© NASAScreenshot van NASA's Artemis II Live Views
De meteoren verschenen tijdens een zonsverduistering. Ongeveer een uur nadat de bemanning zich het dichtst bij de achterkant van de maan bevond, verdween de zon achter de maan, waardoor de astronauten de eerste mensen waren die de zonsverduistering vanaf de achterkant van de maan konden waarnemen.
De zonnecorona omringde de maan en was volgens de Canadese astronaut Jeremy Hansen zichtbaar "tot minstens tien zonnediameters vanaf de maanrand." Hierdoor kon missiespecialiste Christina Koch bergen en andere landschapselementen fotograferen die zich aftekenden tegen de zonnecorona langs een brede boog vanaf de maanrand.
De maanmeteoren kwamen als een complete verrassing. "We zien ze in de buurt en ten zuiden van de evenaar van de maan," aldus Wiseman tijdens de live webcast. Later zag zijn bemanningslid Victor Glover er een in de buurt van de zuidpool van de maan.
Maanmeteoren zijn anders dan meteoren op aarde. Hier op aarde verbranden meteoroïden in de atmosfeer. Op de zuurstofloze maan slaan ze in op het oppervlak, wat een explosie veroorzaakt die overeenkomt met vele kiloton TNT. NASA houdt deze inslagen sinds 2006 bij en registreert er gemiddeld zo'n 20 per jaar. De bemanning van Artemis II zag er 5 of 6 binnen een uur.
De maan was tijdens de zonsverduistering en de meteorenregen grotendeels donker, maar niet helemaal. De zachte gloed van de aarde zelf gleed over het maanlandschap. "De aardschijn is onwerkelijk," meldde Wiseman. "Mensen kunnen niet zien wat wij nu zien. Het is moeilijk te beschrijven. Het is adembenemend!
Precies. De bemanning is momenteel bezig hun foto's naar de aarde te sturen - waaronder Kochs reeks foto's van de zonsverduistering - en een aantal daarvan zal worden vrijgegeven tijdens de persconferentie van NASA op 7 april, die momenteel gepland staat voor 16.00 uur EDT. Laat je verrassen.
Zie: https://spaceweather.com/archive.php?view=1&day=07&month=04&year=2026
Commentaar: Dit sluit aan bij het feit dat er steeds meer meteoren, vuurballen en inslagkraters worden waargenomen, om nog maar te zwijgen van de meer dan 11.000 nieuwe asteroïden in ons zonnestelsel, wat slechts het topje van de ijsberg vormt. Lees voor essentiële informatie de volgende artikelen: