Fragmenten:
- Allereerst kun je het terrorisme niet elimineren. Dat zal er altijd zijn, je moet ermee leren leven. De organisatie van Abu Bakr al-Bagdadi is een magneet voor geradicaliseerde moslims over heel de wereld. Deze vrijwilligers zijn in een kalifaat veel beter in kaart te brengen. Dat bespaart onze inlichtingendiensten ongelooflijk veel werk.
- Syrië, Irak, Libië, Somalië, Jemen, ze zijn en blijven mislukte staten. Irak en Syrië zullen ook nooit meer worden zoals ze vroeger waren. Laten we eerlijk zijn, wie help je nu met de val van Islamitische Staat? President Basher al-Assad spint er garen bij, en Iran en de Libanese militie Hezbollah. Zij zijn de grootste winnaar. Als het kalifaat, in een gecontroleerde situatie, zou blijven bestaan dient dat een strategisch doel. Dan blijven de handen van Iran en Syrië gebonden, kan Hezbollah zich niet weer helemaal concentreren op anti-westerse acties vanuit Libanon. Waarom zou je Iran meer controle geven in Irak, in Syrië? Natuurlijk zijn IS-strijders door en door slecht maar sommige tegenstanders zijn geen haar beter. Als het kalifaat verdwijnt, groeit de hegemonie van Iran in het Midden-Oosten, krijgt de rol van Rusland er meer glans en wordt de tirannie van Assad in leven gehouden.
- Om het gevaar van Iran in te dammen moet er dit gebeuren: zijn bondgenoot Assad mag de oorlog in Syrië niet winnen, Saoedi-Arabië moet in de oorlog met Jemen tegen de sji'itische Houthi's worden gesteund, Qatar dat zaken doet met Iran en terroristen dient verder te worden geïsoleerd en eigenlijk zouden de nucleaire installaties van Iran moeten worden gebombardeerd. In de tussentijd zou het kalifaat van IS een goed instrument zijn in de ondermijning van het ambitieuze plan van Iran om in het Midden-Oosten de grote baas te worden. Daarom moet je het kalifaat en IS niet vernietigen. Ze dienen een groter doel.




Reacties van Lezers
voor onze Nieuwsbrief