Juni 2026 was de tot nu toe meest actieve maand in de zogenaamde afnemende fase van zonnecyclus 25, en de daaropvolgende vier weken bewezen keer op keer dat "post-maximum" niet hetzelfde betekent als "rustig. " Op de 3e vuurde actieve regio 4455 binnen zo'n tien uur na elkaar drie grote zonnevlammen af (een M9,3, een M7,7 en ten slotte een X1,0), die elk een coronale massa-uitstoot veroorzaakten, waarbij de gebeurtenis van de X-klasse een krachtige R3-radio-black-out teweegbracht over het door de zon verlichte halfrond.

Het NOAA-Space Weather Prediction Center gaf op 4 en 5 juni een G3-geomagnetische stormwaarschuwing af, waarin werd gewaarschuwd dat de CME's tezamen het noorderlicht tot in de Amerikaanse staten Illinois en Oregon zouden kunnen doen doordringen. De magnetische complexiteit van de regio hield voorspellers dagenlang op scherp.

Dat was geen op zichzelf staand incident. AR4473 luidde de zonnewende in met een zonnevlam van klasse M3 op 21 juni, en de maand eindigde zoals hij was begonnen: op 30 juni vuurde Regio 4475 een M5,8 af, binnen enkele uren gevolgd door een X1,1 uit de naburige Regio 4479, wat aanleiding gaf tot een S1-waarschuwing voor een lichte stralingsstorm. Volgens de eigen gegevens van de NOAA met betrekking tot de laatste week van juni waren er één zonnevlam van de X-klasse, meer dan twintig zonnevlammen van de M-klasse en vijftig coronale massa-uitbarstingen; het soort cijfers dat bij een opkomende cyclus hoort, niet bij een afnemende. "Post-maximum" beschrijft een gemiddelde. Het was nooit een bovengrens.

In deze podcast bespreken we het nieuwe boek van dr. Karen Mitchell, Human Predators, en haar onderzoek naar gevaarlijke personen in verschillende sectoren, zoals het bedrijfsleven, de rechtspraak, de geneeskunde, de media, religie en de politiek. Ze stelt dat dit soort mensen buiten de gevangenis veel voorkomen, vaak heimelijk te werk gaan door middel van emotioneel en sociaal misbruik, en vergelijkbare kenmerken en tactieken vertonen, ongeacht labels als narcist of psychopaat.

We bespreken ook haar standpunt dat de DSM [red.: Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen] het onderscheid tussen deze menselijke roofdieren en getraumatiseerde slachtoffers kan vervagen, met name in categorieën als borderline-persoonlijkheidsstoornis en antisociale persoonlijkheidsstoornis. Karen beschrijft hoe deze mensenlijke roofdieren zich richten op kwetsbare "prooien," gaslighting en dwang gebruiken en ernstige psychologische schade kunnen toebrengen, terwijl ze ook wijst op gedragsmatige waarschuwingssignalen en de noodzaak van meer bewustwording en screening bij leidinggevende functies.


Running Time: 02:21:17

Download: MP3 — 129 MB

Op het eerste gezicht floreert Amerika en is een "licht voor de wereld," zoals Trump verkondigde in zijn toespraken ter gelegenheid van de 250e verjaardag van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring op 4 juli 1776. Maar is deze 'nationale mythe' nog steeds geldig? Was deze ooit geldig? Maakt Amerika zijn beweringen over zijn unieke positie op het gebied van 'vrijheid' en 'democratie' waar? Zo niet, wat is dan het 'belangrijkste kenmerk' van deze uitzonderlijke natie? Buitensporigheid?

In schril contrast hiermee vindt in Iran - het land waartegen Amerika onbetwist onlangs een oorlog heeft verloren - mogelijk de grootste begrafenis uit de wereldgeschiedenis plaats: een groots afscheid van zijn leider ayatollah Ali Khamenei, die tevens het religieuze boegbeeld was van alle sjiitische moslims. Uiteraard vertegenwoordigt deze herdenking een sombere, emotionele en diep religieuze gebeurtenis. Het tegenovergestelde van buitensporigheid?

Ondertussen tikt de klok voor Oekraïne, waar Russische troepen de laatste versterkte verdedigingslinie bij Konstantinovka in Donetsk hebben doorbroken. Golven van Oekraïense drones blijven de Russische samenleving teisteren en doden af en toe burgers, maar Poetin blijft erbij dat "de doelstellingen van de SMO zullen worden bereikt..."


Running Time: 01:50:36

Download: MP3 — 101 MB

Luister mee met Jay Campbell, Laura Knight-Jadczyk en Harrison Koehli terwijl zij hun discussies over de hyperdimensionale aard van de werkelijkheid voortzetten.


