MI5 gebruikte seksueel misbruik van kinderen uit het Kincora-tehuis voor chantage
Het boek Kincora, Britain's Shame: Mountbatten, MI5, the Belfast Boys' Home Sex Abuse Scandal and the British Cover-up begint met ons in het meest sprekende baby-Engels te vertellen dat Lord Louis Mountbatten, oom van koning Charles, regelmatig de kinderen van het Kincora-jongenstehuis verkrachtte voordat de IRA hem op 27 augustus 1979 aan flarden bombardeerde.
Voordat we dieper ingaan op de inhoud van het boek en het precedent dat de doofpotaffaire rond dit schandaal voor het Epstein-schandaal vormt en de valse beschuldigingen die MI6 heeft geuit tegen de Russische president Poetin en de Russische kindertsarina Maria Lvova-Belova, is het belangrijk op te merken dat hoewel Chris Moore, de auteur, en Ed Moloney, die het voorwoord schreef, op een uitstekende staat van dienst kunnen bogen als onderzoeksjournalisten die al sinds het begin van het Noord-Iers conflict actief zijn, terwijl de gewone man, waaronder ikzelf, al minstens zo lang op de hoogte is van dit schandaal, en dat de machthebbers niets hebben gedaan om dit of de kinderseks-schandalen van Jimmy Savile en Sir Edward Heath recht te zetten. Die laatste twee worden zelfs na hun dood nog steeds beschermd door MI5, wiens motto defende regnum is, het rijk koste wat kost verdedigen.
Het Kincora-jongenstehuis was een weeshuis in het protestantse Oost-Belfast dat werd gerund door protestantse koningsgezinde moordenaars, die allen in dienst waren van MI5, de Britse binnenlandse inlichtingendienst, en van wie velen sinds de moorden in Malvern Street in 1966 betrokken waren bij de moorden op katholieke burgers, die werden vermoord als onderdeel van de Britse pogingen om Ierland in het gareel te brengen.
Voor criminele organisaties als MI5 bestaan er geen goeie- en slechteriken. Alles draait om informatiestromen die alleen waarde hebben als ze kunnen worden gebruikt om die monsters dichter bij hun gewenste doel te brengen: het verdedigen van hetgeen zij als het Rijk beschouwen. Het feit dat de broer en vader van IRA-peetvader Gerry Adams, samen met Denis Donaldson, zijn "rokkenjagende" rechterhand, seriekinderverkrachters en informanten van MI5 waren, was alleen van belang voor zover het de hele IRA tot een instrument van het verraderlijke Britse bewind kon maken. Het feit dat die beesten kinderen verkrachtten was niet belangrijk, maar, net als in het geval van Epsteins doelwitten, wat wèl belangrijk was, was dat dit kon worden gebruikt ter verdediging van het Rijk.
Hetzelfde geldt voor de protestantse tegenhangers van de katholieke smeerlappen, die belichaamd werden door Frank Kitson's contrer-opstand-bendes. Het feit dat MI5-chef Sir Maurice Oldfield, Lord Mountbatten, Anthony Blunt en tal van Albions andere hoge pieten graag jongetjes verkrachtten, zou voor MI5's topmensen geen rol hebben gespeeld als ze hun verdorvenheid niet hadden kunnen gebruiken ter bevordering van hun eigen verwrongen regnum defenda-doel.
Hoewel het verkrachten van kleine jongetjes, laten we zeggen, niet bepaald netjes is, hebben we in ons eerdere artikel over Epstein's Orgie-eiland al opgemerkt dat kinderverkrachting nauwelijks als een doodgewone zonde wordt beschouwd wanneer deze door machthebbers wordt gepleegd, maar het is natuurlijk een krachtig wapen als het wordt ingezet tegen de Russische vijanden van MI6. Vandaar de belachelijke beschuldigingen van kinderontvoering tegen Poetin en Lvova-Belova, die volgens MI6 in het bloed van pasgeboren baby's baden, een beschuldiging die niet misstaan zou hebben tegen de MI5-agenten die in dit boek centraal staan. Hoe absurd die russofobe beschuldigingen ook zijn, sukkels trappen erin, zelfs als ze de bergen bewijs tegen MI6, Mossad en de IRA negeren.
Kincora is een ander en veel duisterder verhaal en Moore, evenals degenen die met hem samenwerken, zijn vastbesloten dat de smeerlappen van MI5, die groen licht gaven voor dit grootschalige misbruik, bij naam genoemd, aan de schandpaal genageld en gekooid moeten worden.
