darwin jezus
Er woedt momenteel een heftige discussie over het darwinisme, vooral nadat David Gelernter, professor aan Yale, een artikel publiceerde waarin hij zich in wezen aansloot bij de vernietigende kritiek die door de aan het Discovery Institute verbonden wetenschappers op de theorie werd geuit. Het is waar: het credo van het darwinisme ligt onder vuur, het fundament van het materialistisch atheïsme wankelt, het wereldbeeld dat de meeste mensen tegenwoordig aanhangen - waaronder veel gelovigen - brokkelt af. Het is een prachtig schouwspel voor diegenen onder ons die weten dat het darwinisme onjuist is, volslagen onjuist en niet onjuister zou kunnen zijn.

Tegelijkertijd raken mensen verward. Het mag geen geheim zijn dat veel critici van het darwinisme - hoe briljant ze ook zijn in hun wetenschappelijke nauwgezetheid - ook religieus zijn, voornamelijk christenen. Sommigen proberen zelfs Jezus stiekem in hun verder onberispelijke boeken te verwerken. Als het darwinisme onjuist is - wat het zonder enige twijfel is - moeten we dan allemaal terugkeren naar de Bijbel? Moeten we 'de Here Jezus aanvaarden?'

Ho, ho, niet zo snel. Ondanks alle tekortkomingen van de atheïsten (zowel de oude als de nieuwe), is hun kritiek op religie te krachtig om door een rationeel denkend mens te worden genegeerd. En ondanks alle positieve kanten van het christendom, wordt het notoir geplaagd door de blinde aanvaarding van een belachelijke leer die door de eeuwen heen door een onbekend aantal schriftgeleerden in elkaar werd geflanst.

Om maar eens een sprekend voorbeeld te noemen: welk weldenkend mens zou de lichamelijke opstanding van Jezus in vredesnaam kunnen accepteren? Het is iets wat nog nooit door iemand werd waargenomen; het druist in tegen wat we weten dat er met een organisme gebeurt zodra de levenskracht die het bijeenhoudt, wordt onttrokken; het klinkt duidelijk als een sprookje dat alleen een kind letterlijk zou kunnen nemen. En toch is het een van de meest onwrikbare leerstellingen van de verschillende christelijke kerkgenootschappen. Zeg tegen een christelijke gelovige dat dit overduidelijke onzin is en kijk eens naar z'n reactie.

En wie zou Sam Harris tegenspreken als hij luchtig beweert dat hij de tien geboden snel zou kunnen verbeteren door er gewoon één te vervangen door een degelijkere, modernere regel? We herkennen onmiddellijk de waarheid: doen alsof een stel strikte regels, geschreven voor een stam in een ver verleden, als onwrikbaar en het toppunt van wijsheid moeten worden beschouwd, is net zo kinderachtig als het geloof dat Jezus letterlijk de zoon van God was, geboren uit een maagd. Sorry, maar deze dingen zijn beledigend voor ieder weldenkend mens. En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat de God van het Oude Testament een genocidale maniak en een kleingeestige tiran is die elke verstandige gemeenschap onmiddellijk uit haar dorp zou jagen. Nee meneer, er is een reden waarom het christendom al zo lang een geliefd doelwit vormt voor atheïsten. En geen enkele uitgebreide theologie kan de dwaasheid van veel christelijke doctrines wegredeneren, waaronder juist de idee dat welke doctrine dan ook onwrikbaar is en buiten het bereik van individueel rationeel onderzoek valt.

Als je dit te streng vindt, wees dan gerust: de andere kant van het debat - het materialistische atheïsme - brengt het er niet beter vanaf. Sterker nog, het zou wel eens een veel gevaarlijkere bedreiging kunnen vormen voor alles wat waar en mooi is.