In deze podcast gaat Laura diep in op de idee dat, hoewel demonen wel degelijk bestaan, invloed uitoefenen en in sommige gevallen bezit nemen van mensen, veel van het leed dat mensen vanuit andere niveaus wordt aangedaan in feite NIET aan hen te wijten is.

Op basis van haar uitgebreide onderzoek, ervaring en studie betoogt Laura dat degenen die het meest verantwoordelijk zijn voor de overgrote meerderheid van negatieve paranormale gebeurtenissen hyperdimensionale buitenaardse wezens zijn; het kosmische roofdier aan de top van de voedselketen. En waarom zo veel mensen dingen nu aan het demonische toeschrijven, terwijl ze juist zouden moeten leren over het hyperdimensionale raamwerk van kwaadaardige buitenaardse wezens.

Er woedt momenteel een heftige discussie over het darwinisme, vooral nadat David Gelernter, professor aan Yale, een artikel publiceerde waarin hij zich in wezen aansloot bij de vernietigende kritiek die door de aan het Discovery Institute verbonden wetenschappers op de theorie werd geuit. Het is waar: het credo van het darwinisme ligt onder vuur, het fundament van het materialistisch atheïsme wankelt, het wereldbeeld dat de meeste mensen tegenwoordig aanhangen - waaronder veel gelovigen - brokkelt af. Het is een prachtig schouwspel voor diegenen onder ons die weten dat het darwinisme onjuist is, volslagen onjuist en niet onjuister zou kunnen zijn.

Tegelijkertijd raken mensen verward. Het mag geen geheim zijn dat veel critici van het darwinisme - hoe briljant ze ook zijn in hun wetenschappelijke nauwgezetheid - ook religieus zijn, voornamelijk christenen. Sommigen proberen zelfs Jezus stiekem in hun verder onberispelijke boeken te verwerken. Als het darwinisme onjuist is - wat het zonder enige twijfel is - moeten we dan allemaal terugkeren naar de Bijbel? Moeten we 'de Here Jezus aanvaarden?'

Ho, ho, niet zo snel. Ondanks alle tekortkomingen van de atheïsten (zowel de oude als de nieuwe), is hun kritiek op religie te krachtig om door een rationeel denkend mens te worden genegeerd. En ondanks alle positieve kanten van het christendom, wordt het notoir geplaagd door de blinde aanvaarding van een belachelijke leer die door de eeuwen heen door een onbekend aantal schriftgeleerden in elkaar werd geflanst.

Om maar eens een sprekend voorbeeld te noemen: welk weldenkend mens zou de lichamelijke opstanding van Jezus in vredesnaam kunnen accepteren? Het is iets wat nog nooit door iemand werd waargenomen; het druist in tegen wat we weten dat er met een organisme gebeurt zodra de levenskracht die het bijeenhoudt, wordt onttrokken; het klinkt duidelijk als een sprookje dat alleen een kind letterlijk zou kunnen nemen. En toch is het een van de meest onwrikbare leerstellingen van de verschillende christelijke kerkgenootschappen. Zeg tegen een christelijke gelovige dat dit overduidelijke onzin is en kijk eens naar z'n reactie.

Een simpele boodschap aan het volk van Iran...

Ondanks de naam wordt Darwins evolutietheorie - en de postgenetische variant daarvan, het neodarwinisme - vrijwel algemeen als onomstotelijk feit aanvaard. Er wordt ons voorgehouden dat het 'wetenschappelijk bewezen' is, wat in de praktijk simpelweg betekent dat je er geen vragen over mag stellen. Maar het darwinisme is onjuist, volkomen onjuist. Het is onjuist op filosofisch, wetenschappelijk en moreel vlak.

• Het is filosofisch gezien onjuist, omdat zelfs enigszins zorgvuldig nadenken in combinatie met gezond verstand al voldoende is om het te verwerpen.
• Het is wetenschappelijk gezien onjuist, omdat naarmate de wetenschap vordert (naarmate we bijvoorbeeld meer ontdekken over moleculaire biologie), het darwinisme verder inboet aan de weinige geloofwaardigheid dat het nog had.
• Het is moreel gezien onjuist, omdat het soort materialisme en de (onjuiste) veronderstellingen over de natuur die het darwinisme uitdraagt, een weerzinwekkend wereldbeeld impliceren dat als een gif op de menselijke moraal werkt; als zodanig maakte het de weg vrij voor het nazisme, het stalinisme, het postmodernisme en de hedendaagse nihilistische, bijna psychopathische kijk op het leven in het algemeen.

