President Pierre Nkurunziza Burundi
© Getty Images
President Pierre Nkurunziza van Burundi: één van de populairste leiders van Afrika van vandaag, maar westerse media zullen u dit niet vertellen
Nu de wereld - in het kielzog van de psychopathische top - afstevent op zijn ondergang zoals het oude Rome en we te maken hebben met toenemend en extreem 'natuurgeweld' zullen alle fatsoenlijke, menselijke en eerbare leiders het vuur na aan de schenen gelegd krijgen, te beginnen met de BRICS-landen. Maar aangezien de machtshonger van de hegemonisten niet te stillen is zal elk land eraan moeten geloven en dat geldt ook voor Burundi.

Zodoende meldt het propagandakanaal NU dat het Internationaal Strafhof (ICC) een vooronderzoek zal instellen naar het 'geweld in Burundi'. Hoofdaanklager Fatou Bensouda beweert dat hij over bewijs beschikt voor onder meer marteling, verkrachting en opsluiting.
'Minstens 3.400 mensen zijn opgepakt en meer dan 230.000 Burundezen hebben zich gedwongen gezien hun toevlucht te zoeken in buurlanden'', zei Bensouda maandag. Zeker 430 mensen zouden sinds de presidentsverkiezingen van vorig jaar zijn omgebracht.
DeRedactie geeft echter een accurater beeld van de achtergronden bij deze gefabriceerde noodtoestand.
Sinds het begin van de crisis heeft Bujumbura uitgehaald naar buurland Rwanda, dat de Burundese oppositie zou financieren en bewapenen. Dat Rwanda zulks heeft gedaan in de Democratische Republiek Congo (DRC), staat vast. In het communiqué wordt Kagame beschreven als "de kleine imperialist".

Kagame greep bij de burgeroorlog van 1994 de macht en regeert nog steeds op autoritaire wijze over het land van de duizend heuvels. Bij de genocide van 1994 vielen honderdduizenden doden. De vier voorafgaande jaren had Kagame's "rebellerende" Rwandese Volksfront (RPF) met steun van Oeganda het land al danig gedestabiliseerd.

In het communiqué wordt ook fors uitgehaald naar "sommige Europese kringen" die Kagame geld en wapens bezorgen. Met die steun "moeten jonge Burundezen uit de vluchtelingenkampen in Rwanda gerekruteerd worden om in hun eigen land een genocide te begaan". Eveneens geviseerd worden de katholieke kerk en internationale media en journalisten, die het "kamp van de terroristen" hebben gekozen.
Burundi is zoals het gehele Afrikaanse continent rijk aan grondstoffen en heeft met Rusland en China handelsverdragen gesloten. Een doorn in het oog van het westen, dat niet gelooft in handel, maar de voorkeur geeft aan grootscheepse plundering. Tijdens WO2 diende Midden-Afrika (waaronder het mandaatgebied Rwanda-Burundi) de geallieerde oorlogsindustrie, waar dwangarbeid "naar het voorbeeld van de Nederlandse kolonisatie van Java de motor van de koloniale economie" was.

Voor de vorm verwierven Afrikaanse landen in de vorige eeuw hun onafhankelijkheid, maar het westen houdt het continent nog steeds stevig in de houdgreep middels zijn organisaties zoals de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds.
Gedurende de afgelopen vijf decennia is Afrika op ongekende schaal leeggeroofd. Niet op de klassieke manier, met legers en plunderingen, maar via het financiële systeem. Door leningen waar rente over wordt berekend.

