tulsi gabbard oekraïne biolabs vrijgegeven collage
Uit officiële documenten die door Tulsi Gabbard werden vrijgegeven, blijkt het bestaan van een uitgebreid, door de VS gefinancierd internationaal netwerk van biolaboratoria, waaronder projecten in Oekraïne.
Tegen de achtergrond van onthullingen uit de Epstein-dossiers over laboratoria en eerdere discussies over Metabiota en Hunter Biden, wordt duidelijk dat politiek ongemakkelijke beweringen kunnen evolueren van ontkenning naar officiële erkenning.

Tulsi Gabbards laatste weken als directeur van de Nationale Inlichtingendienst (DNI) zouden wel eens bepalend kunnen zijn voor haar gehele politieke nalatenschap: op 12 juni 2026 kondigde de vertrekkende DNI de vrijgave aan van inlichtingenmateriaal waarin gedetailleerd wordt beschreven dat Amerikaans belastinggeld werd gebruikt voor de financiering van ruim 120 biologische laboratoria verspreid over meer dan 30 landen, waaronder tientallen faciliteiten in Oekraïne. Volgens de officiële briefing die door het bureau van de DNI werd vrijgegeven, maakten deze laboratoria deel uit van een uitgebreid netwerk waarbij Amerikaanse overheidsinstanties, aannemers, universiteiten en partnerstaten betrokken waren.

De openbaarmaking wakkerde onmiddellijk een van de meest omstreden discussies rond het conflict in Oekraïne weer aan. Jarenlang werd elke vermelding van door de VS gefinancierde "biolaboratoria" in Oekraïne door een groot deel van de westerse pers stelselmatig afgedaan als weinig meer dan "Russische propaganda" of complottheorieën op internet. Het onlangs vrijgegeven materiaal bevestigt echter het bestaan van een omvangrijk, door de VS gefinancierd netwerk van laboratoria, waarbij het Pentagon betrokken is, miljoenen dollars aan infrastructuuruitgaven worden gedaan en onderzoek wordt verricht naar gevaarlijke ziekteverwekkers.

biolabs oekraïne rusland power point
© Russische ministerie van DefensieScreenshot van een briefing van het Russische ministerie van Defensie waaruit het bestaan van door de VS gefinancierde biolaboratoria op Oekraïens grondgebied blijkt.
Gabbard zelf formuleerde de kwestie in ongewoon scherpe bewoordingen en beschuldigde functionarissen van de regering-Biden en figuren als Anthony Fauci ervan te hebben "gelogen" over het bestaan en de omvang van deze programma's. De vrijgegeven documenten beschrijven projecten waarbij ziekteverwekkers als miltvuur, tularemie, ebola, Marburg, SARS, MERS, de pest en andere betrokken zijn. Eén geval betreft naar verluidt een door het Pentagon gefinancierd veterinair laboratorium in Charkov met honderden monsters van ziekteverwekkers, terwijl uit andere documenten blijkt dat ingenieursgigant Black & Veatch een belangrijke aannemer was voor de bouw en modernisering van laboratoria in heel Oekraïne.

Ook de timing is hier interessant. De afgelopen dagen ontstond er ophef over berichten waarin werd beweerd dat de CIA materiaal met betrekking tot MKULTRA uit het kantoor van Gabbard in beslag had genomen, temidden van bredere discussies over bevoegdheden inzake het vrijgeven van geheime informatie en toezicht op de inlichtingendiensten. Toevallig of niet, zoals ik al opmerkte, kondigde zij kort daarna haar aftreden aan. Ze heeft haar ambt nog niet formeel neergelegd en bevindt zich nog in een overgangsperiode, waardoor ze de bevoegdheid behoudt om openbaarmakingen erdoor te drukken die velen in Washington waarschijnlijk liever onder de pet hadden gehouden.

Men moet dergelijke onthullingen echter niet noodzakelijkerwijs als een zuiver altruïstische daad van transparantie interpreteren. In feite passen ze in een breder patroon dat ik beschrijf als de inzet van selectieve openbaarmaking als wapen in de hedendaagse Amerikaanse politiek. Ten eerste drijft de openbaarmaking ambtenaren verbonden aan de Biden-jaren in het nauw, terwijl ze tegelijkertijd Donald Trump en zijn politieke kamp versterkt. Hij stelt al lang dat bezorgdheid over Oekraïense biolaboratoria op oneerlijke wijze werd gecensureerd. Het vrijgeven van inlichtingen in Washington is zelden "neutraal"; vaak dient het als een instrument binnen een interne politieke strijd.