Moore gaat terug naar het begin, naar het einde van de jaren vijftig, toen Kincora zijn deuren opende voor een tiental jonge jongens die onder de hoede werden geplaatst van Joseph Mains, een fervent protestantse pedofiel zonder relevante ervaring of bekwaamheid op het gebied van kinderopvang. Raymond Semple, zijn tweede man, maakte ook deel uit van de ondergrondse pedofielenbeweging in Belfast en beschikte evenmin over relevante vaardigheden, ervaring, opleiding of aanleg die hem geschikt zouden hebben gemaakt om de leiding te nemen over de kwetsbare jonge jongens die hij verkrachtte. Hij beschikte daarentegen wel over een onverzadigbare seksuele lust en een lange lijst van hooggeplaatste vriendjes die toegang wilden tot het sexparadijs van Kincora's jonge jongens in Belfast.
Een van die vriendjes was William McGrath, alias Het Beest van Kincora (een toepasselijke naam om redenen waar ik niet verder op in zal gaan), nog een pedofiel die de derde werknemer van Kincora werd en die de Britse parlementsleden Ian Paisley, Jim Molyneaux en Sir Knox Cunningham kennis liet maken met het sexparadijs. Hij voerde ook de leiding over de protestantse moordbende Tara, in samenwerking met Oldfield en zijn andere MI5-handlangers, die nu met Kincora over een volmaakte 'honeytrap' beschikten waar zelfs Jeffrey Epstein jaloers op zou zijn geweest.
Prins Charles met graaf Mountbatten op Smith's Lawn in Windsor in de jaren 70
Hoewel Kincora leest als de meest smakeloze zwarte roman, berust het, in tegenstelling tot de affaire rond Poetin/Lvova-Belova, volledig op waarheid. De Britse geheime dienst gebruikte de jongens van het Kincora-jongenstehuis niet alleen als zaadcontainers voor hun bazen, het Britse koningshuis en wie ze maar wilden paaien of compromitteren, ze gebruikten de jongens ook om de grootschalige slachting van Ierse katholieken te bewerkstelligen. Als u wilt begrijpen hoe vreselijk smerig de Epstein-netwerken zijn, lees dan het boek van Moore als voorproefje.
Niet dat wat tot nu toe naar buiten is gekomen op enigerlei wijze acceptabel is. Naast de onbeschrijfelijke misdaden tegen kinderen die Mountbatten, Oldfield, Blunt, Cunningham en de rest van de trawanten van het Rijk hebben begaan, speelt ook de grootschalige doofpotaffaire van MI5, daarbij geholpen en gesteund door het Britse parlement en de Britse rechterlijke macht. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat het Britse rijk de meest belastende Kincora-dossiers tot 2085 achter slot en grendel houdt, dat het Britse rijk zeven witwasprocessen heeft gevoerd om deze onuitwisbare smet op wat doorgaat voor zijn reputatie uit zijn collectieve geheugen te wissen, dat MI5 belangrijk bewijsmateriaal heeft vervalst en dat in de Third Direction-zaak van 2021 werd geoordeeld dat MI5, net als de semi-mythische figuur James Bond, niet alleen een vrijbrief heeft om te moorden, maar ook om zich met elke vorm van criminele activiteit in te laten, zoals het verkrachten van jongens, zolang het maar bijdraagt aan de verdediging van het Rijk. Regnum defende, maar geen rectum defende voor kwetsbare kinderen, is hun motto.
Hoewel Chris Moore, en degenen die hij in zijn dankwoord noemt, hun plicht hebben gedaan door dit verhaal de afgelopen decennia volhardend te volgen, moeten anderen die in de positie verkeren om het stokje over te nemen nu naar voren treden om MI5 op zijn plaats te zetten, namelijk in het beklaagdenbankje. De Russische autoriteiten zouden dit boek niet alleen in zoveel talen als zij nodig achten opnieuw moeten publiceren, ze zouden het ook nauwkeurig moeten bestuderen om elke beschuldiging uit te breiden, zodat ze het hele verhaal terug kunnen kaatsen naar het perfide Albion, als opmaat naar dezelfde behandeling voor de hele Epstein-affaire en MI5 laten verdrinken in de modderpoel van hun eigen smerigheid.
*Chris Moore, Kincora, Britain's Shame: Mountbatten, MI5, the Belfast Boys' Home Sex Abuse Scandal and the British Cover-up Merrion Press Dublin, 2025.
Zie: https://strategic-culture.su/news/2025/08/08/regnum-defende-mi5-belfasts-child-rape-factories-and-britains-shameless-puppet-masters/
Commentaar: De ene pedogroep om kinderen te stelen, kopen, verhandelen, groomen, verkopen en soms te vermoorden. Een andere groep klanten/kopers (vaak rijk en uit de politiek) om hen te verkrachten en ervoor te zorgen dat het verkopersnetwerk wordt beschermd. Ondertussen gebruiken facties binnen inlichtingendiensten al deze groepen om hun snode plannen uit te voeren, terwijl ze hen zouden kunnen arresteren om schoon schip te maken.
De huidige stand van zaken.