministerie van Binnenlandse Zaken en de Binnenlandse Veiligheidsdienst) en in de publieke opinie (door maatschappelijke organisaties en de media). In dit artikel gaat het om de omgang met en de bestrijding van de CP en CD door de antifascisten. Hierbij werd regelmatig geweld gebruikt.
Op straat

Politiek geweld

Politiek geweld kwam in de jaren na 1945 relatief weinig voor in Nederland. Dat veranderde in de jaren zeventig en tachtig, toen krakers en andere activisten radicaliseerden en de confrontatie zochten met hun (politieke) tegenstanders en de politie. Geweld kwam steeds vaker voor en veranderde van karakter. Er was sprake van georganiseerd straatgeweld, zoals de krakersrellen in Amsterdam en elders, er was geweld tegen 'fascisten' (waaronder ook tegen de CP en CD), en er waren de brandstichtingen en bomaanslagen van de radicale anti-imperialistische actiegroep RARA.


Commentaar: De vervolging van NSB'ers was wel degelijk een vorm van politiek geweld. Zie: Vervolging van 'foute' Nederlanders na WO2 was inquisitie tegen politieke dissidenten


Wie waren de antifascisten?

De antifascisten hadden hun wortels in de kraakbeweging die, door te kraken, actie voerde tegen de woningnood en het speculeren met panden. Een deel van deze beweging was eind jaren zeventig, begin jaren tachtig geradicaliseerd en verbreed. Het radicaliserende deel ging zijn verzet zien als gericht tegen 'de staat' of 'het systeem', en dat ging gepaard met een toenemend gebruik van geweld. Veel radicale activisten zagen de samenleving als structureel gewelddadig en daar mocht je je in hun ogen tegen verdedigen. Daarnaast was er sprake van verbreding. Er werd niet meer alleen actie gevoerd tegen de woningnood, maar ook tegen fascisme, racisme, kernenergie, imperialisme en militarisme.

Commentaar: Anitfa is echter springlevend: Antifa: A left-wing terrorist group in the blood-soaked Bolshevik tradition

Zie ook: Dostojevskis Bedachtzame Kritiek op Links - Nog Steeds Relevant!


Star of David

Wat was de rol van de Joodsche Raad tijdens WO2?

Joodsche Joodse Raad Asscher

De Joodsche Raad met o.a. A. Asscher, opa van Lodewijk Asscher (PVDA)
Bij uitgeverij Spectrum verschijnt donderdag het boek 1942. Oorlog op alle fronten. Het is het derde deel van een serie over de Tweede Wereldoorlog. Het rijk geïllustreerde boek - dat is gemaakt in samenwerking met het NIOD - zoomt in op het oorlogsjaar 1942, toen Nederlands-Indië werd bezet en eerste massadeportaties van Joden begon. Op Historiek een fragment over de Joodse Raad, de Joodse organisatie die tijdens oorlog de Joodse gemeenschap in Nederland moest besturen. Via de raad gaf de bezetter bevelen aan de Joodse gemeenschap. De leden van de Joodse Raad kwamen hierdoor voor grote dilemma's te staan.


Commentaar: Niet alleen Joden werden gedeporteerd.


Essenburgsingel 24, Rotterdam, 1 juli 1942. De plaatselijke vertegenwoordigers van de Joodse Raad zijn in vergadering bijeen. De hoofdvertegenwoordiger in Rotterdam, dr. Hendrik Cohen (geen familie van voorzitter David Cohen) is die ochtend in Amsterdam geweest, waar hij door de landelijke leiding van de Joodse Raad is geïnstrueerd. Aan zijn medewerkers brengt hij nu verslag uit. Hij heeft te horen gekregen dat de bezetter binnenkort de eerste oproepen zal versturen voor de deportatie van Joden naar werkkampen in Duitsland. Medewerkers van de Joodse Raad zijn van vertrek vrijgesteld. Wel zal de Joodse Raad moeten assisteren bij de registratie van de opgeroepenen.


Commentaar: Hendrik is echter wel de opa van Job Cohen (PVDA).


De aanwezigen op de vergadering schikken zich in het slechte nieuws. Ze stellen praktische vragen over hoeveel er moeten vertrekken en wanneer, en over wat er bekend is van de werkkampen.

Dan vraagt vertegenwoordiger mr. M.J. Pool het woord. Hij is razend. Hij zegt dat de Joodse Raad tot 'een wrange grap' is verworden. Van de medewerkers wordt volgens Pool gevraagd om een apparaat draaiende te houden 'dat op niets anders is gericht, dan onszelf ter slachtbank te leiden'. 'Wordt het niet tijd,' vraagt hij, 'om eindelijk eens één keer het woord NEEN tegenover de bezetting te laten horen?'

