Op het eerste gezicht floreert Amerika en is een "licht voor de wereld," zoals Trump verkondigde in zijn toespraken ter gelegenheid van de 250e verjaardag van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring op 4 juli 1776. Maar is deze 'nationale mythe' nog steeds geldig? Was deze ooit geldig? Maakt Amerika zijn beweringen over zijn unieke positie op het gebied van 'vrijheid' en 'democratie' waar? Zo niet, wat is dan het 'belangrijkste kenmerk' van deze uitzonderlijke natie? Buitensporigheid?

In schril contrast hiermee vindt in Iran - het land waartegen Amerika onbetwist onlangs een oorlog heeft verloren - mogelijk de grootste begrafenis uit de wereldgeschiedenis plaats: een groots afscheid van zijn leider ayatollah Ali Khamenei, die tevens het religieuze boegbeeld was van alle sjiitische moslims. Uiteraard vertegenwoordigt deze herdenking een sombere, emotionele en diep religieuze gebeurtenis. Het tegenovergestelde van buitensporigheid?

Ondertussen tikt de klok voor Oekraïne, waar Russische troepen de laatste versterkte verdedigingslinie bij Konstantinovka in Donetsk hebben doorbroken. Golven van Oekraïense drones blijven de Russische samenleving teisteren en doden af en toe burgers, maar Poetin blijft erbij dat "de doelstellingen van de SMO zullen worden bereikt..."


Running Time: 01:50:36

Download: MP3 — 101 MB

Deze week was het 85 jaar geleden dat nazi-Duitsland de Sovjet-Unie binnenviel, de grootste agressiemisdaad uit de geschiedenis van de mensheid. Ook deze week rolden Duitse pantservoertuigen met hun kenmerkende IJzeren Kruis-insignes richting de Russische grens, samen met andere NAVO-partners in het kader van een militaire oefening die cynisch genoeg de verkeerde naam Operatie Freedom Shield kreeg.

Het is werkelijk verschrikkelijk hoe de geschiedenis zich op zo'n misdadige schaal herhaalt, schaamteloos en schijnbaar zonder dat het publiek zich daar ook maar iets van aantrekt.

Op 22 juni 1941 lanceerde nazi-Duitsland de grootste militaire invasie die ooit in de geschiedenis werd geregistreerd. Bij Operatie Barbarossa werden drie miljoen Duitse soldaten ingezet, samen met eenheden uit geallieerde landen. De Blitzkrieg opende het grootste strijdtoneel van de Tweede Wereldoorlog, in Rusland bekend als de Grote Patriottische Oorlog. Ten minste 27 miljoen burgers van de Sovjet-Unie kwamen om het leven, de meesten van hen burgers. Korrelige beelden uit die tijd tonen rijen met mensen die worden neergeschoten en in massagraven worden gedumpt. Bij een beruchte gruweldaad in september 1941 werden binnen twee dagen meer dan 33.000 burgers geëxecuteerd in een ravijn in Babi Yar, in de buurt van Kiev.

Vier jaar later verdreef het Sovjet-Rode Leger de nazi-Wehrmacht tot aan de definitieve nederlaag in Berlijn.

Elke Russisch familie werd getekend door de gruwelen en het onmenselijke leed. De herinnering aan deze ramp ligt nog steeds vers in het collectieve geheugen van de natie. De nazi-invasie werd gevoerd als een vernietigingsoorlog waarbij geen genade werd getoond aan mannen, vrouwen en kinderen. De Endlösung hield de systematische uitroeiing van Slaven, Joden, communisten, Roma en anderen in die volgens de nazi-rassenideologie als Untermenschen (minderwaardige mensen) werden beschouwd. De Duitse Wehrmacht en de Einsatzgruppen-doodseskaders werden bijgestaan door fascistische hulptroepen uit Litouwen, de andere Baltische staten en Oekraïne.

Precies 85 jaar later, op 22 juni 2026, gingen in Litouwen de door het Duitse leger geleide NAVO-oefeningen van start. Juist de locatie van de NAVO-militaire manoeuvres deze week, Probradė, dat op zo'n 15 kilometer van de grens met Wit-Rusland ligt, was destijds het toneel van bloedbaden door de nazi's en hun handlangers.

De echo van Operatie Barbarossa klinkt weerzinwekkend luid en duidelijk. De NAVO-militaire oefeningen deze week vonden plaats onder leiding van de Duitse minister van Defensie [sic], Boris Pistorius. Er was geen sprake van schaamte of schuchtere commentaren in de westerse media.

