© The Bombthrower
Palantir heeft afgelopen weekend een manifest gepubliceerd. 22 punten, samengevat uit Alex Karps boek The Technological Republic, gepost op X met de nonchalante opmerking "omdat er vaak naar gevraagd wordt." Ik heb sinds James Damore's beruchte "Google's Ideological Echo Chamber" geen reacties gezien die zó wijdverspreid, unaniem afwijzend en totaal geschokt waren.
Het gebruikelijke setje ging door het lint. Engadget noemde het "het geraaskal van een stripboekschurk."
[Online nieuwskanaal] TechCrunch reageerde geschokt op de passages over "regressieve" culturen en "leeg en hol pluralisme."
Eliot Higgins van Bellingcat merkte op (via Bluesky natuurlijk) dat dit geen filosofische mijmeringen zijn die in de ether zweven: het is de openbare ideologie van een bedrijf waarvan de inkomsten afhankelijk zijn van de politiek die het uitdraagt.
Hij heeft gelijk: Palantir verkoopt aan ICE, het Amerikaanse ministerie van Defensie, de NYPD en de inlichtingendiensten. Het mag dan een manifest zijn, het is ook productinformatie.
Zelfs Alexander Dugin, de Russische filosoof van de "Vierde Politieke Theorie" - niet bepaald iemand met een libertarische inslag - leek erdoor getriggerd en noemde het op X "het plan van het westerse technofascisme" en op zijn Substack "puur satanisme."
De voormalige Griekse minister van Buitenlandse Zaken Yanis Varoufakis noemde het "kwaadaardig" en kwam met zijn eigen punten - hij noemt het een weerlegging, maar eigenlijk is het meer een tirade.
Dus iedereen aan beide kanten van het politieke spectrum is woedend. Ook goed.
Maar eigenlijk zou dit niemand moeten verbazen. Laten we nu eens kijken waarom het beleid dat in dit "manifest" wordt geschetst hoe dan ook zou zijn doorgevoerd, met of zonder Karps prozaïsche bewoordingen.
Karp heeft "Het Technaat" [de technocratische samenleving] niet uitgevonden
De samensmelting van zakelijke macht en staatsapparaat, het "technaat" dat mensen op een achternamiddag plotseling met afgrijzen ontdekken, is niet nieuw. Het is zelfs niet recent.
In 2013 publiceerden Eric Schmidt (toenmalig bestuursvoorzitter van Google) en Jared Cohen (Google Ideas, voormalig adviseur van Condoleezza Rice en Hillary Clinton bij het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken) het boek The New Digital Age. Het boek kreeg lovende recensies van Henry Kissinger, Madeleine Albright, Tony Blair en generaal Michael Hayden, de voormalige directeur van de CIA. Dat is een lijst van toprecensenten voor een boek dat expliciet pleitte voor de kruisbestuiving tussen Silicon Valley en staatsmacht, de versmelting van zakelijke infrastructuur met nationale veiligheidslogica, en de hervorming van diplomatie via particuliere platforms.
In 2013 werd het "transformerend" genoemd. Kissinger was vol lof en noemde het "een diepgaande beschouwing over technologie en de wereldorde" (hij zou later samen met Eric Schmidt The Age of AI schrijven, dat net als Karps Technological Republic alle reden tot bezorgdheid geeft).
Niet lang daarna hielden Sergey Brin van Google en Klaus Schwab een rondetafelgesprek in Davos, waar meneer Schwab verkondigde dat met de komst van AI - aangezien de algoritmen verkiezingsuitslagen met 100% zekerheid zouden kunnen voorspellen - ze net zo goed zelf de winnaars konden aanwijzen en verkiezingen eigenlijk geheel konden worden afgeschaft.
Niemand maakte zich er druk over. Mijn tijdlijn stond zeker niet vol met woede hierover en de mensen die aandacht op dit onderwerp vestigden, ondervonden allerlei weerstand.
