CIA-experimenten
© publieke domeinCIA-experiments met mindcontrol
Project Artichoke betreft slechts één voorbeeld van de inhumane operaties die de Verenigde Staten tegen de volkeren van de wereld hebben uitgevoerd - en zelfs tegen hun eigen burgers.

Een van de meest effectieve instrumenten die schuilging achter de retoriek van "vrijheid en democratie" van het Amerikaanse imperium was de Central Intelligence Agency (CIA), opgericht op 18 september 1947 als opvolger van de Office of Strategic Services (OSS).

De CIA heeft vanaf het moment van haar oprichting talloze inhumane operaties uitgevoerd: moorden, staatsgrepen, drugshandel, steun aan terrorisme, samenzweringen. De lijst met misdaden is eindeloos. Maar een van de donkerste en meest inhumane hoofdstukken uit de CIA's geschiedenis betreft de beruchte "mindcontrol"-experimenten.

Het ''Bureau voor Wetenschappelijke Inlichtingen"

De zogenaamde "wetenschappelijke afdelingen" van de CIA, die in feite voor deze experimenten werden gebruikt, staan bekend om hun schandalen. Deze activiteiten, die altijd onder het mom van "nationale veiligheid" en geheimhouding plaatsvonden, begonnen met de Wetenschappelijke Afdeling binnen het Bureau voor Rapporten en Ramingen. Op 31 december 1948 - amper een jaar na de oprichting van de CIA - werd deze afdeling samengevoegd met de Nucleaire Energiegroep van het Bureau voor Speciale Operaties om het Bureau voor Wetenschappelijke Inlichtingen (OSI) te vormen.

Uiteraard streefden deze afdelingen nooit naar "wetenschappelijke ontdekkingen" of enig ander doel ten behoeve van de mensheid. Hun belangrijkste doel bestond uit het ontwikkelen van speciale ondervragingstechnieken en het transformeren van mensen tot instrumenten die onder leiding van de CIA tegen hun eigen wil in konden handelen.

Tussen 1949 en 1950 werd voor dit doel een programma met de codenaam Bluebird opgezet, dat al spoedig uitgroeide tot wat bekend werd als Artichoke.

De codenamen van de CIA hadden vaak weinig zichtbare verbanden met het werkelijke doel van de projecten, maar bevatten vaak subtiele toespelingen. De overgang van "Bluebird" - een symbool van geluk en hoop in het Engels - naar "Artichoke," een groente met dikke, schubachtige bladeren, kan worden gezien als een metafoor voor het geleidelijk afpellen van de lagen van de menselijke geest.

Op 20 augustus 1951 werd Project Artichoke officieel gelanceerd. Het zou later uitgroeien tot MKUltra, het beruchte programma voor hersenspoeling dat nog steeds een van de meest sinistere activiteiten van de CIA uitmaakt.

Het belangrijkste doel van het project was om te onderzoeken of een mens gedwongen zou kunnen worden om tegen zijn eigen wil in te handelen — zelfs tegen zijn instinct voor zelfbehoud — om de belangen van de CIA te dienen. Een document van de CIA omschreef de doelstelling met huiveringwekkende precisie:
"Kan iemand worden gedwongen om een poging tot moord te plegen op een prominente politieke leider, tegen zijn wil in en zelfs tegen fundamentele natuurwetten zoals zelfbehoud?"
Deze ene zin illustreert dat de Verenigde Staten de menselijke geest als niets meer dan een proefmonster in een laboratorium beschouwden.

De experimenten op proefpersonen omvatten hypnose, LSD, morfineverslaving en -ontwenning, isolatie en elektroshocks. Enkele van die methoden werden zelfs rechtstreeks binnen het agentschap zelf getest.

Het geval van Frank Olson

In dit verband noemen we het geval van Frank Olson, een Amerikaanse wetenschapper die zich bezighield met biologische oorlogsvoering en onder verdachte omstandigheden om het leven kwam.

In de jaren vijftig was Olson gestationeerd op de Amerikaanse legerbasis Fort Detrick en was nauw betrokken bij geheime CIA-projecten als Artichoke.

