© Public Domain
En terecht, want de nederlaag van nazi-Duitsland op 9 mei 1945 was grotendeels te danken aan de heldhaftige offers van het Sovjet- en Russische volk.
De jaarlijkse herdenking blijft voor de Russen even aangrijpend en trots als voorheen.
De Russische president Vladimir Poetin werd dit jaar bij de parade vergezeld door vele internationale hoogwaardigheidsbekleders. Veelzeggend is dat, op eervolle uitzonderingen na, Westerse leiders afwezig waren, verhinderd door hun giftige russofobe propaganda en historische tegenstrijdigheden.
De president van China, Xi Jinping, was prominent aanwezig op het Rode Plein. Wederom, terecht.
De Russische en Chinese naties hebben het meest geleden in de Tweede Wereldoorlog. De ergste militaire vuurzee uit de geschiedenis van de mensheid heeft naar schatting 80 miljoen slachtoffers geëist. Meer dan de helft van al die slachtoffers vielen onder het Sovjet- en Chinese volk.
De Dag van de Overwinning op 9 mei wordt meestal herdacht als het einde van de Tweede Wereldoorlog. Maar nazi-Duitslands As-partner Keizerlijk Japan werd pas in augustus 1945 verslagen. De oorlog van Keizerlijk Japan in China werd met dezelfde genocidale barbaarsheid gevoerd als die van nazi-Duitsland in de Sovjet-Unie.
Het is bijzonder ontluisterend dat tegenwoordig het einde van de Tweede Wereldoorlog in de Westerse naties van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en de rest van Europa grotendeels een onopvallende gebeurtenis is geworden. Het is eng dat zo'n wereldschokkende episode een steeds nietszeggender datum op de officiële Westerse kalender wordt. In Rusland daarentegen is de verjaardag van de overwinning van de Grote Patriottische Oorlog belangrijker - en wordt meer vereerd - dan ooit.
Het verschil is verklaarbaar. De zogenaamde "Geallieerde overwinning" op nazi-Duitsland en het keizerlijke Japan was altijd al een soort schertsvertoning. Tachtig jaar later wordt de poppenkast meer dan ooit blootgelegd, tot het punt waarop deze voor de Westerse staten onhoudbaar en gênant is geworden.
Het Rode Leger van de Sovjet-Unie en het Russische volk wonnen de oorlog tegen het Derde Rijk van de Nazi's met enorme persoonlijke offers. De nederlaag van Japan werd door de Verenigde Staten bewerkstelligd door een laffe en verachtelijke daad van genocide toen ze twee atoombommen op de steden Hiroshima en Nagasaki dropten.
De Verenigde Staten en Groot-Brittannië, de ogenschijnlijke bondgenoten van de Sovjet-Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog, leverden een marginale bijdrage aan het verslaan van nazi-Duitsland. De onbetwistbare feiten dat de nazi-Wehrmacht 80 procent van zijn totale aantal slachtoffers verloor in de strijd tegen de Sovjet-Unie en het heffen van de Hamer en Sikkel boven Hitlers Berlijnse bunker, getuigen van het feit dat dit de beslissende overwinnaars waren.
Het naziregime was amper verslagen toen de Westerse mogendheden hun daden van verraad tegen de Sovjet-Unie begingen. De Tweede Wereldoorlog ging onmiddellijk over in de Koude Oorlog, waarbij de Verenigde Staten en Groot-Brittannië de restanten van het naziregime rehabiliteerden. Het droppen van de atoombommen op Japan was niet zozeer bedoeld om de Japanse vijand te verpletteren, als wel om een berekende terreurdaad te plegen om de Sovjet-Unie te intimideren.
Zoals schrijver Ron Ridenour in zijn boek The Russian Peace Threat beschrijft, hadden de Amerikanen en Britten heimelijke, duivelse plannen om de Sovjet-Unie in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog met atoomwapens aan te vallen. De ontwikkeling van de bom in 1949 door de Sovjets voorkwam echter dat de Westerse mogendheden hun vernietiging van Rusland konden uitvoeren.
Het verraad van het Westen liep parallel met de oprichting van de Verenigde Naties na de Tweede Wereldoorlog. Uiteraard werd er lippendienst bewezen aan respect voor het internationaal recht en de soevereiniteit van naties. Maar het was allemaal bedrog.
Helaas berustten de oorlog om een einde te maken aan alle oorlogen en de totstandbrenging van internationale vrede op een illusie.