Het kan onmogelijk zo zijn dat de datum het gevolg was van een onnozele vergissing. Het was een opzettelijke provocatie. Het Duitse militarisme is weer in opmars en richt zich verbaal tegen Rusland. De Duitse bondskanselier Friedrich Merz heeft de ambitie uitgesproken om van Duitsland de grootste militaire macht in Europa te maken. NAVO-commandanten praten vlotjes over het aanvallen van Russisch grondgebied met langeafstandsraketten en drones.

Net als tijdens de Tweede Wereldoorlog fungeren Litouwen, de Baltische staten en Oekraïne als marionetten in de agressie tegen Rusland.

Een simpele boodschap aan het volk van Iran...

Tegen de achtergrond van onthullingen uit de Epstein-dossiers over laboratoria en eerdere discussies over Metabiota en Hunter Biden, wordt duidelijk dat politiek ongemakkelijke beweringen kunnen evolueren van ontkenning naar officiële erkenning.

Tulsi Gabbards laatste weken als directeur van de Nationale Inlichtingendienst (DNI) zouden wel eens bepalend kunnen zijn voor haar gehele politieke nalatenschap: op 12 juni 2026 kondigde de vertrekkende DNI de vrijgave aan van inlichtingenmateriaal waarin gedetailleerd wordt beschreven dat Amerikaans belastinggeld werd gebruikt voor de financiering van ruim 120 biologische laboratoria verspreid over meer dan 30 landen, waaronder tientallen faciliteiten in Oekraïne. Volgens de officiële briefing die door het bureau van de DNI werd vrijgegeven, maakten deze laboratoria deel uit van een uitgebreid netwerk waarbij Amerikaanse overheidsinstanties, aannemers, universiteiten en partnerstaten betrokken waren.

De openbaarmaking wakkerde onmiddellijk een van de meest omstreden discussies rond het conflict in Oekraïne weer aan. Jarenlang werd elke vermelding van door de VS gefinancierde "biolaboratoria" in Oekraïne door een groot deel van de westerse pers stelselmatig afgedaan als weinig meer dan "Russische propaganda" of complottheorieën op internet. Het onlangs vrijgegeven materiaal bevestigt echter het bestaan van een omvangrijk, door de VS gefinancierd netwerk van laboratoria, waarbij het Pentagon betrokken is, miljoenen dollars aan infrastructuuruitgaven worden gedaan en onderzoek wordt verricht naar gevaarlijke ziekteverwekkers.

De Russische minister van Buitenlandse Zaken heeft zijn standpunten uiteengezet over de uitbreiding van de NAVO en de militarisering van de EU, onder meer op nucleair gebied, en de bedreiging die dit vormt voor de veiligheid in de wereld.

De pro-establishment krant Politico Europe, gevestigd in Brussel en eigendom van het Duitse Axel Springer SE, heeft geweigerd een exclusief artikel van de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov te publiceren.

Lavrovs artikel zou aanvankelijk in het in Brussel gevestigde Politico Europe worden gepubliceerd, maar vanwege een "last-minute besluit van de redactie van de krant" werd de publicatie geannuleerd, zo meldde het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken vrijdag.

In het artikel zet de zeer ervaren Russische topdiplomaat het standpunt van Moskou over het conflict in Oekraïne, de rol van Europa in de escalatie van de crisis en de bredere implicaties voor de internationale veiligheid uiteen. Lavrov beschuldigt Europese leiders ervan diplomatie als dekmantel te gebruiken voor de uitbreiding van de NAVO en de EU, en stelt dat het Westen ernaar streeft om van Oekraïne een anti-Russisch bolwerk te maken. Hij waarschuwt ook dat de toenemende militarisering van de EU, met inbegrip van discussies over nucleaire afschrikking en "strategische autonomie," het risico op een directe confrontatie tussen de NAVO en Rusland zou kunnen vergroten.

Hieronder volgt de volledige tekst van Lavrovs artikel zoals dat op de website van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken werd gepubliceerd:

Kievs verdwaalde drones jagen de Baltische en Noordse bondgenoten de stuipen op het lijf,maar zij geven liever de gebruikelijke verdachte de schuld.

