Welkom op Sott.net
maa, 29 mei 2017
De Wereld voor Mensen die Nadenken


Light Saber

Assange: de feiten die de media u ontnemen


Julian Assange
Onafhankelijk onderzoeksjournalist John Pilger overloopt op zijn website de zaak van Julian Assange, die reeds zeven jaar wordt vervolgd zonder dat enige beschuldiging tegen hem werd uitgesproken. Hij noemt de manier waarop de mainstream media deze zaak selectief verdraaien ten bate van de VS "anti-journalisme" en "een bedreiging voor alle journalisten ter wereld".
Julian Assange heeft volledig gelijk gekregen omdat de Zweedse zaak tegen hem vanaf het begin doorgestoken kaart was. Onderzoeksrechter Marianne Ny zou moeten vervolgd worden. Haar obsessie met Assange heeft niet alleen haar collega's in verlegenheid gebracht, zij legde de samenwerking bloot tussen de Zweedse staat en de VS aan de misdaden van oorlog en "rendition"1.

Als Assange geen toevlucht had gezocht in de ambassade van Ecuador in Londen, zou hij op weg gestuurd zijn naar het soort Amerikaanse foltering die Chelsea Manning moest doorstaan.

Snowflake Cold

Alarmistische NOS-journaalredactie komt met eenzijdige en misleidende informatie over klimaatverandering

Het is ons de laatste jaren opgevallen dat het NOS-journaal op zeer tendentieuze wijze rapporteert over de klimaat- cum (duurzame) energiethematiek. Naar ons oordeel is dat in flagrante strijd met de mediawet, in het bijzonder de onderstaande bepalingen:

Commentaar: Lees ook: Zit er een Orwelliaanse agenda achter 'Global Warming'?


USA

VS steunde Afghaanse moslimextremisten al voor de Russische inval


Afghanistan 1967
De Sovjetinvasie in Afghanistan in 1979 maakte een eind aan een periode van ontspanning in de Koude Oorlog. Volgens de officiële Amerikaanse lezing ging Washington als reactie op de invasie steun verlenen aan het islamitische verzet tegen de communisten. Alleen bij insiders is bekend dat de CIA daar al ruim een halfjaar eerder mee begonnen was.
Op 25 december 1979 was het Special Coordinating Committee, een werkgroep van de Amerikaanse regering die zich sinds een klein jaar met Afghanistan bezighield, bijeen in crisisberaad. Aan tafel zaten onder anderen minister van Buitenlandse Zaken Cyrus Vance, zijn onderminister Warren Christopher en de Nationale Veiligheidsadviseur van president Jimmy Carter, Zbigniew Brzezinski. De president zelf was op dat moment op zijn buitenverblijf Camp David.

Aanleiding voor de bijeenkomst waren de gebeurtenissen van de nacht daarvoor. Rond vier uur in de ochtend van die Eerste Kerstdag was het leger van de Sovjet-Unie met groot materieel de rivier Amoe Darja overgestoken, die de grens vormde met Afghanistan.

Sheriff

Syrische gifgasaanval - De Franse begoocheling

© dsd
De Franse minister van Buitenlandse Zaken verklaarde op 26 april j.l. tegenover de pers dat er bewijs is dat de Syrische regering achter de gifgasaanval in Khan Sheikhoun zou zitten. Het bewuste rapport bewijst dat echter helemaal niet.
Nadat de VS haar eerste rapport over de gifgasaanval van 4 april in de Syrische stad Khan Sheikhoun al publiceerde heeft ook de Franse regering op 26 april haar dossier openbaar gemaakt.(1) En zoals te verwachten schuift ook zij de schuld geheel in de schoenen van de Syrische regering. Frankrijk voert nu eenmaal oorlog tegen Syrië. Zij het dat dit rapport gemaakt lijkt met wat men al eens de 'Franse slag' noemt. Het steekt niet nauw.

Want zoals met het rapport van de VS hangt ook dit verhaal van de regering van François Hollande met haken en ogen aan elkaar. Een vlugge kritische blik is al voldoende om dit als waardeloos richting de papierversnipperaar te gooien of om op de delete knop te duwen.

Commentaar: In dit uitstekend artikel construeert Willy van Damme de onwaarheden die men dikwijls krijgt voorgeschoteld en corrigeert ze op een eerlijke en objectieve manier. Het totale artikel kon in principe dikgedrukt gepubliceerd worden.

