microplastic illustratie
© Illustratie door Dung Hoang
De meeste mensen weten dat plasticvervuiling een probleem is, maar microplastics (de kleine deeltjes die afkomstig zijn van alledaagse producten) komen veel vaker voor dan men denkt.

Microplastics worden gedefinieerd als plastic deeltjes die kleiner zijn dan 5 mm.

Deze deeltjes komen overal voor: in oceanen, bodem, drinkwater, voedsel en zelfs in de lucht die we inademen. Toch is de herkomst van deze deeltjes voor consumenten veelal onzichtbaar.

Aan de hand van gegevens van de IUCN, CSIRO en Elsevier geeft deze grafiek, via Visual Capitalist en van de hand van Made Visual Daily een overzicht van de samenstelling en herkomst van deze deeltjes.

Een overzicht van de bronnen van microplastics, samengesteld aan de hand van meerdere milieu-onderzoeken:

microplastics diagram
Uit het diagram blijkt dat synthetisch textiel de grootste bijdrage levert aan microplastics, goed voor 35% van het totaal. Autobanden (28%) en stadsstof (24%) zijn ook belangrijke boosdoeners, gevolgd door wegmarkeringen (7%) en een bonte verzameling andere bronnen (6%).

Hoe komen die microplastics in het milieu terecht?

Microplastics komen op twee manieren in het milieu terecht: als primaire en secundaire microplastics.

Primaire microplastics komen direct in het milieu terecht en zijn microscopisch klein. Voorbeelden hiervan zijn:
  • Vezels die bij het wassen van synthetische stoffen als polyester, nylon of acryl vrijkomen.
  • Rubberstof dat tijdens normaal gebruik van auto- en vrachtwagenbanden vrijkomt.
  • Deeltjes in stadsstof die afkomstig zijn van slijtage van verf, zolen, meubels en bouwcoatings.
  • Plastic korrels ("nurdles") die tijdens de productie of het transport van plastic verloren gaan.
Secundaire microplastics ontstaan daarentegen wanneer groter plastic afval - zoals zakken, flessen of vistuig - na verloop van tijd door zonlicht, golfslag en verwering afbreekt. Dit soort afval vergaat tot steeds kleinere stukjes en wordt uiteindelijk microplastic.

Beide soorten zijn moeilijk afbreekbaar, alomtegenwoordig en komen steeds vaker voor, zelfs in de meest afgelegen ecosystemen. Uit onderzoek blijkt dat zelfs atmosferische stromingen microplasticdeeltjes over continenten en oceanen kunnen vervoeren.

De omvang van het probleem

Wetenschappers schatten dat er ruwweg 21 miljoen ton aan primaire microplastics in het land en de zee opgehoopt ligt, waarvan miljoenen tonnen in landbouwgrond en oceaanwater. Om lezers te helpen de enorme omvang van deze onzichtbare vervuiling te begrijpen, visualiseert de afbeelding dit totaal als een gebied van 3 meter diep en 3,2 kilometer breed.

Zoals we in onze vorige analyse van de toekomst van plastic in de wereld aangaven, baart de ophoping van deze onzichtbare verontreinigende stoffen steeds meer zorgen, terwijl de langetermijngevolgen nog niet bekend zijn.

Wat is er aan te doen?

Oplossingen vereisen zowel technologische als gedragsveranderingen. Innovaties zoals microvezelfilters in wasmachines en de ontwikkeling van alternatieve materialen voor banden en textiel kunnen bijvoorbeeld helpen om de uitstoot van deeltjes aan de bron te verminderen.

Voorlopig is het van groot belang om te begrijpen waar microplastics vandaan komen. Zoals uit deze analyse blijkt, gaat het om veel meer dan alleen plastic rietjes en zakken.

Bekijk meer visuele weergaven van microplastics, zoals Visualizing The Size of Microplastics op Voronoi, onze app voor datavisualisatie.

Zie: https://www.zerohedge.com/medical/where-do-microplastics-come-anyway