Materialisme is irrationele onzin

Materialisme
Materialistische ‘verklaring’ van het bewustzijn
Materialisme, of fysicalisme zoals het soms wordt genoemd, is overduidelijk absurd. Het is een sekte, verhuld in pseudowetenschappelijke praal, die beweert dat er niets anders bestaat dan dode materie, afgezien van 'natuurwetten' die op de een of andere manier ook bestaan en die de dode materie met wiskundige precisie sturen. Dit leidt tot een denkbeeldig systeem dat, ondanks de geavanceerde, universele en onveranderlijke wiskundige wetten die het beheersen, wordt gezien als 'willekeurig,' ongestuurd en dood. Daar zit geen intelligentie in. En toch zou dit 'willekeurige systeem' de uitgestrektheid van de kosmos, inclusief het leven, voortbrengen door louter toevalligheden te verzamelen. Op de een of andere manier werd dode materie 'toevallig' zodanig gerangschikt dat er bewuste ervaring ontstond, maar niemand weet hoe. Tegelijkertijd is dit niet ècht 'toevallig' gebeurd, omdat het darwinistische doel van "overleven en voortplanting" dit proces stuurt, hoewel dat proces tot stand kwam in een wereld van dode materie. Klinkt dat logisch? Mooi zo.

Naar verluidt is bewustzijn slechts een misleiding door darwinistische krachten om ons beter te laten overleven en ons voort te planten, hoewel het slechts een bijproduct is en niets kan doen. Het is dus tegelijkertijd een illusie met een heel duidelijk doel, maar die in feite niet echt bestaat. Dat geldt ook voor vrije wil, ondanks het feit dat vrije wil tot de meest voor de hand liggende feiten van het menselijk bestaan behoort. Wat daarentegen wel bestaat, zijn superintelligente reeksen moleculen (egoïstische genen) die wereldheerschappij nastreven door superingewikkelde organismen te creëren, die gemanipuleerd worden met behulp van uitgekiende plannen om kopieën van die genen te verspreiden. Maar onthoud: al dit gesmeed van plannen is "toevallig." Klinkt dat logisch? Goed. Als dat niet zo is, en je je nog steeds afvraagt waarom en hoe, dan spijt het me, maar dan zul je het aan de genen moeten vragen, want geen enkele wetenschapper kan je een antwoord geven.

Zal ik doorgaan? Ik hoop van niet. Als je nog steeds niet overtuigd bent van de pure waanzin van het materialistische wereldbeeld, kun je een paar boeken lezen die de filosofische absurditeit van het materialisme op talloze manieren hebben aangetoond, zoals de werken van Bernardo Kastrup, David Ray Griffin, Thomas Nagel en Rupert Sheldrake. Als extraatje, voor de beste kritiek op Dawkins die ik heb kunnen ontdekken, lees dan 'Darwinian Fairytales' van David Stove.

Wetenschappelijk bewijs voor een ander niveau van bestaan

Dean Radin Conscious Universe
Dean Radin heeft een enorme hoeveelheid bewijs verzameld voor paranormale verschijnselen.
Maar het zijn niet alleen filosofische argumenten die het materialistische dogma in diskrediet brengen. Ook wetenschappelijke onderzoeken en systematische observatie van de wereld tonen onomstotelijk aan dat er in onze werkelijkheid veel meer gaande is dan de materialist op het eerste gezicht waarneemt.

Ten eerste zijn er - vandaag de dag net als door de eeuwen heen - verslagen van een hele reeks parapsychologische verschijnselen, van geesten tot telekinese, van bijna-doodervaringen tot telepathie, van voorwerpen die op mysterieuze wijze verdwijnen tot communicatie met geesten en profetische dromen. Er is een bijzonder soort geest (en overmoed) voor nodig om dit alles zonder meer terzijde te schuiven en de consistente ervaringen van enorme aantallen mensen als waanzin en waanvoorstellingen af te doen. Ironisch genoeg is het dezelfde dogmatische denkwijze die mensen ertoe brengt alles wat niet strookt met de Bijbel van tafel te vegen: vervang de Bijbel gewoon door het materialistische credo (het zijn tenslotte allebei geloofsovertuigingen).