Frankrijk bewijst zichzelf als een formidabele teamspeler door bij te dragen in het effectueren van leugenachtige oorlogsretoriek.

Het westen vormt één blok dat zichzelf, arrogant als ze zijn, de internationale gemeenschap noemt. Daarmee geven ze de impressie dat vele stemmen kracht geven, terwijl ze in werkelijkheid als één stem fungeren. Deze landen met aan het roer een groep van pathologische leugenaars collaboreren om de wereld eensgezind te bedriegen, bedreigen en waar mogelijk aan te vallen om hun imperialistische ambities te realiseren.


Video

De Slag om Rusland: het 'meest epische gevecht in de geschiedenis'


De omvang van de krachtsinspanning van het Russische volk hebben het geleid tot het grootste wapenfeit in de geschiedenis.

Commentaar: Nu het ernaar uitziet dat Rusland Syrië én de wereld weer te hulp is geschoten leek het ons een goed idee om nogmaals te verwijzen naar haar rol tijdens WO2 en hoe er destijds met bewondering naar haar werd gekeken door de Amerikanen. Dezelfde moed en 'ontembare aanvalsgeest' vertonen de Russen vandaag de dag, maar aangezien zij niet de belangen dienen van het westen plus de 'bondgenoten' in het Midden-Oosten wordt Rusland wederom afgeschilderd als de boeman. Maar nu weten we dat dit niet altijd het geval was.

Zie ook: Roots of the Cold War and Russophobia run deep in history


Een boeiend filmepos welke in 1943 in Amerika door Frank Capra en Anatoly Litvak is samengesteld. Gezien ook de Amerikaanse loftuitingen hieronder te lezen, is het nuttig deze bijdrage in pdf getiteld: Achtergronden bij WOI en WOII vooral te lezen.

Ofschoon de film 'De Slag om Rusland" van bijzonder historische betekenis is, mist het belangrijke gebeurtenissen over de geschiedenis van dat land in de periode 1917 tot 1940.

Niet alleen Duitsland en consorten waren het die in 1941 trachtten de Sovjetstaat te verpletteren. Al in 1917 trachtte het wereldimperialisme de jonge Sovjetstaat in de kiem te smoren... Het was de eerste en zeker niet hun laatste poging om het vaderland van het wereldproletariaat te verpletteren.

Commentaar: Zie ook: Een historische anomalie: VS propagandafilm WO2 schildert Rusland en het 'meest epische gevecht in de geschiedenis' ACCURAAT af


Bullseye

Sovjet-Unie betaalde allerhoogste prijs voor overwinning op nazi's, maar westen doet aan geschiedvervalsing

Afbeelding

Leningrad (nu St. Petersburg)

Commentaar: Ook al werd dit artikel 10 jaar geleden geschreven toen we de 60-jarige bevrijding van Nederland herdachten het is relevanter dan ooit.

Geen ander land heeft zo'n hoge prijs betaald voor de overwinning op Duitsland als de Sovjet-Unie. Het gaat daarom niet aan zestig jaar na dato de Russische rol in de Tweede Wereldoorlog in een kwaad daglicht te plaatsen, betoogt Kirill Gevorgian....
Aan de vooravond van de feestelijkheden in Moskou rond de zestigste herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog en de overwinning op het fascisme, blikt de hele wereld terug op de gebeurtenissen uit die jaren. Men herinnert zich het onmetelijke leed en de slachtoffers, in een poging de lessen die we uit de geschiedenis moeten trekken beter te begrijpen.

De herinneringen aan de gebeurtenissen uit die tijd zijn uitermate belangrijk voor Rusland. Het gaat immers niet alleen om de vernietiging van een van de vreselijkste regimes uit de vorige eeuw en de bevrijding van Europa van de onderdrukking door de nazi's, waarbij het Russische volk de zwaarste last te dragen had. Van de zestig miljoen mensenlevens die de Tweede Wereldoorlog eiste, telde de Sovjet-Unie er 26,6 miljoen, waarvan er zo'n 8,6 miljoen zijn gevallen op het slagveld.


Commentaar: De getallen liggen nog hoger volgens sommige schattingen. Er zijn zelfs onafhankelijke onderzoekers die spreken van een totaal van meer dan 40 miljoen doden. Ter vergelijking: in Nederland kwamen er in het totaal 301.000 mensen om - 3,45% van de bevolking. In de Sovjet Unie lag het percentage tussen de 14 en bijna 25% van de totale bevolking (uitgaande van meer dan 40 miljoen doden) binnen de landsgrenzen van 1939.


