
In Hannover wordt ouders 'een huiselijk isolement' gevraagd. Daarbij verblijft het besmette kind in een afgesloten ruimte, onderneemt niets gezamenlijk met familieleden en nuttigt alle maaltijden alleen.
"Een kind dat zijn pasta alleen op z'n kamer opeet, alleen omdat hij contact had met een besmette speelkameraad in het kinderdagverblijf: wat klinkt als een trieste corona-dystopie, is op sommige plaatsen al aangevraagd door de gezondheidsautoriteiten", schrijft dagblad Der Tagesspiegel.
Heinz Hilger, directeur van de Bond voor Kinderbescherming, begrijpt er niets van. "Een quarantaine is voor een familie, in het bijzonder voor de kinderen, al belastend genoeg. Om kinderen van hun ouders te isoleren, is een vorm van psychisch geweld."
De regio Hannover wijst echter naar de Infectiebeschermingswet, die de quarantaine zou rechtvaardigen. "Daarnaast is het de mildste manier, tegenover het alternatief van isolatie in bijvoorbeeld een ziekenhuis", zegt een woordvoerder.
Uithuisplaatsing
Er zit echter een behoorlijk dreigement in de regels verscholen, schrijft Der Tagesspiegel op kritische toon: werken ouders niet mee, dan kan het kind uit huis worden geplaatst en 'met dwang in een geschikte afgesloten ruimte' terechtkomen. Ouders zijn boos. Een club die zich heeft verenigd, stelt dat sommige mensen hun gordijnen dichttrekken tijdens etenstijd, 'uit angst dat de buren hun familie zal verraden aan de autoriteiten'.
De ouders wijzen op de psychische gevolgen voor kinderen. Volgens de woordvoerder van regio Hannover zijn de richtlijnen zo geformuleerd dat ze 'indien mogelijk' kunnen worden uitgevoerd, maar dat altijd 'naar de specifieke leef- en woonsituatie' wordt gekeken.
'Dreiging gaat te ver'
Directeur Hilger van de Bond voor Kinderbescherming stelt dat 'de dreiging met het scherpe zwaard van uithuisplaatsing gezinnen onzeker maakt'. "Ik roep alle autoriteiten op om bij de bestrijding van de pandemie het welzijn van kinderen voorrang te verlenen."



Commentaar: Een perfecte manier van de autoriteiten om mensen tegen elkaar op te zetten. We worden bang gemaakt voor onze eigen buren die in een redelijk normale en gezonde samenleving het eerste aanspreekpunt voor ons zouden zijn, mochten we hulp nodig hebben. Zo wordt onze menselijkheid van ons afgenomen, gaan mensen elkaar wantrouwen en raken zodoende nog meer afgezonderd. Wat voor een effect heeft dit op ons psychisch welbevinden? Afgezonderd en alleen zijn we veel meer ontvankelijk voor de dictaten van de overheid, omdat we niet meer met elkaar van gedachten kunnen wisselen uit angst om verraden te worden.