Maar bewijs voor een niet-materiële wereld houdt daar niet op, en het gaat niet alleen om 'geruchten.' Verschijnselen zoals telepathie of telekinese werden onderworpen aan grondige experimenten en proeven. Vanwege de wijdverbreide scepsis rond dergelijke zaken behoren veel van deze experimenten tot de wetenschappelijk en methodologisch meest degelijke die ooit door gerenommeerde wetenschappers in geavanceerde laboratoria met behulp van baanbrekende statistische methoden werden uitgevoerd. Dean Radin beschrijft een groot aantal hiervan in zijn boek 'The Conscious Universe.' Er is geen andere manier om het te zeggen: wie dit boek, of soortgelijke boeken, heeft gelezen en toch blijft volhouden dat al deze zaken louter op bedrog, illusie of wishful thinking berusten, moet als uiterst irrationeel worden beschouwd.

Hoewel het te simplistisch is om te suggereren dat de kwantumfysica rechtstreeks op de realiteit van paranormale verschijnselen wijst, lijkt de moderne kwantummechanica wel degelijk het materialistische beeld van een "biljartbaluniversum" te hebben ontkracht. Het wetenschappelijke reductionisme en het rechtlijnige fysische determinisme, die door zo veel mensen nog steeds als centrale dogma's gekoesterd worden, vallen op microniveau in duigen. Wat het macroniveau betreft, is het nogal grappig dat zoveel materialistische atheïsten natuurkunde gebruiken om elke suggestie van een onzichtbare wereld te weerleggen, terwijl mainstream natuurkundigen openlijk een overvloed aan dimensies voorstellen om hun vergelijkingen te verklaren. Nee, nee, wat David Berlinski in zijn briljante boek met dezelfde titel 'Atheism's Scientific Pretensions' noemde, is precies dat: pretenties. Feit is dat de natuurkunde op zijn best neutraal staat ten opzichte van het bestaan van andere niveaus en hogere intelligenties, en aantoonbaar zelfs de hypothese ronduit ondersteunt.

En als je Stafford Betty's boek "When Did You Ever Become Less By Dying? Afterlife: The Evidence" leest en niet op een missie bent om alles dat in tegenspraak is met de 'dode-materie-cultus' van tafel te vegen, kun je niet anders dan tot de conclusie komen dat er inderdaad een enorme kans bestaat dat er na de dood iets gebeurt.

Niemand minder dan John Cleese, bekend van Monty Python, heeft een van de slimste parodieën ooit gemaakt op religieus dogmatisme en algemene menselijke domheid. Hij zei dat degenen die de mogelijkheid van een hiernamaals resoluut verwerpen, simpelweg de literatuur niet hebben gelezen. Cleese is waarschijnlijk maar al te goed bekend met de werking van de autoritaire geest om de kenmerkende handtekening daarvan niet in het 'orthodoxe priesterschap van het materialistisch wetenschappelijk denken'™ te herkennen.

Rationele spiritualiteit

Als dus noch dogmatische religie, noch pseudowetenschappelijk atheïsme een oplossing bieden, wat is dan wel de oplossing? Wat dacht je van niet-dogmatische, rationele spiritualiteit? Maar wat houdt dit in?

Het betekent in de eerste plaats: zelf nadenken. Dit slingert je de jungle in, buiten het land van het dogma, en op een heldenreis vol ontdekkingen, voortdurende verfijning van je opvattingen en levensveranderende lessen. Het is een pad van groei - groei van moreel karakter, van begrip, van bekwaamheid. Dit is de parel van waarheid in het christendom die verborgen ligt onder een berg dogma's.

Je kunt op veel plaatsen aanwijzingen vinden voor dit wereldbeeld, deze rationele spiritualiteit. Je kunt het in meer of mindere mate onderscheiden in religieuze en seculiere leerstellingen, in geweldige literatuur, in traditionele wijsheid en zelfs in populaire gezegden. Als je een fan bent van Jordan Peterson, ben je wellicht bekend met veel van dergelijke ideeën die hij uitdraagt.

Er bestaan zelfs enkele 'buitenaardse' bronnen die via mediums rechtstreeks met de mensheid hebben gecommuniceerd. Hoewel er tussen deze bronnen veel bedrog en onzin te vinden is, zijn er ook enkele zeer interessante boodschappen die het lezen en bestuderen waard zijn. De waarheidszoeker zoekt overal naar wijsheid en moet leren onderscheidingsvermogen te ontwikkelen.