Commentaar: Helaas gaat de geschiedvervalsing onverminderd door. Rusland moet koste wat het kost ondermijnd worden.

Lees en kijk ook:


Bad Guys

Beramen VS (en EU) opnieuw coup tegen Venezuela onder het mom van een kleurenrevolutie?

Afbeelding

Europarlementariër voor de VVD Van Baalen en vijand van de vrijheid en democratische regeringen
EU 'vredesproject'; weer bereid vuile handen te maken.

De VS is er klaar voor het lastige Venezuela beslissende klappen toe te brengen. Het Europese 'vredesproject', de EU, biedt gewillig hand- en spandiensten aan om wederom een land van kleur te laten verschieten.

Politicus Hans van Baalen, aangewezene voor de VVD in het Europees parlement, moet vergenoegd in zijn handen gewreven hebben. De motie die hij onder meer met een aantal post-Franco Spaanse politici indiende om de chavistische regering Maduro van Venezuela politiek in de beklaagdenbank te zetten, werd 11 maart met grote meerderheid aangenomen (385 voor, 75 tegen, 45 abstenties).

Na zijn persoonlijke triomftocht op het Maidan plein in Kiev, voorafgaande aan de coup tegen voormalig president Janoekovitsj, werden de champagneflessen ook nu weer open getrokken op de burelen van de vrijheidsfractie. Het verderfelijke communisme was wederom een rake slag toegebracht. De timing was perfect. Men zou haast denken dat sprake was van een gecoördineerde actie in samenwerking met de Amerikaanse overheid, die Venezuela in dezelfde week keiharde economische strafmaatregelen in het vooruitzicht stelde.

Commentaar: Venezuela zoekt toenadering tot Rusland en China en geef haar eens ongelijk.
Tussen 2005 en 2014 leende Latijns-Amerika 119 miljard dollar van China, volgens de databank van de Inter-Amerikaanse Dialoog, een forum voor politici en het bedrijfsleven. Bijna de helft hiervan - 56,3 miljard dollar - ging naar Venezuela, dat de grootste oliereserves van Latijns-Amerika bezit.



Arrow Up

Onwaarheden gifgasaanval in Syrië ontrafeld

Toch merkwaardig, telkenmale er een cruciale stap gezet wordt in het diplomatiek ontwarren van de complexe oorlog in Syrië gebeurt er iets schokkends die de vooruitgang teniet doet of dat poogt te doen. Nu kwam dit nieuws over de gifgasaanval bij Khan Sheikhoun bijna vlak na de officiële beslissing van de Amerikaanse regering om Assad de facto te erkennen. Met op datzelfde ogenblik ook een conferentie in Brussel over zogenaamde Europese hulp bij de wederopbouw.


Commentaar: Syriërs zitten helemaal niet te wachten op Europeanen die hun eerst bombarderen om vervolgens lucratieve contracten binnen te slepen: SOTT Exclusief: Syrische president Assad leest Belgische journalist de les


Waarbij de EU zich in een publieke verklaring nog wel tegen de Syrische president keerde maar voor het eerst openlijk stelde dat het Syrische volk zelf moeten beslissen wie hun president wordt. Met andere woorden: De Syriërs mochten van de arrogante EU zelf ook Assad kiezen. Hoe genereus toch! Voor de EU een zoveelste draai richting een oplossing van die oorlog.

Shajul Islam

En ditmaal is dit nieuw obstakel naar vrede niet het gevolg van nog maar eens een uit Qatar komend rapport over de regering-Assad van Human Rights Watch of Amnesty International. Neen het is terug een vermeende gifgasaanval, ditmaal dus in de stad Khan Sheikhoun.

Commentaar: Lees ook: Lavrov uses wrecking ball to demolish UK-led sarin 'investigation' in 30 seconds

Meer informatie over The Atlantic Council vindt u hier.


Eye 1

Interview met ex-valutahandelaar Ronald Bernard: belangrijke onthullingen over de wereld van het grote geld

© Irma Schiffers/De Vrije Media
De moedige ex-valutahandelaar Ronald Bernard.
In deze tijd waarin onthullingen en flagrante waarheden plotseling naar boven komen drijven, terwijl het 'nieuws' nauwelijks meer te onderscheiden is van zogeheten 'fake news', is het bijzonder moedig te noemen wanneer een 'insider' zijn verhaal wil doen op basis van werkelijke feiten.