Mijn persoonlijke favoriete clip over alomtegenwoordige surveillance door bedrijven, die absoluut niemand iets kon schelen, was deze, ook via de schatjes van Davos:
Deze meneer werkte bij Goldman Sachs en leidt een Chinese multinational. Hij preekt over massale surveillance en persoonlijke CO₂-voetafdrukquota, en toch stond mijn tijdlijn niet vol met boze tweets van topfiguren uit de elite die opriepen tot de ontmanteling van Alibaba.
Nu, in 2026, gaat het om precies hetzelfde structurele verhaal, maar dan met de scherpere kantjes van Karp en minder eufemismen uit Davos, alleen wordt het deze keer een fascistisch manifest genoemd in plaats van dat de media-elite erover kwijlt.
Het enige grote verschil dat ik zie, is dat de door Davos/WEF geïnspireerde technocratie globalistisch was, terwijl Palantir, Karp, Thiel en co. nationalistisch zijn. Misschien wel Noord-Amerikaans nationalistisch.
Fukuyama dacht dat de hele wereld één grote neoliberale echokamer zou worden.
Huntington zei dat toekomstige conflicten niet tussen landen zouden plaatsvinden, maar tussen culturen. En sommige culturen zouden minder goed samengaan met de manier waarop we hier in het Westen leven dan andere (punt 21 van het Palantir-manifest).
Over het geheel genomen is het project niet veranderd. De groep die erachter zit, wel.
Waar jagen ze achteraan? De onverbiddelijke drang naar een post-democratische technocratie.
Dit is wat niemand wil horen.
Als je Karps 22 punten leest en een koud rillinkje van herkenning voelt als je je realiseert dat wat Palantir beschrijft de operationele blauwdruk is voor de komende 40 jaar, dan is er iets waar je eerst even bij stil moet staan:
Je hebt hier zelf voor gekozen.
Tijdens de pandemie en in de jaren direct daarna had de politieke en bestuurlijke klasse het over vrijwel alles bij het verkeerde eind.
De oorsprong van het virus. De (niet-)doeltreffendheid van lockdowns. De vaccins werkten niet en waren in feite voor velen dodelijk. Het bijdrukken van geld.
De juiste reactie op zo'n grove, openbare en onwrikbare onzin had moeten bestaan uit straten vol met rieken en hooivorken, zo niet guillotines.
Op zijn minst hadden er in onze verlichte beschaving herverkiezingen, massale ontslagen, onderzoeken en collectieve rechtszaken moeten plaatsvinden. Er had een generatiebrede afrekening moeten plaatsvinden met expertise die door de politiek was gekaapt, een mediakartel dat volledig tot agitprop was vervallen en faillissement van de institutionele geloofwaardigheid.
Maar dat gebeurde niet.
In plaats daarvan bleven mensen op de stippen staan. We droegen de mondkapjes tijdens de wandeling van de restaurantdeur naar de tafel, deden ze vervolgens af om te eten, en zaten in plastic folie op straat midden in de winter.
Mensen verklikten hun buren. Ze keken toe hoe elites uitbundige, mondkapjesloze feestjes gaven, terwijl ze er zelf met een taser door de politie van langs kregen bij de voetbalwedstrijd van hun kinderen.
Met andere woorden: we "volgden de wetenschap," zelfs toen de wetenschap elk kwartaal werd bijgesteld om bij het beleid aan te sluiten, omdat de feiten ter plaatse weigerden zich aan het narratief te conformeren.
En nu zullen de meeste mensen met hand en tand vechten om juist dàt systeem te verdedigen dat hen dit heeft aangedaan.
De pandemie was de proefballon. De politieke klasse, Wall Street en Silicon Valley hielden nauwlettend in de gaten wat er gebeurde.
Ze ontdekten dat de bevolking zal meewerken. De bevolking zal zichzelf verraden. De bevolking zal vernederende, tegenstrijdige en aantoonbaar valse richtlijnen van de autoriteiten slikken, en het overheersende sociale gedrag zal bestaan uit het afdwingen van die richtlijnen bij een ieder die zich ertegen verzet.
Het Technaat wordt al sinds minstens de jaren 1930 door post-democratische elites nagestreefd.
