"Er zijn periodes in het leven van de mensheid die over het algemeen samenvallen met het begin van de ondergang van culturen en beschavingen, waarin de massa's onherroepelijk hun verstand verliezen en alles aan cultuur vernietigen wat door eeuwen en millennia van cultuur werd opgebouwd. Tijdens zulke periodes van grootschalige waanzin, die vaak samenvallen met geologische rampen, klimaatveranderingen en soortgelijke fenomenen die de hele wereld treffen, komt een zeer grote hoeveelheid kennis vrij. Om deze reden is het noodzakelijk om deze kennis te verzamelen, die anders verloren zou gaan. Het verzamelen van versnipperde kennis valt dan ook vaak samen met het begin van de vernietiging en ondergang van culturen en beschavingen." - George Ivanovich Gurdjieff, geciteerd door P. D. Ouspensky, In Search of the Miraculous: Fragments of an Unknown Teaching (1949).

© Wikimedia Commons.Alfred Rethel (1816–1859), Nemesis (Gerechtigheid met weegschaal en zwaard achtervolgt de vluchtende moordenaar) (1837), olieverf op doek, 95 x 48 cm, Hermitage Museum Государственный Эрмитаж, Sint-Petersburg, Rusland.
Op 7 juli 2003 publiceerde Laura Knight-Jadczyk, oprichter en redacteur van SOTT.net,
'Onafhankelijkheidsdag,' waarin ze een 'kosmisch mechanisme' voorstelde waardoor tijdperken eindigen en beschavingen worden 'gereset,' waarmee vervolgens een nieuw tijdperk begint.
In dat artikel stelt Knight-Jadczyk dat onze zon inderdaad een binaire metgezel heeft (bekend als de 'Nemesis-theorie,' waarin de zon een rode of bruine dwerg als metgezel zou hebben die op grote afstand van onze zon ronddraait), en dat deze in de 17e eeuw tijdens het Maunderminimum - van 1645 tot 1715, toen er vrijwel geen zonnevlekken op de zon werden waargenomen - mogelijk het dichtst bij de zon kwam. Op het moment dat de metgezel perihelium bereikte, zorgde hij mogelijk voor een 'aardingseffect' op alle planeten in het zonnestelsel en dat was mogelijk de belangrijkste oorzaak van de 'Kleine IJstijd' destijds.
Wat houdt die 'Nemesis-theorie' in?
Zoals beschreven op space.com:
- Nemesis is een theoretische dwergster die als metgezel van onze zon wordt beschouwd.
- De theorie werd gepostuleerd om een waargenomen cyclus van massa-extincties in de loop van de aardse geschiedenis te verklaren. Het lijkt erop dat massa-extincties elke 27 miljoen jaar vaker voorkomen. Door de lange tijdspanne werd naar astronomische gebeurtenissen gekeken om een verklaring te vinden.
- Wetenschappers speculeerden dat een dergelijke ster de baan van objecten in het verre buitenste zonnestelsel zou kunnen beïnvloeden, waardoor ze op een ramkoers met de aarde zouden komen te liggen.
- Theorieën suggereren dat Nemesis een bruine of witte dwerg zou kunnen zijn, of een ster met een geringe massa die slechts enkele malen zo zwaar is als Jupiter. Al deze sterren zouden een zwak licht uitstralen, waardoor ze moeilijk te ontwaren zijn.
- Als Nemesis elke 27 miljoen jaar door de Oortwolk zou trekken, zo stellen sommigen, zou hij extra kometen uit de wolk kunnen stoten en die richting het binnenste zonnestelsel - en de aarde - kunnen sturen. Het aantal inslagen zou toenemen en massa-extincties zouden vaker plaatsvinden.
- In 2017 werd in een nieuwe studie gesuggereerd dat vrijwel alle sterren zoals de zon met een metgezel zijn ontstaan.
Tijdens de betreffende periode werden meerdere kometen waargenomen en beschreven in de snelgroeiende astronomie, een wetenschap waarbinnen de telescoop zijn intrede deed tijdens een eeuw van onrust die gekenmerkt werd door de Zwarte Dood, de Dertigjarige Oorlog in Europa, de grootste heksenjacht uit de Franse geschiedenis en de Engelse Burgeroorlog.
Aangezien de Kleine IJstijd van 1450 tot 1850 duurde, vormde deze periode vermoedelijk het 'maximum' van de algemene invloed; de dwerg deed er zo'n 400 jaar over om door de Oortwolk te reizen.
Dit 'kosmisch mechanisme,' dat enkele eeuwen geleden begon, plaatst een mogelijke verschuiving van de magnetische polen in perspectief. Als het magnetisch veld van de aarde verzwakt voorafgaand aan een poolverschuiving, betekent dit immers dat het magnetisch veld van de aarde zich 'opent' voor binnenkomende energieën van kosmische aard. En hierbij moeten we ons realiseren dat een perihelium van de metgezel van sol geen op zichzelf staande gebeurtenis is waaraan geen gevolgen verbonden zijn.
Er zijn verschillende redenen waarom de wetenschap vasthoudt aan een theoretische 'donkere ster- metgezel.' Onderzoek naar dubbelsterren en een dichte nadering tussen deze sterren verklaart de 'trigger'-mechanismen voor cyclische kometenregens, waaronder cataclysmische komeetbombardementen die tot extincties leiden.
Ondanks bewijs van het tegendeel lijkt er grote belangstelling te bestaan voor dit 'kosmisch mechanisme.' Zo heeft de nieuwste telescoop van het Vera C. Rubin Observatorium in Chili
twee verklaarde doelstellingen. De eerste is planetaire verdediging. Naar verwachting zullen de beelden van deze telescoop zo'n 90% van alle potentieel gevaarlijke asteroïden onthullen. Ten tweede moet het observatorium nog niet waargenomen interstellaire kometen, vrij zwevende sterren en zwervende planeten identificeren. Dit omvat ook een hypothetische metgezel van de zon die zich mogelijk ergens aan de rand van ons zonnestelsel schuilhoudt. Volgens deskundigen zou de gigantische telescoop binnenkort genoeg gegevens kunnen hebben verzameld om dit ongrijpbare hemellichaam te vinden -
of voor altijd uit te sluiten. Maar misschien zullen die woorden slechts wishful thinking blijken.

© NASA / JPL-Caltech
Commentaar: Amerika heeft dit land, dat kan bogen op een 4000 jaar oude traditie van maatschappelijke samenhang en waarin enorm veel nadruk wordt gelegd op wetenschappelijk en technologisch onderwijs, ernstig onderschat. Dit staat in schril contrast met de strijd tegen de kunstmatige staten die uit de wereldoorlogen zijn voortgekomen.