In november 1953 kreeg Olson tijdens een CIA-retraite in Maryland stiekem LSD toegediend. Hierna kreeg hij last van ernstige psychische problemen en begon te twijfelen aan de moraliteit van zijn onderzoek. Hij uitte zijn ongemak over de geheime biologische en chemische CIA-experimenten.

Zijn bazen waren bezorgd over Olsons gemoedstoestand en concludeerden kort daarna dat hij een risico vormde.

Op 24 november 1953 werd Olson onder toezicht van CIA-agent Robert Lashbrook naar het Statler Hotel in New York gebracht. In de vroege ochtend van 28 november viel Olson uit het raam van zijn hotelkamer op de 13e verdieping en overleed. De officiële verklaring: zelfmoord.

Jaren later, in 1975, onthulde het rapport van de Rockefeller-commissie dat de CIA LSD-experimenten op mensen had uitgevoerd, waarbij Olson als een van de slachtoffers werd geïdentificeerd. Onder druk van de publieke opinie werd een nieuw onderzoek ingesteld. In de jaren negentig concludeerde een onafhankelijke autopsie dat Olson vóór zijn val een klap op zijn hoofd had gekregen, wat erop wijst dat hij mogelijk geduwd was.

Meer dan drugs: biologische oorlogsvoering

Project Artichoke ging veel verder dan alleen het gebruik van drugs. De CIA onderzocht ook ziekten zoals knokkelkoorts en experimenteerde met virussen als potentiële biologische wapens - niet om te doden, maar om mensen onschadelijk en invalide te maken.

De inhumane experimenten van de dienst waren gericht op de meest kwetsbare groepen binnen het imperiale systeem: "zwakkere volkeren, ongeschoolden, vluchtelingen, krijgsgevangenen en overlopers."

Andere rapporten onthulden nog duisterdere ambities: het creëren van moordenaars die in staat waren om politieke figuren - of zelfs Amerikaanse functionarissen zelf - te elimineren volgens de methoden van het programma. Dit huiveringwekkende feit toonde aan dat de imperiale machine bereid was om zich indien nodig tegen de eigen burgers te keren.

Hoewel veel informatie over het project geheim blijft, wijst alles erop dat deze experimenten niet alleen op Amerikaans grondgebied werden uitgevoerd, maar ook in Europa, Japan, Zuidoost-Azië en de Filippijnen, waarbij vooral '"buitenlanders" het doelwit waren.

De bevolking van landen onder Amerikaanse hegemonie werd gebruikt als proefkonijn voor Amerikaanse laboratoria.

De weg naar MKUltra

De "resultaten" van Artichoke werden rechtstreeks gebruikt ten behoeve van het latere en veel beruchtere MKUltra-programma van de CIA, dat in 1953 van start ging.

In 1977 gaf CIA-directeur Stansfield Turner voor een gezamenlijke commissie van de Amerikaanse Senaat toe dat het doel van het project was om "het gebruik van biologische en chemische materialen bij het beïnvloeden van menselijk gedrag" te bestuderen.

De Amerikaanse journalist Stephen Kinzer, die deze geheime CIA-projecten onderzocht, ontdekte dat mescaline - dat later door de CIA gebruikt werd bij experimenten - voor het eerst op mensen was getest in nazi-concentratiekampen zoals Dachau.

In 1985 onthulde het Amerikaanse Hooggerechtshof dat de CIA indirect 162 verschillende geheime projecten had gefinancierd via contracten met universiteiten, onderzoeksstichtingen en soortgelijke instellingen. Er waren minstens 80 organisaties en 185 onderzoekers bij betrokken, van wie velen niet wisten dat ze voor de CIA werkten.

Een erfgoed van onmenselijkheid

Project Artichoke betreft slechts één voorbeeld van de inhumane operaties die door de Verenigde Staten werden uitgevoerd tegen volkeren wereldwijd, en zelfs tegen hun eigen burgers. Terwijl Amerikaanse politici in het buitenland "vrede" en "democratie" predikten, waren hun inlichtingendiensten druk bezig met het ontwikkelen van technologieën om mensen te onderwerpen, te controleren en zelfs in te zetten als moordenaars.

Zie: https://strategic-culture.su/news/2025/08/22/a-dark-page-from-the-cias-history-what-was-project-artichoke-launched-74-years-ago/