Dimitri Leemans
© University of Auckland
Weg uit Nieuw-Zeeland: die beslissing heeft een Belgische wiskundeprofessor genomen omdat zijn dertienjarige stiefzoon geen verblijfsvergunning krijgt. Peter lijdt aan autisme en vormt daardoor een te grote financiële last voor het systeem. "Ik weiger mijn kinderen op te voeden in een land dat de mensenrechten niet respecteert", klinkt het in The Guardian. Dimitri Leemans zal nu in juli met zijn gezin naar ons land terugkeren.

"De Nieuw-Zeelandse immigratiediensten hebben achttien maanden nodig gehad om onze aanvraag af te ketsen. We hebben geen zin om in beroep te gaan en dan nog eens een jaar te moeten wachten", klinkt het in een e-mail.

"Het is al moeilijk als je een kind met een beperking hebt", zegt hij aan de New Zealand Herald. "Het is nog moeilijker als je in het buitenland woont, waar je geen steun hebt van familie. En het wordt nóg moeilijker wanneer je ziet dat je met je kind niet welkom bent in het land waar je woont."

Mooie job

Nieuw-Zeeland staat er op dat inwijkelingen in goede gezondheid verkeren zodat ze niet wegen op het sociale zekerheidssysteem. En daar knelt net het schoentje. "Een onafhankelijk medisch adviesbureau heeft Peter onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat hij niet aan de medische vereisten voldoet", luidt het officiële standpunt.

Leemans was in 2011 samen met zijn vrouw en twee kinderen naar Nieuw-Zeeland verhuisd. Enerzijds uiteraard omdat hij een mooie job aangeboden kreeg aan de Universiteit in Auckland. Maar nog belangrijker was het beeld dat hij van het land had: in Nieuw-Zeeland zou een kind met autisme wel een mooie toekomst kunnen uitbouwen.

"Dit kunnen we ons niet veroorloven"

Leemans gooide er hoge ogen, zo werd zijn wiskundig onderzoek in 2014 nog beloond met een prestigieuze award. Astrid an Huef, de voorzitter van de plaatselijke Mathematics Society, ziet zijn vertrek met lede ogen aan. "We betreuren dat we een waardevolle en getalenteerde collega als Dimitri op zo'n jammere manier moeten verliezen", klinkt het. "We hebben veel baat gehad van zijn onderzoeksexpertise en onderwijscapaciteiten." De vicekanselier noemde hem "een van de jonge talenten die de universiteit nodig heeft om de toppositie te behouden".

Ook in de Nieuw-Zeelandse pers is de zaak een 'hot item'. "We kunnen het ons niet veroorloven om kinderen met speciale noden af te schrijven", schreef een columnist. "Zij zijn later misschien diegenen die onze grootste problemen zullen oplossen. En o ja, ze verschaffen ons ook vreugde."