Euthanasie is nu verantwoordelijk voor 6 procent van alle sterfgevallen in Nederland, en dit cijfer stijgt elk jaar.
Volgens een rapport van de regionale toetsingscommissie voor euthanasie (RTE), geciteerd door nieuwssite Hirado, stierven in 2025 10.341 mensen door euthanasie. Hoewel driekwart van de aanvragers ouder was dan 70 jaar, betrof één geval iemand tussen de 12 en 18 jaar.
Het aantal mensen dat vanwege psychische aandoeningen voor euthanasie koos, daalde met bijna een vijfde (174 gevallen), maar meer dan 85 procent leed aan lichamelijke aandoeningen zoals kanker, aandoeningen van het zenuwstelsel en long- of hart- en vaatziekten.
Er waren 499 gevallen van euthanasie bij patiënten met dementie, terwijl de RTE 11 gevallen onderzocht waarbij de patiënt niet langer wilsbekwaam was. Daarnaast ging het in 475 gevallen om het gelijktijdig voorkomen van meerdere ouderdomsziekten, en in 278 gevallen om "andere redenen."
Voorstanders van het recht op leven hebben aangevoerd dat deze "andere redenen" vaak egoïstische menselijke belangen omvatten, zoals familieleden die druk uitoefenen op of een ouder familielid emotioneel manipuleren om euthanasie te plegen om zo sneller de erfenis te kunnen ontvangen. In deze gevallen wordt euthanasie vaak uitgevoerd, zelfs wanneer dit volgens voorstanders niet te rechtvaardigen is.
Bij nog eens zeven gevallen ging het om artsen die zich niet volledig aan de vereiste zorgnormen hadden gehouden; deze zaken worden momenteel onderzocht.
Onlangs maakte in Spanje een 25-jarige vrouw, Noelia Castillo Ramos, een einde aan haar leven, ondanks een twee jaar durende juridische strijd van haar ouders, die tot het laatste moment vochten voor het leven van hun dochter. Hoewel een uitspraak van het Constitutionele Hof in Madrid stelt dat euthanasie niet mag worden toegepast in gevallen waarin de bron van het lijden een psychische aandoening betreft, aangezien "de staat de plicht heeft deze personen te beschermen tegen het risico van zelfmoord," mocht Castillo Ramos toch euthanasie plegen.
Volgens de organisatie Christelijke Advocaten, die de ouders van de vrouw tijdens de juridische strijd in verschillende instanties heeft bijgestaan, "brengt deze zaak de tekortkomingen van de euthanasiewet aan het licht, aangezien deze zelfdoding mogelijk maakt zonder dat de betrokkene vooraf een behandeling voor geestelijke gezondheidszorg heeft ondergaan," wat betekent dat zij de kans zou hebben gehad om beter te worden en een volwaardig en gelukkig leven te leiden.
De Spaanse katholieke bisschoppen waarschuwden dat "euthanasie en hulp bij zelfdoding geen medische handelingen zijn, maar opzettelijke onderbrekingen van de zorgband, en een maatschappelijke nederlaag vormen wanneer ze worden gepresenteerd als een antwoord op menselijk lijden."
In het specifieke geval van Castillo, zo voegden ze eraan toe, "hebben we niet te maken met een dodelijke ziekte, maar met diepe wonden die schreeuwen om aandacht, behandeling en hoop." Hun oproep was ook van belang omdat deze zou kunnen helpen verdere gevallen die leiden tot het beëindigen van onschuldige levens te voorkomen.
De Spaanse bisschoppen wezen de samenleving er ook op:
"De waardigheid van de mens hangt niet af van zijn gezondheidstoestand, zijn subjectieve beleving van het leven of zijn mate van autonomie, maar is veeleer een intrinsieke waarde die onder alle omstandigheden moet worden erkend, beschermd en ondersteund. Om deze reden kan het antwoord op menselijk lijden nooit bestaan uit het veroorzaken van de dood, maar veeleer uit het bieden van verbondenheid, begeleiding, passende zorg en alomvattende ondersteuning.Een groep Nederlandse deskundigen op het gebied van kinderpsychiatrie heeft onlangs de aandacht gevestigd op de noodzaak om bijzonder voorzichtig te zijn bij gevallen waarin jongeren onder de 25 jaar om euthanasie vrerzoeken vanwege psychisch lijden. Hun onderzoek suggereert dat het beslissingsvermogen van personen in deze leeftijdsgroep kan worden beïnvloed door de ontwikkeling van de hersenen en een aantal externe factoren.
"Als het leven pijn doet, is het antwoord niet om de weg te verkorten, maar om die samen te bewandelen. Alleen zo kunnen we een werkelijk rechtvaardige samenleving opbouwen, waarin niemand zich alleen of buitengesloten voelt."
Volgens de geciteerde professoren wordt de toestand van jongeren onder de 25 jaar minder snel als permanent beschouwd dan die van ouderen. Bovendien staan zij meer bloot aan sociale druk en beïnvloeding via internet, wat aanzienlijke schade kan veroorzaken en ertoe kan leiden dat zij een impulsieve en kortzichtige beslissing nemen.
Zie: https://rmx.news/article/euthanasia-is-now-6-of-all-deaths-in-the-netherlands-experts-urge-caution-against-youths-choosing-to-die/




Commentaar: Leven is een keuze... op alle niveaus, te allen tijde, onder alle omstandigheden.