Welkom op Sott.net
zon, 02 okt 2022
De Wereld voor Mensen die Nadenken

Geheime Geschiedenis
Kaart


Arrow Up

De duistere geschiedenis van het Koninklijk Huis

Liz & Charles
© Corbett Report
Koningin Elizardbeest is dood, lang leve koning Charles?!

Ja, voor de gelukkigen onder u die niet onder invloed staan van de onophoudelijke nieuwsstroom en die nog van niets weten, breng ik het nieuws dat de langst regerende vorst in de Britse geschiedenis, koningin Elizabeth II, dood is.

Het is verleidelijk om de dubbele regenboog die boven Buckingham Palace verscheen toen Hare Koninklijke Laagheid het loodje legde, te interpreteren als een teken dat haar dood inderdaad een geschenk van God is, maar - zoals ik bij dit soort gelegenheden altijd zo graag opmerk - de dood van een onbekeerlijke zondaar betekent nog geen overwinning en het is een schamele troost dat slechts één van de vele koppen van de Hydra is verwijderd. Het bewind van koning Charles zal ongetwijfeld nog schaamtelozer zijn dan dat van zijn moeder.

Wat de toekomst ook in petto moge hebben voor de trouwe onderdanen van Zijne Koninklijke Hoogheid, Grote Reset-charlatan, pedovriend, doordrammer van carbon-eugenetica koning Charles III, gezien de ontmoedigende (zij het voorspelbare) reactie van het reguliere publiek op dit laatste koninklijke overlijden, is een diepgravend onderzoek naar de dieptepunten van de Britse koninklijke familie des te relevanter. En hoewel ik in de komende 24 uur(!!) een twee uur durende documentaire met 18.000 woorden online zal zetten waarin ik mijn conclusie kenbaar zal maken, heb ik voor dit artikel de tijd genomen omdat ik u deze informatie niet wil onthouden.

"Geniet ervan" is een verkeerde woordkeus, maar u begrijpt wel wat ik bedoel.

Wolf

Quatorze Juillet: Het bloedbad waardoor de Franse republikeinse revolutie mislukte

Franse Revolutie guillotine

Het onthoofden van Lodewijk XVI - Georg Heinrich Sieveking
Hoewel de Dag van de Bestorming van de Bastille op 14 juli de meeste Noord-Amerikanen niet veel zegt, is het van zeer groot belang in Frankrijk. Deze vreemde Franse nationale feestdag is vergelijkbaar met Amerika's Independence Day op 4 juli, met één belangrijke uitzondering.

Terwijl de ondertekening van de Onafhankelijkheidsverklaring op 4 juli 1776 een nieuw en verbeterd potentieel voor de mensheid inluidde, luidde de bestorming van de Bastille op 14 juli 1789 een vijf jaar durend bloedbad van chaos in, dat het potentieel voor een echte republikeinse revolutie om zich op het Europese continent te manifesteren, ondermijnde.

Met deze herdenkingsdag in het achterhoofd, alsook het gevaar van nieuwe chaotische omwentelingen, aangestuurd door inlichtingendiensten die de trans-Atlantische gemeenschap dreigen te overspoelen, vond ik het de moeite waard om dit essay, dat een uitvloeisel was van mijn lezing uit 2009 'Hoe de Britten de Franse Revolutie saboteerden' voor een groep van het Montreal Schiller Institute*, nogmaals te publiceren.

Star of David

Hoe Israëls oorlog van 1967 aan de basis lag van de huidige onrust in het Midden-Oosten

Israeli tanks
© Getty Images/Three Lions
Israëlische Centurion-tankkorpsen bereiden zich voor op de strijd tijdens de Zesdaagse Oorlog.
Op de verjaardag van de Zesdaagse Oorlog onderzoekt RT op welke manier het conflict de regio heeft gevormd.

Op 5 juni 1967 zou een conflict dat slechts zes dagen duurde het hele Midden-Oosten opnieuw vormgeven, het seculiere Arabische nationalisme omverwerpen en Tel Aviv verenigen met Washington. Dit alles zou de weg vrijmaken voor Israël om carte blanche te krijgen van 's werelds machtigste land en de aanzet geven tot een VS-beleid dat de hele regio zou verscheuren.