Om het bedrog en de tegenstrijdigheid te begrijpen, moet men begrijpen dat de opkomst van het fascisme in de jaren 30, in de aanloop naar WO II, een product was van het kapitalistisch imperialisme. Hitlers Duitsland en het imperialistische Japan onderscheidden zich zeker in hun barbaarsheid en genocidale neigingen. Maar kwalitatief verschilden ze niet van Westerse imperialistische staten als Groot-Brittannië en de VS. Beide regimes voerden in de 19e eeuw en aan het begin van de 20e eeuw stelselmatig genocideoorlogen in hun koloniale gebieden.
Het nazirijk was een bastaard van het Westerse imperialisme. Amerikaanse en Britse kapitalistische heersers ondersteunden het Duitse regime en andere Europese fascisten in de eerste plaats om een strategische nederlaag toe te brengen aan de Sovjet-Unie, die als een bastion tegen Westerse overheersing werd beschouwd.
Vandaag de dag is Rusland dan wel niet meer de Sovjet-Unie, het vormt wel nog steeds een obstakel voor de Westerse imperialistische ambities om de wereld te overheersen, evenals de Volksrepubliek China.
In de tachtig jaar sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog was de wereld getuige van talloze oorlogen en conflicten op alle continenten, waarvan de meeste door de Verenigde Staten en hun Westerse "bondgenoten" op touw werden gezet onder verschillende dekmantels en valse voorwendselen, waaronder lachwekkend genoeg de "verdediging van de vrije wereld tegen de invasie van de Sovjet-Unie," of de "bescherming van mensenrechten en democratie." Te absurd voor woorden. Maar door de Westerse propaganda-leugenmachine worden deze misdaden verdoezeld door de valse voorwendselen te herkauwen en geloofwaardig te maken. Het gecombineerde dodental en de verwoestingen die door deze neokoloniale of neo-imperialistische oorlogen gedurende de afgelopen tachtig jaar teweeg werden gebracht, zijn qua omvang vergelijkbaar met de Tweede Wereldoorlog.
We horen het Amerikaanse volk en sommige politici vaak klagen over het fenomeen van "eindeloze oorlogen." Zelden wordt de simpele vraag gesteld waarom de VS zo'n meedogenloze oorlogszuchtige staat is.
De overwinning op nazi-Duitsland in 1945 door het moedige Rode Leger van de Sovjet-Unie was een enorm gedenkwaardige overwinning. Het bevrijdde Europa van een afschuwelijk regime. Maar het meer fundamentele feit is dat de oorlog het fascisme niet heeft vernietigd. Het fascisme werd op slimme wijze opnieuw ingezet door zijn oorspronkelijke sponsors binnen het Westerse kapitalistische systeem en kwam tot uiting in de Koude Oorlog en talloze neo-imperialistische oorlogen over de hele wereld.
Het oorlogssysteem wordt onverminderd en zelfs nog krachtiger en buitensporiger voortgezet. De zogenaamde Joodse staat Israël, die zogenaamd werd opgericht als genoegdoening voor de door de nazi's veroorzaakte Holocaust, is momenteel bezig met een genocidale uitroeiing van de Palestijnen, wier land in 1948 werd gestolen door het door het Westen gesteunde zionistische koloniale project. Het opzettelijk uithongeren en bombarderen van Palestijnse baby's wordt uitgevoerd met Amerikaanse en Europese wapens en politieke steun, terwijl de Westerse propagandamachine, ook wel bekend als de nieuwsmedia, gruwelijk genoeg de ogen sluit voor deze verschrikking. Vertekenend, minimaliserend, verdoezelend en vergoeilijkend, zoals gewoonlijk.
Deze week, tijdens hun magere imitatie van een "overwinningsparade" in Londen, werden de Britse royals, politici en militairen vergezeld door Oekraïense neonazitroepen, die met hun afschuwelijke wolfsangelvlaggen zwaaiden. De vier jaar durende proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland, volledig geïnitieerd en bewapend door de Westerse mogendheden, is in wezen niet meer dan een voortzetting van de Tweede Wereldoorlog. Deze keer maken de Westerse mogendheden er echter geen geheim van aan wiens kant ze staan.
In het Westen is de geschiedenis dood, omdat ze wordt gebruikt om misdaden uit het verleden en heden te begraven.
Voor Rusland en andere mensen die op zoek zijn naar de waarheid en oprechte internationale vrede, is de geschiedenis springlevend en het vechten waard.
Zie: https://strategic-culture.su/news/2025/05/10/the-defeat-of-nazi-germany-why-history-is-alive-in-russia-but-dead-in-the-west/
Commentaar: Lees ook: Westerse herinnering aan WOII is eigenlijk fanfictie