Ronald Bernard, één van de oprichters van De Blije B is zo'n dapper iemand die het heeft aangedurfd om zijn verhaal te vertellen voor de camera van De Vrije Media. Een levensloop waarin hij steeds meer in de wereld van het grote geld terecht kwam terwijl hij -zoals hij zelf beschrijft- van tevoren was gewaarschuwd dat hij zijn geweten in de diepvriezer moest zetten, kortom op een ijskoude temperatuur moest zien te houden.

Dit leidde uiteindelijk tot een persoonlijke totale 'crash' en hij vertelt zeer openhartig en doet niet zonder emoties uit de doeken wat hieraan voorafging. Hij legt uit hoe scheef het zit in deze wereld waarin een kleine groep elites van zo'n 8000 tot 8500 mensen de hele wereld in zijn greep heeft en wat hun 'religieuze drijfveren' zijn: "Men moest eens weten hoe dit werkelijk in elkaar zit". Wanneer je dit hebt gezien, weet je dat. De vraag rijst dan: 'wat gaan we er met zijn allen aan doen, wanneer we niet langer wegkijken maar onze krachten gaan bundelen?'

Commentaar: Dit is een zeer belangrijk interview dat een kijk geeft op de kwaadheid van personen in zeer hoge posities en waar zij toe in staat zijn. Bernard ervoer persoonlijk hoe dergelijke personen te werk gaan. Na vreselijke ervaringen brak hij en kon hij niet meer zijn geweten "-100 in de diepvries zetten". Tijdens het interview, zegt hij (22:41): "Laten we het zo zeggen, ik zat in een opleiding tot psychopaat en ik ben gezakt. Ik heb het niet gehaald. Ik ben geen psychopaat geworden."

En daar noemt hij een zeer belangrijke term: psychopaat. De 'mensen' die hij beschrijft hebben geen geweten en hebben dat zeer waarschijnlijk nooit gehad. Dit kan een genetische oorzaak hebben. Mensen zoals Bernard zullen niet in staat zijn hun geweten compleet in de diepvries te zetten, en zoals hij zei gingen sommigen van zijn collega's aan de drank en de drugs, omdat zij het niet meer aankonden. Ware psychopaten die werkelijk geen geweten hebben, genieten juist van het leed van andere mensen. Ze kunnen erom lachen.

Zijn er personen die zó kwaadaardig zijn zoals beschreven door Bernard in het interview? Ja. Niet alleen in de financiële wereld, maar ook in de politiek en het bedrijfsleven. Ze zijn overal te vinden. Voor meer informatie raden wij het boek Politieke Ponerologie - Een wetenschap over de aard van voor politieke doeleinden aangewend kwaad, van Andrzej M. Lobaczewski aan. Lees ook het volgend artikel:
Reflectie op "Politieke Ponerologie"

Na het lezen van het uitstekende boek Politieke Ponerologie: Een wetenschap over de aard van voor politieke doeleinden aangewend kwaad van Andrzej Łobaczewski, had ik een bovenzinnelijk moment van realisatie (een soort "Eureka!" moment). Ik moet concluderen dat ponerologie en psychopathie twee belangrijke concepten zijn die het beste de treurige toestand van menselijke zaken in deze wereld verklaren, zaken die nog steeds een negatieve invloed op onze samenleving, onze levens en onze toekomst hebben. Nee, ik denk niet dat het met "hebzucht" of zelfs "morele zwakte" (hoe je het ook definieert) te maken heeft. Het heeft te maken met psychopathologie en de invloed daarvan op de aard van het kwaad in de samenleving. [...]

Ponerologie en "succesvolle" psychopathologie (dus niet het "gewelddadige seriemoordenaar" type, maar het Stalin, Pol Pot, Cheney, Rockefeller, Kissinger, Bill Clinton, of Donald Rumsfeld type) leggen klinisch uit hoe "pathocratieën" - het regeringssysteem gecreëerd door een kleine pathologische minderheid die controle neemt over een samenleving van niet-psychopaten - gecreëerd worden en gedomineerd worden door degenen die een aangeboren fout (psychopathie) bezitten die in 4-6% van de bevolking voorkomt, namelijk fysiologisch niet in staat kunnen zijn om normale menselijke empathie te voelen. Ze zijn emotieloos, egoïstisch, koud en calculerend, zonder enige morele of ethische normen, niettemin zijn ze intelligent, charmant, gedreven, geconcentreerd, en neigen daardoor tot het bereiken van de hoogste machtsposities door hun ware waard te verbergen onder een "masker van psychologische normaliteit." Dit concept geldt voor alle bestaande hiërarchische machtsstructuren. [...]