Spirit Teachings Stainton Moses
Sommige gechannelde teksten zijn fascinerend – ‘Spirit Teachings’ van Stainton Moses bijvoorbeeld.
Een voorbeeld van zo'n 'communicatie met geesten' van de interessante variant is te vinden in een van de klassieke boeken van de 19e-eeuwse spiritistische beweging in Engeland: "Spirit Teachings" van Stainton Moses. Hoewel deze leringen niet als absolute waarheid kunnen worden beschouwd (niets kan dat ooit), is de specifieke smaak van waarheid en wijsheid in veel delen van het boek duidelijk waarneembaar. Deze 'gechannelde' entiteit heeft geen hoge pet op van blind geloof en geeft de voorkeur aan rationaliteit wanneer hij verkondigt:
Als u zich het standpunt dat wij hebben ingenomen nog eens voor de geest haalt, zult u inzien dat wij, in plaats van blind geloof - waarbij traditionele leerstellingen louter omdat ze oud zijn worden aanvaard - een beroep doen op uw verstand; en in plaats van goedgelovigheid eisen wij rationeel, intelligent onderzoek en aanvaarding die op overtuiging berust. We willen helemaal niet dat u aanneemt wat wij u vertellen, louter omdat wij geestelijke boodschappers zijn, of het nieuwe louter omdat het nieuw is; we vragen u juist om het af te wegen op de weegschaal van de rede, erover na te denken in het licht van het verstand, het te verwerpen als u niet overtuigd bent, en in geen geval in te stemmen of te handelen voordat de overtuiging grondig is gevestigd. Zodat niet alleen de kwestie van het spirituele geloof bij uitstek in overeenstemming is met het gezonde verstand, maar ook de gronden waarop wij u vragen het te aanvaarden juist aansluiten bij wat een rationele en logische geest het meest geneigd zal zijn te aanvaarden.
Dat klinkt niet als de doorsnee valse profeet of dogmatische prediker, of als een ideologisch bezeten professor. Het lijkt mij dat juist deze houding ten opzichte van spiritualiteit al zo lang ontbreekt. Het was òf religieus dogma, òf nihilistisch materialisme. Maar hier spreekt een 'geest' die pleit voor kritisch nadenken en het gebruik van logica om over spirituele zaken tot onze eigen conclusies te komen. Het is tijd om de ketenen af te werpen en ons verstand zo goed mogelijk te gebruiken.

Het begin van een nieuw begrip

Als we nadenken over wat deze specifieke 'geest' te zeggen heeft over hoe we ons leven zouden moeten leiden, merken we dat hij een heel rechttoe rechtaan, maar toch behoorlijk diepzinnig credo uitdraagt. Ik heb het hier geciteerd en enkele opmerkingen toegevoegd om duidelijk te maken dat het goed aansluit bij andere bronnen van wijsheid, waaronder het werk van Jordan Peterson - als je tenminste voorbij de religieuze taal kunt kijken:
Wij houden ons bezig met het praktische leven; en ons credo kan als volgt kort worden samengevat:

Eer en heb je Vader, God, lief. (Aanbidding) Plicht jegens God.

[Je kunt God zien als de volmaakte vorm van het Zijn en als zodanig als het hoogste ideaal. Je kunt dit ideaal nooit bereiken, maar je kunt wel alles doen wat in je macht ligt om er dichterbij te komen. Dit wordt praktische aanbidding genoemd - niet louter woorden, maar aanbidding die tot uiting komt in elke dagelijkse handeling.]

Help je broeder vooruit op het pad van vooruitgang. (Broederlijke liefde) Plicht jegens je naaste.

[Dit is de belichaming van onbaatzuchtigheid, van dienstbaarheid aan anderen. Het gaat hier niet om zwakheid of toegeeflijkheid; er wordt niet gezegd: "offer jezelf op voor iedereen," maar: "help je broeder vooruit." Zoals Jordan Peterson het zou zeggen: help dat deel in anderen dat naar het licht streeft, of dit nu vriendelijkheid inhoudt of met een harde aanpak gepaard gaat, is afhankelijk van de situatie.]

