Het door de EU en de Britse overheid gesubsidieerde 'observatorium' bestaat in feite uit één man, Rami Abdul Rahman, een eigenaar van twee kledingwinkels die het in zijn vrije tijd runt vanuit zijn rijtjeshuis in het Engelse industriestadje Coventry. Rahman woont al dertien jaar niet meer in Syrië en ontvangt zijn informatie van informanten ter plaatse, om hier vervolgens een selectie in te maken en die door te spelen aan de massamedia.
Veel van de berichtgeving over Syrië is zodoende niet gebaseerd op betrouwbare, onafhankelijke verslaggevers of tenminste verslaggevers waarvan we de achtergrond na kunnen gaan, maar op lokale bronnen die zelf in het conflict betrokken zijn. Ook Rahman maakt er geen geheim van een tegenstander te zijn van de regering Assad. Men kan zich dus terecht afvragen hoe eerlijk en evenwichtig berichtgeving is die gebaseerd is op de persberichten van het Observatorium.

Het zou niet voor het eerst zijn dat een vluchteling uit een dergelijk land gebruikt wordt om de 'informatie' te leveren om op enig moment een militaire inval in het land te rechtvaardigen. De beruchte Irakese overloper Rafid al-Janabi, bijgenaamd 'Curveball', geeft nu lachend toe dat hij verhalen over massavernietigingswapens gefabriceerd heeft, om zo de Verenigde Staten en bondgenoten er toe te bewegen een oorlog te beginnen. Massavernietigingswapens die de casus belli zouden vormen voor het Westen om Irak binnen te vallen, een oorlog die uiteindelijk tien jaar in beslag zou nemen en meer dan een miljoen levens zou eisen en Irak tot op de dag van vandaag als slagveld heeft achtergelaten. Ook dr. Sliman Bouchuiquir schept er inmiddels over op hoe het Westen gek heeft gemaakt met verzonnen verhalen over Khadaffi's wreedheden tegen de Libische bevolking.




Commentaar: In een notendop: Het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten is geen betrouwbare bron.
Lees ook: