Honderden keren is ze al aangevallen door haar dochter van amper negen jaar: geen wonder dat een alleenstaande moeder uit het Britse Ipswich al twee jaar in angst leeft. Macey probeerde haar zelfs al te wurgen met de riem van haar ochtendjas en sloeg haar zo hard dat ze achterover viel.

Chloe Peck (35) weet niet meer wat ze moet aanvangen met die oncontroleerbare woede-uitbarstingen. Haar laatste hoop ligt bij de sociale dienst, maar die stuurde haar al twee maal wandelen. "Moet mijn dochter me eerst in het ziekenhuis slaan vooraleer er iemand in gang schiet? Dagelijks word ik twee tot drie keer aangevallen. Dan moet ik me gaan verstoppen in een kamer tot ze kalmeert. De ene minuut is ze een engel, de andere jaagt ze mij de stuipen op het lijf."

"Voel me schuldig"

"Ik voel me schuldig, het lijkt alsof ik faal als moeder. Gelukkig zijn er dan vrienden en familieleden die me er aan herinneren dat mijn drie andere kinderen geen woedebuien hebben", aldus de leerkrachtassistente. "Ze slaat me, schopt me, gooit dingen naar mij en maakt me uit in mijn gezicht. Ze komt al tot aan mijn schouders, ik heb de kracht niet om haar tegen te houden. Ze kan tegelijkertijd zo lief zijn, mensen geloven me zelfs niet als ik hen vertel dat ze plots in een duiveltje kan veranderen."

Nochtans leek er lange tijd geen vuiltje aan de lucht: Macey speelde graag met haar zussen Cienna (6), Lilani (12) en grote broer Kian (15). "Vraag me niet waarom, maar tijdens de schoolvakantie van twee jaar geleden veranderde alles. Letterlijk van de ene dag op de andere transformeerde ze van een lief en blij kind in dit monster. Ik had haar iets banaals geweigerd en ze ging compleet door het lint. Ze begon te schreeuwen en tegen mijn benen te schoppen. Ze maakte zo veel herrie dat een buurman kwam vragen of alles wel in orde was. Het was een schok."

"Zij wil mij controleren"

Chloe blijft zich afvragen wat de trigger geweest kan zijn. "Misschien vindt ze mijn partner niet leuk. Telkens als ik haar iets verbied, is het prijs. Maar dat zegt elke moeder toch wel eens tegen haar kinderen?"

"In januari zat ik in mijn ochtendjas aan de ontbijttafel. Het ging over iets minuscuuls, maar ik had 'nee' gezegd tegen haar. Plots besloop ze me en begon ze me met mijn eigen riem te wurgen. Ik was aan het roepen en kreeg het lastig om te ademen, angstaanjagend gewoon."

En dan was er nog die keer dat Macey haar zo hard sloeg dat ze huilend op de grond viel. "Ik moest me gaan verstoppen in mijn kamer. Als ik haar iets durf te verbieden -zoals bijvoorbeeld buiten spelen- krijgt ze haar kuren. Zij is diegene die mij wil controleren, niets kan haar kalmeren. Bovendien vind ik nergens steun en dat frustreert me enorm. Wanneer gaat er eens iemand naar mij luisteren en haar deftig onderzoeken?", besluit Chloe.