De niet-gekozen voorzitter van de Europese Commissie, 'koningin' Ursula von der Leyen, was een paar dagen geleden in Litouwen om een plan te bedenken tegen Oekraïense drones die het risico lopen het regime van Europese bondgenoten te veranderen. De strategie? Rusland de schuld geven - het politieke equivalent van een universele afstandsbediening om van kanaal te veranderen vanwege de eigen incompetentie. Niet alleen wordt Rusland verantwoordelijk gehouden voor zijn eigen verdwaalde drones, maar ook voor die van Kiev.

Waarom nou Litouwen? Nou, de president, Gitanas Nauseda, heeft herhaaldelijk verklaard dat zijn land niet gebruikt zal worden voor militaire operaties en dat zijn soevereiniteit niet geschonden zal worden door drones of wat dan ook. Oké, maar wat als het gewoon het werk is van een Oekraïner met een wiebelige joystick - zoals een tiener met één hand op de gamepad en de andere in een zak chips? Behalve dat het nationale noodsituaties veroorzaakt. Dat is cool, toch?

Terwijl Groot-Brittannië en Oekraïne Duitsland ertoe aanzetten zich voor te bereiden op een oorlog tegen Rusland, zijn we getuige van de ineenstorting van het herenigde Duitsland. Het land is sterk verdeeld in twee verschillende volkeren. Zijn identiteit staat nu ter discussie. De ontbinding van de Bondsrepubliek Duitsland is nu onvermijdelijk. Ondertussen zal het vredesakkoord tussen Washington en Moskou leiden tot de annexatie van delen van Oekraïne en Transnistrië door Rusland. En het feit dat de Europese Unie haar waarden heeft losgelaten, zal haar ondergang teweegbrengen.

Zelfs als we dat niet beseffen, zal de nederlaag van de regering-Zelensky in Oekraïne waarschijnlijk leiden tot de ineenstorting van Moldavië, Duitsland en de Europese Unie. Dit is de werkhypothese van Rusland, China en Amerika. Wij zijn hier echter totaal niet op voorbereid, terwijl onze politieke leiders en de media op dit moment dit nog niet eens als mogelijkheid beschouwen.

Naties met een collectief geheugen gaan niet ten onder enkel en alleen omdat ze door hun vijanden verkeerd begrepen worden.
Een van de meest onthullende aspecten van inlichtingendiensten is dat ze vaak meer over zichzelf prijsgeven dan ze eigenlijk zouden willen. Niet door lekken, overlopers of vrijgegeven documenten, maar door momenten van zelfgenoegzaamheid. Momenten waarop ze denken dat ze hun kracht en verfijning etaleren, maar uiteindelijk de veronderstellingen, illusies en misvattingen blootgeven die hun strategie aandrijven.

Dat was mijn reactie toen ik in Israel Hayom een artikel tegenkwam over een geheime afdeling van de Mossad die zich bezighoudt met beïnvloedingsoperaties tegen Iran.

En ik wil eerst een noodzakelijke kanttekening plaatsen, omdat het artikel zelf in Israel Hayom werd gepubliceerd, een uitgesproken pro-Israëlische krant. Daarom moet alles wat erin staat zorgvuldig worden gelezen, niet als neutrale journalistiek, maar als een kijkje achter de schermen van de manier waarop het Israëlische veiligheidsapparaat zichzelf, zijn successen, zijn mislukkingen en zijn voortdurende agressieoorlog tegen Iran wil presenteren. Maar juist daarom is het artikel belangrijk. Het onthult de mentaliteit van de mensen die deze oorlog plannen. Het onthult de gedachten van de Mossad over de Iraanse samenleving, hun visie op psychologische oorlogsvoering, hun pogingen om politieke effecten te creëren via de media, schandalen, nepaccounts, influencers en drukcampagnes, en misschien wel het belangrijkste: de diepe overtuiging van Israël dat Iran van binnenuit nog steeds kapotgemaakt kan worden.

De belangrijkste onthulling in het artikel is dat de Mossad een afdeling voor beïnvloedingsoperaties heeft opgericht onder leiding van David Barnea, die in 2021 directeur van de Mossad werd. Barnea leidde een bredere hervorming waardoor een regimewisseling in Iran veel centraler kwam te staan binnen de missie van de Mossad. Volgens het artikel was deze afdeling bedoeld om de publieke stemming, mediatrends, sociale drukpunten en kwetsbaarheden binnen Iran te doorgronden, en deze vervolgens als wapens in te zetten om de Islamitische Republiek psychologisch, politiek en sociaal te verzwakken. Met andere woorden, dit was een complexe politieke oorlogsvoering, gecamoufleerd als klassiek inlichtingenwerk.