De Zesdaagse Oorlog van 1967 wordt in de westerse discussie vaak ten onrechte gezien als een overwinning van de liberale democratie. De oorlog wordt dikwijls voorgesteld als een strijd tussen goed en kwaad, de Joodse David en de Arabische Goliath, maar het echte verhaal van de derde Arabisch-Israëlische oorlog was er een van een gewiekst, maar meedogenloos politiek machtsspel van de zijde van Israël. Een spel dat, ten goede of ten kwade, het verzet van het Midden-Oosten tegen het westen en het beleid van het door de VS geleide blok in de regio een nieuwe structuur verschafte.

Attention

Rijk der Schijnheiligheid

DE AARDIGE IMPERIALISTEN
Britse Rijk
© Off-Guardian
Halverwege de 19e eeuw raakte het Britse Rijk verzeild in wat tegenwoordig een "public relations crisis" zou worden genoemd.

Invloedrijke binnenlandse stemmen uitten op ethische gronden kritiek op het industriële systeem en de wereldwijde overheersing, met name de kunstcriticus John Ruskin.

Hij schreef dat het enige dat hij in het hart van wat een grote beschaving zou zijn had aangetroffen, was "krankzinnige religie, verloederde kunst, genadeloze oorlog, naargeestig gezwoeg, weerzinwekkende pleziertjes, en ijdele of verachtelijke hoop."[1]

Het gebrek aan publieke steun voor het rijk in eigen land door de golf van "Little Englander"-sympathieën, dreigde ook invloed te hebben op de manier waarop de activiteiten van Groot-Brittannië in het buitenland werden beschouwd.

Carroll Quigley schrijft dat het succes van het Britse rijk deels te danken was aan "zijn vermogen om zich aan de wereld te presenteren als de verdediger van de vrijheden en rechten van kleine naties en van diverse sociale en religieuze groepen."[2].

Daarom werd besloten, door een machtige groep rond Cecil Rhodes en Lord Milner, samen met aristocraten als Lord Esher, Lord Rothschild en Lord Balfour[3], om de vorm en het aanzien van de economische invloedssfeer van Groot-Brittannië te herzien.

Geleidelijk aan werden de bezittingen van de Kroon aangemoedigd om zogenaamd onafhankelijke naties te worden, ofschoon ze duidelijk onder controle van Groot-Brittannië bleven staan, en uiteindelijk, na de Tweede Wereldoorlog, werd Het Rijk omgedoopt tot " Het Gemenebest", waarvan de huidige vlag bovenaan deze pagina te zien is.

Patricia Scotland
© Winter Oak
Patricia Scotland
In haar voorwoord bij een zeer handige verzameling van verklaringen van het Gemenebest uit 2019, schrijft de huidige secretaris-generaal van het Gemenebest, Patricia Scotland[4]:
De Verklaring van Londen van 1949 markeert de opening van een nieuwe beweging die de vertrouwde harmonie handhaaft, maar deze ontwikkelt op manieren die nooit eerder werden uitgeprobeerd - de transformatie van een rijk in een wederzijds ondersteunende familie van naties en volkeren. Het was deze korte maar visionaire verklaring die de basis vormde voor het Gemenebest dat wij heden ten dage kennen"
Vandaag de dag zijn we zeer vertrouwd met de dubbelhartige taal van macht, die voortdurend wordt gebruikt om de onverteerbare waarheid voor het publiek te verbergen.

Of het nu gaat om groenwassen door bedrijven, oorlogszuchtige "humanitaire interventies" of censuur vermomd als "fact-checking", dit cynische misbruik van woorden is de satire van George Orwells leugenachtige Ministerie van Waarheid allang ontstegen.

Inmiddels betreft dit een wereldwijd fenomeen, maar Groot-Brittannië kan met trots terugkijken op zijn leidende rol in de ontwikkeling van dit frauduleuze met gespleten tong spreken.

De zelfverklaarde toewijding van het Britse Rijk aan "de bescherming en vooruitgang van de inheemse rassen" [5] weerhield het er niet van om in 1919 in Amritsar het vuur te openen op ongewapende Indiase onafhankelijkheidsbetogers die Gandhi steunden, waarbij 379 mensen om het leven kwamen, [6] of om massamoord, marteling en concentratiekampen te gebruiken om de anti-imperialistische Mau Mau opstand in Kenia tussen 1948 en 1955 neer te slaan.
Brits Bloedbad
© Winter Oak
De zelfingenomen verdediger van de wereldwijde vrijheid aanvaardde de opkomst van Hitler-Duitsland, veroordeelde (in het openbaar) en tolereerde (in het geheim) tegelijkertijd Mussolini's invasie van Ethiopië in 1935 en deed er alles aan om het verzet tegen Franco's extreem-rechtse staatsgreep in Spanje in 1936 te belemmeren, ondanks de overweldigende steun van het eigen publiek voor de andere kant.