Zorg voor en bescherm je eigen lichaam. (Lichamelijke cultuur) Plicht jegens jezelf

[In tegenstelling tot de illusie dat alleen verheven gedachten tellen, kent spirituele ontwikkeling veel praktische aspecten, zoals gezonde voeding, het lichaam in vorm krijgen, enzovoort. Het is een essentieel onderdeel van het streven naar spirituele groei.]

Ontwikkel elke mogelijke manier om kennis te verrijken. (Geestelijke vooruitgang) Plicht jegens jezelf

[Lees goede boeken, bekijk lezingen, luister naar anderen, observeer de werkelijkheid - elke manier om kennis te vergaren is belangrijk.]

Zoek naar een vollediger beeld van zich ontwikkelende waarheden. (Spirituele groei) Plicht jegens jezelf

[Houd in gedachten dat er op dit gebied geen absolute waarheid bestaat, alleen progressieve waarheid. Wanneer je over spirituele zaken nadenkt, is er in onze realiteit geen definitieve uitspraak mogelijk over de waarheid. Maar we kunnen wel een vollediger beeld krijgen door aspecten van de werkelijkheid vanuit nieuwe perspectieven te belichten en ons begrip van hoe de wereld in elkaar zit geleidelijk te verbreden.]

Doe altijd het juiste en het goede in overeenstemming met je kennis. (Integriteit) Plicht jegens jezelf.

[Of zoals Peterson zou zeggen: "spreek de waarheid, of lieg in ieder geval niet." En handel volgens je diepgevoelde principes. Dit zijn misschien niet de ultieme, ware beginselen, omdat je kennis zich voortdurend uitbreidt en steeds verder wordt verfijnd. Maar dit moeten we doen in het stadium waarin we ons bevinden, en het is een voorwaarde om door te groeien naar het volgende.]

Cultiveer verbondenheid met het geestenrijk door gebed en regelmatige omgang. (Geestelijke verzorging) Plicht jegens jezelf.

[Als je het woord 'gebed' niet prettig vindt, beschouw het dan als het stellen van bepaalde vragen aan je onderbewustzijn: wat kan ik beter doen? Waar schiet ik nog tekort in mijn ontwikkeling? Hoe moet ik met deze situatie omgaan? Luister vervolgens met je hart. Je kunt ook om advies vragen bij het nemen van de juiste beslissingen. Verwacht alleen niet dat gebed werkt als je naar materiële voordelen of short-cuts op zoek bent. Zoals JFK zei: "Bid niet om een gemakkelijk leven. Bid om een sterker mens te worden."]

Deze regels geven grofweg aan wat op dit punt voor jou het belangrijkst is. Onderwerp je niet aan sektarische dogma's. Houd niet blindelings vast aan leerstellingen die niet door de rede worden onderschreven.
In de laatste zin vind je opnieuw het essentiële verschil tussen de oude religies en rationele spiritualiteit: je eigen rationele geest moet tot de conclusie komen dat je iets als waar aanvaardt. Er kan geen dogma bestaan dat in beton gegoten is. Dit betekent evenwel niet dat 'alles mag.'

Een objectieve moraal
"Onveranderlijke wetten bepalen de gevolgen van daden. Goede daden bevorderen de geest, terwijl slechte daden deze aantasten en beperken. Geluk ligt in vooruitgang en in de geleidelijke aanpassing aan het goddelijke en het volmaakte." ~ Stainton Moses, Spirit Teachings
Mensen verwerpen vaak resoluut de idee dat er zoiets als een objectieve moraal bestaat. De belangrijkste reden hiervoor is ongetwijfeld dat de idee van een objectieve moraal pijnlijke inzichten met zich meebrengt over onze eigen tekortkomingen, en de drang om ons gedrag te veranderen. Wie vindt dat nou leuk? Maar tegelijkertijd voelen velen van ons instinctief aan dat dit waar is. Fans van Jordan Peterson bijvoorbeeld veranderen hun leven niet na het beluisteren van zijn lezingen, alleen maar omdat ze het een interessante leer vinden. Ze voelen de morele waarheid in zijn woorden. Geen strikte regels die beginnen met 'gij zult,' maar bredere morele waarheden: onwrikbare beginselen van het menselijk bestaan die je op eigen risico schendt.