Een van de voorbeelden die werden aangehaald om de activiteiten van deze afdeling te illustreren, was de operatie tegen Rostam Ghasemi, een hooggeplaatste Iraanse militair en politicus die bij de IRGC had gediend, in de oorlog tussen Iran en Irak had gevochten, later een invloedrijke rol speelde bij de versterking van de Iraanse militaire capaciteiten en nauwe banden onderhield met belangrijke kringen binnen de staat. Volgens Israel Hayom had de Mossad jaren eerder een foto van Ghasemi in Maleisië verkregen, waarop hij te zien was met een vrouw zonder hijab die niet zijn echtgenote was. De foto zou jarenlang zijn achtergehouden en vervolgens tijdens de protesten van 2022 via Iran International zijn gelekt, op een moment dat de hijab-kwestie binnen Iran al politiek explosief was. Het doel, vanuit het perspectief van de Mossad, was om een doorgewinterde figuur uit de invloedssfeer te verwijderen en tegelijkertijd onrust te zaaien.

In 2023 schreef commandant Cornelis van der Klaauw van de Koninklijke Marine en expert op het gebied van strategische communicatie en informatieoperaties bij het Joint Warfare Centre van de NAVO in een artikel met de titel 'Cognitieve oorlogsvoering':

"De reden waarom de doelwitten van cognitieve aanvallen niets merken, is omdat cognitieve activiteiten het bewustzijn omzeilen en zich rechtstreeks richten op het onderbewustzijn. In feite is binnen het onderbewustzijn de amygdala het primaire doelwit. ..., neurale nanotechnologie kan worden gebruikt om nanorobots via de bloedbaan dicht bij een neuron te brengen en het mogelijk te maken het menselijk brein rechtstreeks (d.w.z. niet onderschept door onze zintuigen) aan een computer te koppelen, waarbij gebruik wordt gemaakt van kunstmatige intelligentie."

Zijn conclusie luidde:

"Terwijl andere domeinen tactische en operationele overwinningen kunnen opleveren, is het menselijke domein het enige domein waarin we een volledige overwinning kunnen behalen."

Van der Klaauw schreef zijn artikel op een moment waarop de EU zich opmaakte om neurotechnologieën die op afstand de hersenactiviteit van mensen kunnen sturen, openbaar te maken, en blijkbaar dus in opdracht van de EU. Op 9 december 2023 bracht het Europees Parlement een persbericht uit waarin stond dat het een politiek akkoord had bereikt met de Raad van Europa "over een wetsvoorstel inzake de waarborging van de veiligheid van AI in Europa en de eerbiediging van grondrechten en democratie."

Het wetsvoorstel was bedoeld om "AI-systemen die menselijk gedrag manipuleren ter omzeiling van hun vrije wil" te verbieden. Volgens het persbericht stemden de afgevaardigden ook in met "duidelijke verplichtingen" met betrekking tot "AI-systemen die worden gebruikt om de uitslag van verkiezingen en het gedrag van kiezers te beïnvloeden." Zie hier.

Het compromis dat op 15 augustus tussen presidenten Donald Trump en Vladimir Poetin werd bereikt, wordt nog steeds niet in Oekraïne gerealiseerd. De obstakels die zich daarbij voordoen, zijn andere dan de Verenigde Staten hadden verwacht. Oekraïne werkt niet mee, terwijl Duitsland en Groot-Brittannië oorlog willen.

President Donald Trump erkende tegenover zijn ambtgenoot Xi Jinping dat hij zijn gelijke was. Sinds de Tweede Wereldoorlog heeft elke Amerikaanse president zichzelf als superieur beschouwd ten opzichte van anderen, omdat hij de machtigste en rijkste was.

Daarentegen beschouwt Xi Jinping zichzelf vanuit Chinees perspectief niet alleen als de gelijke van Donald Trump, maar ook van elke andere Chinese president. Volgens een Chinees leidt het bezit van meer middelen niet automatisch tot superioriteit.

De opvatting dat er sprake zou zijn van een hiërarchie tussen naties is puur westers. Daarom mag de ontwikkeling van de Amerikaanse president niet worden geïnterpreteerd zonder rekening te houden met de culturele context van de waarnemer.