"De houding van Groot-Brittannië was zo doortrapt dat ze nauwelijks te ontwarren valt,"[7] schrijft Quigley over deze periode. "De motieven van de regering waren duidelijk niet dezelfde als de motieven van het volk, en in geen enkel land zijn geheimhouding en anonimiteit zo ver doorgevoerd of zo goed bewaard gebleven als in Groot-Brittannië."[8]

In de ruim 70 jaar van zijn bestaan heeft het Gemenebest deze officiële praktijk van manipulatief en deugd signalerend taalgebruik met trots voortgezet.

Blue Planet

Hoe de zwarte rat Europa tijdens de Romeinse tijd en Middeleeuwen koloniseerde

zwarte rat
© Carlos Aranguiz
De zwarte rat (Rattus rattus), ook bekend als scheepsrat, dakrat, of huisrat.
Nieuwe analyses van oeroud DNA werpen licht op de manier waarop de zwarte rat, die verantwoordelijk wordt gehouden voor de verspreiding van de Zwarte Dood, zich over Europa heeft verspreid - ze onthullen dat het knaagdier het continent tweemaal heeft gekoloniseerd en wel tijdens de Romeinse tijd en de Middeleeuwen.

De studie - onder leiding van de Universiteit van York samen met de Universiteit van Oxford en het Max Planck Instituut - is de eerste genetische studie van oeroud materiaal van de soort (Rattus rattus), veelal bekend als de scheepsrat.

Op archeologische vindplaatsen in Europa en Noord-Afrika werden oeroude resten van de zwarte rat, daterend van de 1ste tot de 17e eeuw, aangetroffen. Na DNA-analyse van dit materiaal, verkregen de onderzoekers nieuw inzicht in de wijze waarop de rattenpopulaties zich verspreidden als gevolg van schommelingen in menselijke handel, urbanisatie en imperia.

Commentaar: Zoals Wikipedia erkent, was de zwarte rat waarschijnlijk niet verantwoordelijk voor de pestuitbraken:
Een studie uit 2015 geeft aan, dat andere Aziatische knaagdieren dienden als pestreservoirs, van waaruit infecties zich via handelsroutes, zowel over land als over zee, tot in het westen van Europa verspreidden. Hoewel de zwarte rat zeker een pestvector vormde in Europese havens, suggereert de verspreiding van de pest buiten gebieden die door ratten werden gekoloniseerd, dat de pest ook door mensen werd verspreid nadat ze Europa hadden bereikt.[11]

[...]

Er werd wel verondersteld dat de verdringing van zwarte ratten door bruine ratten leidde tot de afname van de Zwarte Dood.[24][25] Deze theorie is echter achterhaald, aangezien de dateringen van deze verdringingen niet overeenkomen met de toe- en afnames van pestuitbraken.[26][27][28]
Voor nader inzicht omtrent de waarschijnlijke oorsprong van de Zwarte Dood, zie SOTTs:


Eye 2

De echte man achter de reset? De leermeester van Klaus Schwab, paus Franciscus en anderen

Paulo Freire

Braziliaanse pedagoog en filosoof Paulo Freire -1970
De "Grote Reset" van het Wereld Economisch Forum heeft diepe wortels. We zullen eens onderzoeken waar de wortelstek zit, of ten minste enkele van de belangrijkste invloeden die hebben bijgedragen tot de obsessie van de WEF voor een sociale/culturele revolutie, geleid door zelfverkozen enkelingen, die de ware aard van "de vierde industriële revolutie" begrijpen. Dit is marxisme in een nieuw jasje, een bevrijdingstheologie, die uiteindelijk God uitsluit en vervangt door de communistische idee van een utopie. Er is een reden waarom de leus van het WEF, "U zult niets bezitten en gelukkig zijn," stellig Marxiaans klinkt...