Wanneer men begint te begrijpen dat de teugels van politieke en economische macht in handen van mensen zonder geweten liggen, en zonder mogelijkheid tot empathie, opent het een geheel nieuwe manier van kijken naar wat wij ''het kwaad'' noemen. Kwaad is niet langer alleen een morele kwestie; het kan nu geanalyseerd en begrepen worden door de wetenschap. Net zoals we pneumonie behandelen met antibiotica, moeten we op eenzelfde wijze dit benaderen en behandelen.



Light Saber

Volledig interview Assad met de Chinese tv-zender Phoenix: 'Alle buitenlandse troepen die zonder toestemming in Syrië verblijven zijn indringers'


Commentaar: Deze vertaling door Sott.net is de enige Nederlandse vertaling van dit interview dat op 11 maart 2017 plaatsvond (het originele transcript vindt u hier). Elk verhaal heeft twee kanten zeggen ze. Om te weten te komen welke kant leugens verspreidt, is het nodig om het verhaal van beide kanten te horen - niet alleen de westerse, die continu herhaalt: 'Assad is een dictator'. Wordt het niet tijd dat het Nederlandse volk de mogelijkheid krijgt om te horen wat de Syrische president zelf te zeggen heeft over de crisis in zijn land? Wij vinden van wel.


© AP
Vraag 1: Dank u meneer de president dat u ons deze gelegenheid geeft voor een interview hier in Damascus, de hoofdstad van Syrië. Ik denk dat dit uw eerste interview met de Chinese media is sinds de nationale wapenstilstand en na vele recente gespreksronden, zowel in Astana als in Genève, en natuurlijk sinds de inauguratie van de Amerikaanse president Donald Trump. Vandaag de dag zien we dat uw troepen op het slagveld gestaag vorderen, maar vredesbesprekingen lijken niet zo productief te zijn. Dus, wat de besprekingen in Genève betreft, uw hoofdonderhandelaar, de heer Jaafari, begon hard na te denken over wie er aan de andere kant van de onderhandelingstafel zou moeten zitten. Dus, wie zou daar moeten zitten, volgens u?
President Assad: Dit is een zeer cruciale vraag. Als men wil dat die onderhandelingen succesvol verlopen, moeten we ons afvragen: Wie gaat daar zitten? Ik bedoel, er kunnen veel goede mensen met goede bedoelingen zijn, maar de vraag is: Wie vertegenwoordigen zij? Dat is de vraag. In deze situatie zijn er verschillende groepen, er zijn mensen die, laten we zeggen, patriottisch zijn, maar zij vertegenwoordigen niemand, zij vertegenwoordigen zichzelf. Er zijn anderen die de terroristen vertegenwoordigen, en er zitten terroristen aan tafel, en er zijn anderen die de agenda van andere landen zoals Saudi-Arabië, Turkije, Frankrijk, het VK en misschien de VS, vertegenwoordigen. Dus het is geen homogene vergadering.

Als men wil dat het succesvol zal zijn - terugkomend op het eerste punt dat ik maakte - moet er sprake zijn van onderhandelingen tussen ware Syriërs. Desondanks, woonden wij die bijeenkomst bij, omdat we vinden dat elke dialoog een goede stap richting de oplossing kan zijn, omdat zelfs die mensen die terroristen zijn of bij terroristen horen of bij andere landen horen, van gedachten kunnen veranderen en naar hun normale situatie terug kunnen keren door weer ware Syriërs te zijn, door zich los te maken van het terroristische gedachtegoed of als vertegenwoordigers van andere groepen. Daarom zeg ik dat we niet verwachtten dat er iets zou uitkomen, maar het is een stap, en het zal een lange weg worden - en er zullen ook andere ronden zijn, zowel in Genève als in Astana.

Commentaar: Lees ook: Volledig Assad interview met Russische media: 'Het Westen huilt met één oog om de vluchtelingen, maar richt met het andere een machinegeweer op ze'