
© BelgaAdriano Neves
Het hof van assisen heeft Adriano Neves (23) tot 28 jaar opsluiting veroordeeld voor de roofmoord op Pierre Cattrysse (77). De Bruggeling van Angolese origine bracht het slachtoffer op 10 december 2012 in Sint-Kruis Brugge door wurging om het leven. Het OM had 30 jaar gevorderd, maar de verdediging pleitte voor verzachtende omstandigheden.
Adriano Neves verhuisde in 2006 vanuit Angola naar België. De jongeman had in Sint-Kruis regelmatig vriendschappelijk contact met Pierre Cattrysse en voerde soms enkele klusjes uit voor hem. Begin november 2012 probeerde Neves via internet de Opel Corsa van het slachtoffer te verkopen. Een garagist uit Arendonk hapte op 10 december toe.
Die bewuste avond trok Adriano Neves naar de woning van Cattrysse. Met zijn arm nam hij de bejaarde man in een wurggreep en sleurde hem over de zetel. Daarna knevelde de beschuldigde het bewusteloze slachtoffer. Ondertussen kon hij ongestoord met de bankkaarten van Cattrysse geld afhalen.
Uiteindelijk dumpte Neves het lichaam van het slachtoffer in Merelbeke in een tien meter diepe berm langs de oprit van de Gentse ring. De volgende dag leverde hij de gestolen wagen voor 4.350 euro af in Arendonk. De beschuldigde vluchtte met een bus naar Lissabon, maar werd bij aankomst ingerekend door de politie. Het levenloze lichaam van Pierre Cattrysse werd pas op 23 december 2012 aangetroffen.
Verzachtende omstandighedenUit de motivatie van het arrest bleek dat het hof en de jury rekening hielden met enkele verzachtende omstandigheden. Zo was de beschuldigde op het moment van de feiten amper 20 jaar oud. Daarnaast werd opgemerkt dat zijn jeugd verre van optimaal verliep. Op 14-jarige leeftijd kwam hij plots zonder vader of moeder in een vreemd land terecht. Ook zijn goed gedrag in de gevangenis spreekt volgens het hof en de jury in zijn voordeel.
Anderzijds werd in het arrest ook stilgestaan bij de gruwel van de feiten. "Het slachtoffer heeft geruime tijd in grote angst zijn nakende dood onder ogen moeten zien. Daaruit spreekt zijn misprijzen voor andermans eigendom en een gebrek aan respect voor de fysieke integriteit van zijn medemens." Het dumpen van het levenloze slachtoffer in een gracht, zien het hof en de jury als een triest voorbeeld van die ingesteldheid. Tenslotte werd ook verwezen naar het verslag van de gerechtspsychiaters. Volgens de deskundigen is de beschuldigde gevaarlijk en is de kans op recidive reëel.
Na de voorlezing van het arrest richtte voorzitter Boudewijn Desmet nog kort het woord tot de Adriano Neves. "Ik spoor u aan om met moed en gelatenheid uw straf te ondergaan, u te bezinnen over de feiten en uw gedrag te verbeteren. Het is een lange gevangenisstraf. Weet evenwel dat je na het uitboeten van uw straf nog lange tijd in vrijheid zal kunnen doorbrengen. Grijp dan die tweede kans om met behulp van uw familie en vrienden nog iets goeds van uw leven te maken."
"Geen psychopaat"Meester Johan Platteau hekelde het verslag van de gerechtspsychiater, die zijn cliënt neerzette als een psychopaat. "Die psychiater hier in Brugge noemt iedereen een risico. Zelfs al komt iedereen goedspreken, nog zal die psychiater zeggen dat je gevaarlijk bent. Vijf minuten heeft hij mijn cliënt gezien."
In 2006 werd Neves samen met zijn zus door hun moeder vanuit Angola naar België gestuurd. "Hij heeft zijn vader sinds zijn veertiende niet meer gezien. En als hij jaren later naar zijn vader belt, weet die niet wie hij is. Hij herkende zijn stem niet." Ook met zijn moeder had hij in die periode twee jaar lang amper contact. "Hij hunkerde naar een telefoontje. Het was verdomd moeilijk voor die jongen, maar hij doet zijn best. Hij leert snel Nederlands, met een mooi West-Vlaams accent."
De verdediging citeerde een verhoor bij de politie om aan te tonen dat Neves wel degelijk spijt heeft van zijn daden. Meester Platteau vroeg aan het hof en de jury om enige mildheid aan de dag te leggen. "Er is één iets waardoor je al de miserie in het leven aankan. Dat is de hoop. En dat heb je het meeste nodig in het leven. Neem hem alstublieft die hoop niet af."
Adriano Neves was tijdens het pleidooi van zijn raadsman beginnen te huilen. "Het is niet omdat ik gisteren niets gezegd heb, dat ik niets wilde zeggen. Ik weet goed genoeg dat ik het uit mezelf moet halen", zei hij in zijn laatste woord.
Commentaar: "Hij heeft zijn vader sinds zijn veertiende niet meer gezien. En als hij jaren later naar zijn vader belt, weet die niet wie hij is. Hij herkende zijn stem niet." Ook met zijn moeder had hij in die periode twee jaar lang amper contact.'
Is dat een reden om iemand te vermoorden? Hoe kan dit argument als 'verzachtende omstandigheden' beschouwd worden? Hoeveel mensen ter wereld hebben 'amper contact met hun ouders'? En toch doden ze niemand.
'Hij leert snel Nederlands, met een mooi West-Vlaams accent."
Alles is vergeven, dan?