PAULO FREIRE

De naam Paulo Freire1 doet wellicht een belletje rinkelen bij degenen die geïnteresseerd zijn in marxisme. Freire werd in 1921 in Brazilië geboren en raakte geïnteresseerd in verschillende uitlopers van het marxisme, met een bijzondere nadruk op theorie toegepast op het onderwijs. Met verschillende geschriften, voornamelijk op het gebied van taal en onderdrukking, maakte Freire naam onder gelijkgestemde socialistische intellectuelen. Ondanks zijn nogal niche-achtige geschriften, zou Freire uiteindelijk in de jaren tachtig van de vorige eeuw een nieuw niveau van bekendheid bereiken met een piek in populariteit door zijn boek 'Pedagogie van de onderdrukten' uit 1968, waarin de idee van 'kritische pedagogie' en de relatie ervan met onderwerpen als volwassenenonderwijs werd uitgewerkt. Dit was niet in de laatste plaats te danken aan Henry Giroux - een invloedrijk Amerikaans denker, die (tamelijk succesvol) probeerde een gemoderniseerde vorm van kritische pedagogie in de structuur van het westerse onderwijs te introduceren - maar was vooral een gevolg van zijn werk 'Politics of Education' uit 1985, dat de basis legde voor de toepassing van zijn eerdere ideeën op onderwijssystemen.

Commentaar: Zie ook: En luister ook naar SOTT radio's:



Arrow Down

Nieuwe onthullingen belichten nazi-achtergrond van Huis Saksen-Coburg-Gotha

Edward VIII and Nazi's
© Popperfoto/Getty Images
De Hertog van Windsor, die in 1936 gedurende enkele maanden koning Edward was, tijdens een rondreis door nazi-Duitsland in 1937.
Temidden van de storm van Orwelliaanse misinformatie die onze huidige wereld vormgeeft is boven nu beneden, wit is zwart en goed is kwaad geworden.

Ondanks het feit dat het kwaad van het nazisme in de eerste plaats werd verslagen door de offers die de Russen tijdens WO II brachten, wordt het steeds populairder om te beweren dat Stalin de ware schurk van de grote oorlog was. En ondanks het feit dat ware nazi's werden opgenomen in de door de Vijf Ogen geleide inlichtingenmachine van de Koude Oorlog, waaruit vandaag de dag de tweede en derde generatie nazi's in Oekraïne voortkomen, wordt ons herhaaldelijk voorgehouden dat Oekraïne een tempel van vrijheid en een baken van democratie is, alwaar ter verdediging het risico zou moeten worden genomen om de wereld in nucleaire brand te ontsteken.

Het is dus een verademing wanneer ongemakkelijke waarheden de dronken illusie van Orwelliaanse nieuwspraak kunnen doorbreken die de huidige tijdgeest heeft besmet. Eén van deze waarheden die aan het licht is gekomen, is de erkenning door de reguliere media dat de rampzalige laptop van Hunter Biden en de hele schandalige inhoud ervan steeds authentiek geweest zijn. Deze onthullingen hebben de Amerikanen gedwongen de confrontatie aan te gaan met het feit dat de huidige president van de VS rechtstreeks profiteerde van de systemen van zwendel en corruptie waarop hij toezag tijdens zijn periode als onderkoning van een door nazi's geteisterd Oekraïne gedurende het bewind van Obama.

Books

De weg naar Oekraïne begon in 1999 met de Kosovo-oorlog

NATO Serbia

De resten van een gebouw dat in 1999 door de NAVO werd gebombardeerd in Belgrado, Servië.
Vrijwel iedereen die de afgelopen maand op moraliserende wijze de mond vol had over de onschendbaarheid van grenzen, soevereiniteit van landen, en hoe onaanvaardbaar het was voor grote mogendheden om kleinere buren te "pesten" - denkend aan Rusland en Oekraïne - hield zich even in om op donderdag hulde te brengen aan een vrouw die zich in 1999 sterk maakte voor al die zaken. Maar omdat het de NAVO was die Joegoslavië al deze dingen aandeed, werd Madeleine Albright uiteraard als held en icoon beschouwd.