Onze materiële wereld bestaat op een bepaalde manier. We kunnen niet zomaar ergens naartoe teleporteren als we dat willen, en we kunnen niet door muren heen lopen. Evenzo bestaat er misschien een hogere wereld, waarin onze materiële wereld ligt ingebed, die ook op een bepaalde manier in elkaar zit, hoewel we die meestal niet kunnen zien. Een deel van de structuur daarvan is van ethische aard. Als je de wetten ervan overtreedt, voel je dat misschien niet fysiek, maar de gevolgen - hoe subtiel deze ook zijn - zijn zeer reëel en kunnen zich snel opstapelen. Dit leidt tot een spirituele crisis die moeilijk te boven te komen is. Denk maar eens aan al die mensen die je kent, of waarover je hebt gehoord, die verstrikt zijn geraakt in een trieste toestand van zelfmedelijden, wrok en het voortdurend de schuld geven aan anderen; die arme zielen die voor altijd niet in staat lijken te zijn zichzelf uit hun zelfgecreëerde ellende te bevrijden. Zoals Jordan Peterson zou zeggen: de hel kan hier op aarde heel reëel zijn. Je een weg banen door deze ongrijpbare, maar toch zeer reële wereld van objectieve moraliteit, terwijl je er voortdurend meer over leert, lijkt een belangrijk doel of een betekenis van ons bestaan te zijn.

In "Spirit Teachings" heeft de gechannelde bron het volgende te zeggen, wat iedereen met enig vermogen tot zelfkritiek tot nadenken zou moeten stemmen:
"De geest draagt zijn karakter ingeprent in de atmosfeer zelf die hij inademt. Dit is een wet van ons wezen; een grote bescherming, wetende dat we openstaan voor de blik en de kennis van alles."
Stel je voor dat iedereen die je in je leven bent tegengekomen de som van al je daden - zowel de nobele als de laaghartige - op je gezicht zou kunnen aflezen. Een angstaanjagende gedachte, hè! En toch gebeurt dit op een bepaald niveau misschien wel. Wat zou er anders zijn aan je leven als je zou accepteren dat dit waar is? Wat als er, in zekere zin, altijd iemand toekijkt? Een vraag die het overwegen waard is.

Het goede nieuws is dat, als vanuit een hoger perspectief alleen de ethische en oprechte aard van onze daden telt, onze positie in het leven en onze omstandigheden geen belemmering vormen voor vooruitgang. We kunnen altijd onze levenswijze veranderen. We moeten beginnen met het erkennen van onze fouten en zonden. Hoe pijnlijk dat ook is, het zal onze ziel zuiveren en ons uiteindelijk kracht en toewijding geven. De poorten naar spirituele vooruitgang staan altijd open: het is aan ons om erdoorheen te gaan.

Mocht je mijn opvattingen te 'vergezocht' vinden, dan is dat prima. Je bent helemaal niet verplicht om er ook maar iets van te accepteren. Maar je hebt geen enkele goede reden om NIET rationeel na te denken, je huiswerk te doen en je eigen conclusies te trekken. De kans is groot dat je zult gaan inzien dat de werkelijkheid veel grootser is dan ons wordt wijsgemaakt door de moderne materialistische cultuur of door de dogmatische religies, en dat er maar één weg is die omhoog leidt: de 'moeilijke weg,' dat wil zeggen een weg die bewust moeite vereist en die gebaseerd is op diepgaande reflectie en verfijning van dagelijkse daden en gewoonten.

Het darwinisme is onzin, maar evolutie is waar: namelijk de evolutie van het bewustzijn, van de geest. Maar het is verre van een automatisch proces; het vergt veel inspanning. Dus laten we in godsnaam, in Christus' naam en ter wille van alle vriendelijke, liefdevolle en denkende zielen die de hemel en de aarde sieren, evolueren!