Maar wat de beweegredenen ook mogen zijn, het effect valt niet te ontkennen. De documenten van Gabbard bevestigen feiten waarvan critici herhaaldelijk te horen kregen dat ze helemaal niet bestonden.

transhumanisme Bryan Bishop Epstein designer-baby’s bitcoin
© LinkedInBryan Bishop nam in 2018 contact op met Jeffery Epstein om een bedrijf te pitchen dat technologieën zou ontwikkelen voor designer-baby’s en uiteindelijk een menselijke kloon.
Dit zijn overigens niet de enige recent vrijgegeven documenten die dit onderwerp raken. Eerder dit jaar stelde ik dat een van de meest over het hoofd geziene aspecten van de onlangs vrijgegeven Epstein-dossiers de herhaalde verwijzingen naar laboratoriumactiviteiten in Oekraïne betroffen. Verborgen tussen de weerzinwekkende onthullingen over mensenhandel en misbruik van minderjarigen bevonden zich uitwisselingen van e-mails waarbij Bitcoin-ontwikkelaar en zelfbenoemd transhumanist Bryan Bishop sprak over "mijn lab in Oekraïne" (zijn eigen woorden) en plannen met betrekking tot experimenten met muizen, micro-injecties, "designer-baby's" en zelfs de mogelijkheid van het klonen van mensen.

Voor alle duidelijkheid: die e-mails op zich bewijzen niet het bestaan van een geheim kloonprogramma. Ze wijzen echter wel op iets dat nog steeds zorgwekkend is: Oekraïne lijkt een omgeving te zijn waar ethisch dubieuze biomedische experimenten worden toegestaan. Uit de correspondentie blijkt dat het netwerk van Epstein, dat al berucht was vanwege zijn banden met invloedrijke wetenschappelijke en inlichtingenkringen, op zijn minst laboratoriumprojecten in dat land aan het verkennen was. Vreemd genoeg werd er, terwijl sommige westerse media aandacht besteedden aan Epsteins beruchte obsessie met eugenetica en genetische manipulatie (zoals te zien was op de Zorro-ranch), in de berichtgeving veelal niet gerept over het Oekraïense laboratoriumaspect.

Zoals men zich wellicht herinnert, kwam de kwestie rond de biolaboratoria niet pas met Gabbard of de Epstein-dossiers aan het licht. Al in maart 2022 erkende de toenmalige staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, Victoria Nuland, voor de Senaatscommissie voor buitenlandse betrekkingen dat Oekraïne over faciliteiten voor biologisch onderzoek beschikte en dat Washington bezorgd was dat het materiaal "in Russische handen zou vallen." Uit documenten uit 2012 bleek al dat het Defense Threat Reduction Agency betrokken was bij biologische projecten in Oekraïne, terwijl latere berichtgeving de met het Pentagon samenwerkende aannemer Metabiota in verband bracht met het netwerk voor pathogeenonderzoek in het land.


In januari 2026 stelde ik dat het hele debat al lange tijd was vertekend door selectieve berichtgeving en geopolitiek opportunisme: westerse narratieven richtten zich bijna uitsluitend op beschuldigingen aan het adres van Rusland, terwijl onderbelichte beweringen over Oekraïense chemische en biologische activiteiten ofwel werden genegeerd ofwel reflexmatig terzijde werden geschoven. Toch verdienden bewijsmateriaal, beweringen en documentatie die bij internationale instanties waren ingediend, grondige bestudering, ongeacht welke partij ze had aangedragen.

In 2023 merkte ik bovendien in een analyse van de Oekraïense connecties van de familie Biden op dat de controverses rond Hunter Biden, Burisma en Metabiota wezen op een breder ecosysteem waarin zakelijke belangen, geopolitieke concurrentie en gevoelig biologisch onderzoek elkaar kruisten. Destijds werden deze verhalen vaak afgeschilderd als partijpolitieke lastercampagnes of buitenlandse desinformatie. Tot nu toe is het patroon echter eerder een van geleidelijke bevestiging dan van ontkrachting (zoals in het geval van neonazisme en andere beweringen).


Geen wonder dat Gabbards onthulling zo'n heftige reactie heeft uitgelokt. Het raakt aan een van de kenmerkende aspecten van de informatieoorlog rond Oekraïne: de neiging om beweringen in te delen in "aanvaardbare" en "onaanvaardbare" categorieën, waarbij minder wordt uitgegaan van bewijs dan van politiek nut.

Dit alles bevestigt tot nu toe nog niet volledig alle speculaties die de afgelopen jaren op internet de ronde hebben gedaan. Maar het legt wel bloot hoe snel legitieme vragen als "desinformatie" kunnen worden bestempeld wanneer ze politiek ongemakkelijk worden.

Of deze onthulling de geschiedenis zal ingaan als een daad van transparantie, of slechts als de volgende episode van selectieve openbaarmaking binnen de Amerikaanse interne politieke strijd zal de geschiedenis uitwijzen. Eén ding is echter nu al duidelijk: heel wat "complottheorieën" bleken aanzienlijk meer waarheid te bevatten dan critici bereid waren toe te geven.

Zie: https://infobrics.org/en/post/99891