Op 24 maart 1999 begon de NAVO een luchtoorlog tegen Servië en Montenegro, destijds bekend als de Federale Republiek Joegoslavië. Het publiekelijk verklaarde doel van Operation Allied Force was Belgrado te dwingen het ultimatum te accepteren dat een maand eerder in het Franse kasteel van Rambouillet was gesteld: Lever de provincie Kosovo over aan de NAVO-"vredeshandhavers" en sta etnisch Albanese separatisten toe de onafhankelijkheid uit te roepen.

Commentaar: Zie ook: The Weight of Chains: US/NATO Destruction of Yugoslavia (Documentary)


Magnify

Tijdlijn: Euromaidan, de oorspronkelijke "Oekraïne Crisis"

maiden ukraine
Nu Rusland daadwerkelijk een invasie of "speciale operatie" in Oekraïne lanceert, leek het ons een goed moment om samen te vatten hoe het zover heeft kunnen komen.

De historische, politieke en etnische verdeeldheid in Oekraïne gaat tientallen jaren terug, zo niet eeuwen, maar we hebben niet de ruimte om zo diep op de materie in te gaan. Voor nu houden we het bij drie eenvoudige delen: De val van Viktor Janoekovitsj, het referendum op de Krim en de daaropvolgende burgeroorlog die de regio rechtstreeks op het spoor zet van de gebeurtenissen van vandaag.

Net als onze 30 feiten over Covid is dit stuk bedoeld als een handige leidraad om vrienden en familie op de hoogte te brengen van de recente geschiedenis van Oekraïne, een handige index van hedendaagse bronnen, dan wel een opfriscursus voor degenen die de details niet meer zo paraat hebben.

Laten we aan de slag gaan.

Commentaar: Zie ook: Russia Launches Massive Military Operation in Ukraine - Reports of Multiple Explosions, Attacks on Military Targets From Donbass to Kiev


Arrow Up

Sterfte door de Zwarte Dood niet zo wijdverbreid als lang gedacht

Pollengegevens uit 19 moderne Europese landen onthullen dat delen van Europa een verwaarloosbare of geen enkele impact ondervonden.
Europe gedurende de Zwarte Dood
© Hans Sell, Michelle O'Reilly, Adam Izdebski; Izdebski et al., Nature Ecology & Evolution, 2022
BDP-bepaalde regionale scenario's van de demografische impact van de Zwarte Dood. De kleuren geven de veranderingen op honderdjarige schaal in de graanpollenindicatoren weer. Achtergrondkaart met de politieke grenzen van het 14e-eeuwse Europa
Een nieuwe studie gebruikt pollengegevens om de sterfte veroorzaakt door de middeleeuwse pest in heel Europa op een regionale schaal te evalueren. De resultaten tonen aan dat de gevolgen van de Zwarte Dood sterk verschilden van regio tot regio en benadrukken het belang van interdisciplinaire benaderingen voor het begrijpen van vroegere - en huidige - pandemieën.

De Zwarte Dood, die van 1347-1352 Europa, West-Azië en Noord-Afrika teisterde, is de meest beruchte pandemie uit de geschiedenis. Historici schatten dat tot 50% van de Europese bevolking tijdens de pandemie om het leven kwam en schrijven veranderingen in religieuze en politieke structuren toe aan de Zwarte Dood. Zij stellen zelfs dat deze grote culturele en economische veranderingen, zoals de Renaissance, versnelde. Hoewel oud DNA-onderzoek Yersinia pestis heeft geïdentificeerd als de veroorzaker van de Zwarte Dood en zelfs de evolutie ervan over millennia heeft getraceerd, zijn de gegevens over de demografische gevolgen van de pest nog steeds onderbelicht en worden nog weinig begrepen.

Een nieuwe studie toont nu aan dat de sterfte ten gevolge van de Zwarte Dood in Europa niet zo universeel of wijdverspreid was als lang werd gedacht. Een internationaal team van onderzoekers, geleid door de groep Paleowetenschappen en Geschiedenis van het Max Planck Instituut voor de Wetenschap van de Menselijke Geschiedenis, analyseerde stuifmeelmonsters van 261 locaties in 19 hedendaagse Europese landen, om te bepalen hoe landschappen en landbouwactiviteiten veranderden tussen 1250 en 1450 n.Chr. - ruwweg 100 jaar voorafgaand aan tot 100 jaar na de pandemie. Hun analyse bevestigt de verwoesting die sommige Europese regio's ondervonden, maar toont ook aan dat de Zwarte Dood niet alle regio's in gelijke mate trof.