Commentaar: Laurent Guyénot's boek From Yahweh to Zion maakt heel veel duidelijk.

Lees ook:


Red Flag

Onder voormalig wethouder Asscher werd christelijk symbool mijter Sinterklaas in A'dam verwijderd

Sinterklaas mijter christelijk symbool
© AD/Guus Schoonewille
Sinterklaas met kruis op zijn mijter
In deze video verklaart PVV'er Martin Bosma dat in 2007 onder het bewind van voormalig wethouder Jeugd van Amsterdam, de heer Asscher, het kruis, een christelijk symbool, van de mijter van Sinterklaas werd verwijderd, want zo was de redenatie het zou "kwetsend voor moslims" zijn. Als minister Sociale Zaken voerde Asscher ook allerlei Zwarte Piet-overleggen.

Eye 1

Complot - Wat we kunnen leren van de moord op de gebroeders De Witt in 1672 in Den Haag

Willem III

Wat waren de connecties van Willem III en wiens belangen werden er gediend met de moord op de gebroeders De Witt? De stadhouder van Holland had waarschijnlijk machtige spelers achter zich, machtiger dan Willem, die de Nederlandse handel wilden overnemen. Bedenk dat de VOC zou uitgroeien tot het rijkste bedrijf ter wereld, zelfs tot aan vandaag.

Commentaar: De laatste update van dit artikel vond plaats op 19 oktober 2019, 6 1/2 jaar na publicatie. Het is niet duidelijk wat er veranderd is aan de tekst.

Zie ook: De sluipmoorden op de gebroeders De Witt en de rol van de Oranjes en Orangisten


Het heeft 341 jaar geduurd, maar nu is de moord op 20 augustus 1672 op de gebroeders Johan en Cornelis de Witt dan eindelijk opgelost. Ze werden niet het slachtoffer van een wraakzuchtige, bloeddorstige menigte die tot het uiterste was getergd; toen waren ze al dood. Het was een complot van vooraanstaande figuren uit de omgeving van prins Willem III, dat in de voorgaande dagen zorgvuldig was voorbereid.

Daar bestond een kroongetuige van: de advocaat Adriaen Copmoijer, procureur bij het Hof van Holland, die recht tegenover de Gevangenpoort kantoor hield en zorgvuldig bij had gehouden wanneer welke hoogwaardigheidsbekleders het Valkhuis bezochten, dat daar toen tegenaan was gebouwd. Het waren fervente aanhangers van de prins van Oranje en op 17 augustus ook de prins zelf.

Johan en Cornelis de Witt werden welbewust gedood toen ze uit de Gevangenpoort kwamen. De meute, die de broers daarna letterlijk slachtte, maakte alleen maar het werk af. Dat wordt onthuld in een fascinerend boek, Moordenaars van Jan de Witt - De zwartste bladzijde van de Gouden Eeuw. De schrijver, Ronald Prud'homme van Reine, maakt overtuigend duidelijk dat het grauw, het gepeupel van Den Haag, nièt voor de moorden verantwoordelijk was, dat de bescherming van de gebroeders verzwakt was door 'geruchten', dat de plaats van de misdaad zorgvuldig was bepaald en dat de echte moordenaars aanvankelijk meestal op forse maatschappelijke promoties konden rekenen - totdat ze ook bij Willem III uit de gratie raakten.

Commentaar: Is dit niet hét schoolvoorbeeld van de modus operandi van de gevestigde orde? Verdeel en heers over de bevolking, laat de spanning oplopen, stap opzij zodat er doden vallen, stop alles in de doofpot en zorg ervoor dat het nooit zal uitkomen en was uiteindelijk de handen in onschuld.

Wellicht zaten er anderen achter Willem III wiens namen we nooit zullen weten. Een interessante wetenswaardigheid is echter dat vele Sefardische joden die uit Portugal naar Amsterdam waren gevlucht het huis van Oranje steunden.

Driehonderd jaar later zouden de broers Kennedy hetzelfde lot ondergaan: Did Israel Kill the Kennedys?

En driehonderddertig jaar later Pim Fortuyn.


Magnify

Viel de Berlijnse Muur 30 jaar geleden spontaan?

Mikhail Gorbatsjov
© AFP / VITALY ARMAND
De president van de Sovjet-Unie Mikhail Gorbatsjov en zijn tegenhanger bondskanselier Helmut Kohl
De Berlijnse Muur viel niet toevallig op 9 november 1989. Dat beweert de Italiaanse journalist Riccardo Ehrmann die destijds een belangrijke rol speelde bij de val van de muur.