Sindsdien heeft deze ontwikkeling zich onverbiddelijk voortgezet, maar het was waarschijnlijk die gebeurtenis, de pandemie en het massaal zwichten van de bevolking, die ervoor zorgde dat de technocratische samenleving onvermijdelijk werd.
Niet vanwege één enkel manifest, boek of CEO. Omdat een beschaving die zich onder druk dusdanig gedraagt, haar elites al heeft laten weten wat ze zal accepteren.
De technocratie is er al
Het manifest gaat niet specifiek over Palantir. Het is de blauwdruk voor wat ik al heb opgemerkt, niet alleen in de VS maar overal, en wat ik staatskapitalisme heb genoemd.
Het is het model van de versmolten structuur van zakelijke en staatsmacht, waarin het bedrijf niet bij de overheid lobbyt, maar deel uitmaakt van het bestuursapparaat, terwijl de overheid op haar beurt de regelgevende bescherming biedt die concurrenten van het bedrijf buiten de deur houdt, en waaraan het bedrijf taken kan uitbesteden die nationale overheden eigenlijk niet zouden mogen uitvoeren.
Die kant gaan we de komende decennia op. En we gaan deze kant op omdat de bevolking heeft laten zien dat ze dit tolereert, zelfs toen men het als "fascisme" bestempelde.
Welkom in het tijdperk van grootschalige gehoorzaamheid
Karps 22 punten vertegenwoordigen de nette, gezuiverde versie van wat we al hebben gezegd in ons stuk "Repricing Sovereignty." De eerste versies zijn al in productie. Elke inzet van ICE, elk contract van het ministerie van Defensie, elke integratie tussen federale databases en particuliere analysebedrijven, elke aanbestedingscyclus voor AI ten behoeve van defensie, elke uitrol van surveillance-als-een-dienst vormt een balk in de kathedraal.
En hier volgt het deel dat het individu van de massa onderscheidt:
Als je ze niet kunt verslaan, maak ze dan tot jouw eigendom.
Lange PLTR. Dit komt rechtstreeks uit het draaiboek dat mijn premiumlezers zullen herkennen als "The Post Singularity Stack." Het is een halterstrategie waarbij aan de ene kant wordt ingezet op staatskapitalisme, terwijl aan de andere kant persoonlijk soevereine technologie wordt ontwikkeld.
© The Bombthrower
Ga op de stippen staan. Zwaai met je armen. Brave jongen.
Ware zelfsoevereiniteit kan alleen individueel worden verworven.
Het is een erkenning van de structurele realiteit. Wij praten hier al heel lang over (we noemen het De Grote Splitsing, en zoals we altijd al vermoedden, is de tak waarin je terechtkomt grotendeels een kwestie van zelfselectie). De komende decennia zal Het Technaat het middel worden waarmee kapitaal zich vermenigvuldigt, en de enige rationele reactie is om er een deel van te bezitten. Kapitaal is optionaliteit. Rijkdom is exit-snelheid. En met rijkdom bedoel ik niet economisch afhankelijk zijn van De Staat, niet leven van salaris tot salaris, en niet één bevroren bankrekening verwijderd zijn van gedwongen gehoorzaamheid.
Er is een oud Chinees gezegde:
"Het brengt ongeluk om koppig te blijven in het aangezicht van overweldigende tegenstand."
Als je moreel verontwaardigd bent terwijl je koopkracht in achteruitgaande sectoren afbrokkelt, heb je noch het morele overwicht, noch de middelen om daar iets aan te doen.
De belangrijkste punten van het manifest zijn #5...
© The Bombthrower
Sommigen zagen dit jaren geleden al aankomen. Sommigen hebben het zelfs opgeschreven.
Veel van die mensen werden van hun platform verbannen, gecanceld, geblokkeerd door hun bank en in het algemeen tot schurken bestempeld door dezelfde mensen die zich nu druk maken over Palantir.
Ik ben er grotendeels klaar mee om het grote publiek te waarschuwen over de kant die we opgaan.
Nu kopen we gewoon het aandeel.
Zie: https://bombthrower.com/the-technate-was-always-coming/
Commentaar: Lees ook:
Mein AI