De verpleegster maakte in rusthuis 't Hof twee slachtoffers door hen een overdosis insuline toe te dienen. Haar eerste slachtoffer maakte ze in juni 2013 toen ze net in het rusthuis begon te werken. Ze gaf een 88-jarige bewoner een insulinespuit terwijl de man niet eens diabeet was. De man kon door de artsen ternauwernood gered worden, maar lag een tijdje in coma. Daar werd vastgesteld dat de insuline extern werd toegediend maar een verdachte was er niet. De man overleed uiteindelijk in november van dat jaar een natuurlijke dood.
Het bleef een poos stil tot in januari 2015 een nieuw slachtoffer viel. Ook toen kreeg een hoogbejaarde, een vrouw, deze keer, een insulinespuit. Ook die vrouw overleefde dankzij de hulp van de artsen. Tanja R. kwam steeds meer in het vizier, onder meer door haar werkroosters uit te pluizen, maar zelf bleef ze staalhard ontkennen. Pas in september 2015 bekende ze omdat ze schrik had van de leugendetector.
Nabestaanden
Op haar proces vroeg de procureur 18 jaar cel. Het maximum voor dubbele moordpoging is 20 jaar cel, maar de procureur hield rekening met haar blanco strafblad. Hij vroeg ook een ter beschikking stellen van de regering van 10 jaar. De verdediging had een celstraf gevraagd van 5 jaar met uitstel en een strenge begeleiding. Volgens hen heeft de vrouw daar veel nood aan. De rechter oordeelde uiteindelijk dus dat 12 jaar volstaat.
"Die 12 jaar is dus een stuk minder dan de vordering. Eigenlijk wordt die strafmaat niet uitvoerig gemotiveerd. De rechtbank verwijst naar de persoonlijkheid van de beklaagde en naar de ernst van de feiten", aldus meester Bjorn Ketels, advocaat van de familie Deschepper. De nabestaanden blijven ervan overtuigd dat de slachtoffers wel degelijk door de daden van R. om het leven kwamen. "Dat causaal verband kon jammer genoeg niet meer aangetoond worden. Ik vrees dat mijn cliënte deze milde straf moeilijk zal kunnen verwerken. Voor de familie is élke straf natuurlijk te licht."
Perspectief
De verdediging vroeg aandacht voor de persoonlijkheid van de verpleegster, die een IQ van 77 heeft. "Die vrouw zit tegen de grens van een mentale handicap. Bovendien werd ze vroeger gepest en was ze vaak eenzaam", aldus meester Mélanie Sevenant. Tanja R. beweert dat ze bij het eerste slachtoffer gedreven werd door een stem in haar hoofd. Het tweede slachtoffer zou in een helder moment zelf gevraagd hebben om te sterven. "Die zware stem zei 'help Georges'. Ze wilde hen eigenlijk beide helpen, maar heeft dat natuurlijk op de verkeerde manier gedaan."
Sevenant kon zich wel vinden in het vonnis. "Mijn cliënte had zich na de vordering op het ergste voorbereid. Ik moet haar nog spreken, maar deze straf biedt enig perspectief. Ze hoopt zo snel mogelijk haar leven met haar nieuwe vriend terug op te nemen. Mijn cliënte wilde die mensen helpen, maar heeft dat uiteraard op een totaal verkeerde manier gedaan", aldus meester Mélanie Sevenant.
Tenslotte kreeg de beklaagde zelf het laatste woord. "Ik heb echt veel spijt van wat ik gedaan heb. Ik had er beter met iemand over gesproken, dan was dit allemaal niet gebeurd. Het is niet aan mij om rechter te spelen over het leven van iemand."
De zaak wordt op burgerlijke gebied voortgezet op 5 september.
Commentaar: Lees ook:
18 jaar cel geëist voor verpleegster die bejaarden overdosis insuline gaf
Verpleegster in de cel voor moordpogingen in rusthuis in Lichtervelde