In het eerste deel van deze reeks zullen we Darwins theorie vanuit filosofisch perspectief bekijken. Filosofie stimuleert zorgvuldig denkwerk, het opsporen van grove fouten in de beredenering en het vermogen om verschillende en tegenstrijdige ideeën in het hoofd te houden zonder in paniek te raken. Laten we eens kijken hoe het darwinisme het er vanaf brengt.

Mei 2026 bevestigde wat de fase na het maximum van zonnecyclus 25 al maandenlang duidelijk maakte: de zon wordt rustiger, maar dat gebeurt met horten en stoten, en de aarde voelt elke schok. Het officiële beeld blijft dalende gemiddelden van zonnevlekken weergeven; het einde van de maximale fase van de cyclus werd effectief gedateerd op februari, maar twee actieve regio's, AR4436 en AR4432, zorgden ervoor dat de maand niet rustig verliep.

Op 10 mei vuurde AR4436 een zonnevlam van klasse M5.7 af met een naar de aarde gerichte coronale massa-uitstoot die in de dagen daarna aurora's deed oplichten op ongebruikelijk lage breedtegraden.

Het punt waar we steeds weer op terugkomen, is het punt waar de reguliere zonnefysica zich nog steeds tegen verzet: een "afnemende" cyclus betekent niet dat de aarde rustig is. Historisch gezien concentreren de krachtigste gebeurtenissen van een cyclus zich meestal in de afnemende fase, soms jaren na de officiële piek, en de gevolgen voor de aarde - van verstoringen in de straalstroom tot elektromagnetische belasting van de atmosfeer - worden juist sterker in plaats van zwakker naarmate de zon aan kracht inboet.

De zon wees er tijdens de laatse dagen van april 2026 nog eens nadrukkelijk op wie er hier de scepter zwaait. Op 23 en 24 april vuurde actief gebied 4419 twee opeenvolgende zonnevlammen van de X-klasse af: een X2.4, enkele uren later gevolgd door een X2.5, geflankeerd door een reeks gebeurtenissen van de M-klasse en diverse coronale massa-uitbarstingen. De zonovergoten kant van de aarde werd getroffen door uitval van kortegolfradioverbindingen, terwijl voorspellers de daaropvolgende dagen alert waren op minstens een lichte G1-geomagnetische storm. Het maandelijkse gemiddelde aantal zonnevlekken kwam op ongeveer 79 uit, op papier bescheiden voor cyclus 25, maar deze late, hoogenergetische uitbarstingen bevestigen wat wij al jaren zeggen: de "afname" van de cyclus lijkt totaal niet op de curve uit de studieboeken, en de zon blijft bepalend voor hetgeen we op aarde waarnemen. Op basis van recente patronen kunnen we de komende maanden meer van hetzelfde verwachten.

Die samenhang met de zon is ook de reden waarom we aandacht moeten besteden aan de huidige Super Niño, die door de reguliere klimatologie nog steeds wordt afgedaan als een "symptoom van opwarming," terwijl het onderliggende signaal over het hoofd wordt gezien. Historisch gezien waren de sterkste El Niño-verschijnselen geen voorbodes van een ontembaar broeikaseffect, maar deden zich juist voor rond belangrijke klimatologische omslagpunten, voorafgaand aan plotselinge periodes van afkoeling.

Irans ontmanteling van het Amerikaanse verdedigingsnetwerk legt de belangrijkste zwakte van de Amerikaanse regionale orde bloot: de bezettingsinfrastructuur kan zichzelf niet langer beschermen.

Om een beetje te variëren op Bruce Springsteens liedje My Hometown: "Teheran zegt: 'Deze bases verdwijnen, jongens / En ze komen niet meer terug / Naar jullie geboortegrond.'"

Het artikel van The Washington Post van 6 mei 2026, 'Iran heeft veel meer Amerikaanse militaire doelen geraakt dan gemeld, volgens satellietbeelden' vertegenwoordigde een langverwachte bekentenis - gebaseerd op lekken uit het Amerikaanse ministerie van Defensie (DOD) en Washingtons inlichtingendiensten - dat Iran aanzienlijke schade aan Amerikaanse doelen had toegebracht. Maar The Post vermeldt slechts een deel van het verhaal.

The Post onderzocht 109 van de honderden satellietbeelden die door Iraanse media waren gepubliceerd, waarvan de authenticiteit kon worden geverifieerd "door ze te vergelijken met beelden met een lagere resolutie van het satellietsysteem van de Europese Unie, Copernicus, en met beelden met een hoge resolutie van Planet, waar beschikbaar."