Heel Afrika staat voor gigantische bedragen in het krijt bij het IMF en de Wereldbank. Dit betekent dat jaarlijks heel veel rente betaald moet worden aan de geldschieters. Daarnaast hebben de Afrikaanse landen met kapitaalvlucht te kampen. Geld dat het land inkomt, verdwijnt vrijwel direct weer naar het buitenland terwijl de bevolking in bittere armoede leeft.
Fatsoenlijke en menselijke Afrikaanse leiders zoals Thomas Sankara van Burkina Faso, Patrice Lumumba van Congo en meer recentelijk Moammar Khadaffi van Libië moesten en zouden uit de weg geruimd worden. Aangezien Pierre Nkurunziza dezelfde integriteit toont als bovengenoemde heren is de kans groot dat ook hij omvergeworpen zal worden.

Volgens journalist Gearóid Ó Colmáin is de president van Burundi een van de populairste Afrikaanse leiders van vandaag. Ook al is hij niet van hetzelfde kaliber als Thomas Sankara, geliefd leider van vele Afrikanen, onderneemt hij vele zaken die ten goede komen aan de bevolking van Burundi. Zo zijn er nog nooit zoveel scholen gebouwd sinds Burundi 'onafhankelijk' werd dankzij werkdagen die zijn ingevoerd waar de gemeenschap aan de slag gaat, wat tevens helpt om het door oorlog verscheurde Burundi op te bouwen en eenheid en hoop onder de getraumatiseerde bevolking te bewerkstelligen.

Amnesty/Amnesia International
En hier komt de organisatie die beweert op te komen voor de rechten van de mens om de hoek kijken.
Amnesty International heeft het voorbereidend werk al gedaan door de regering te beschuldigen van het schenden van mensenrechten. Zo wordt een invasie in Burundi gerechtvaardigd.

Deze NGO (en deel van de vijfde colonne) heeft er een handje van landen die niet naar de pijpen dansen van het Amerikaanse imperium te beschuldigen van marteling en zoal. Op die manier zijn ze zelf zwaar medeplichtig aan genocide, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid, omdat ze invasies door het westen helpen voor te bereiden.

Nog wat wetenswaardigheden over deze 'menslievende' organisatie:
Amnesty International, waar een voormalige topambtenaar van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken door Hillary werd geparachuteerd als hoogste baas. En Human Rights Watch, dat geld ophaalt in Saoedi-Arabië, de bakermat van ISIS en Al Qaida.
Het maatschappelijk middenveld wordt gefinancierd door de Amerikaanse National Endowment for Democracy, een denktank die nauw samenwerkt met de CIA om landen die de Amerikaanse hegemonie bedreigen omver te werpen. Dit speelt zich nu af in Burundi. Niet voor niets werd NED door de Russen als 'onwenselijk' bestempeld.

Blijkbaar mag de Afrikaanse Unie de soevereiniteit van Burundi wel schenden door 5000 militairen te sturen en is het ook in orde als tegenstanders van de president een staatsgreep proberen te plegen. Echter, een genocide zal er net zoals in 1994 plaatsvinden als de Afrikaanse Unie (op last van het westen) ingrijpt.

Een vooronderzoek door het ICC kan dus een voorloper zijn van wat gaat komen. Het is een complete farce en moet de aandacht afleiden van alle monsterlijke tactieken die nu ingezet worden om te verhinderen dat Burundi toenadering zal zoeken tot Rusland en China.
Sinds de herverkiezing van Nkurunziza, die volgens zijn tegenstanders grondwettelijk was uitgesloten van mededinging, hebben zich in Burundi zeker drie rebellenbewegingen aangediend.
Volgens de Burundese autoriteiten echter heeft de president met een derde termijn de grondwet niet geschonden. Daarbij willen mensen dat Pierre Nkurunziza aanblijft omdat hij dingen doet die ten goede komen aan de bevolking!
Terwijl het westen de soevereiniteit van talloze landen negeert worden de landen die niet in de pas lopen beschuldigd van misdaden die het psychopatenimperium zelf pleegt.De leiders in Bujumbura hebben dus gelijk. De Burundese oppositie wordt gefinancierd door het buitenland. Maar niet alleen "Europese kringen" zitten achter de terroristen.

We weten immers wie er nog meer achter deze 'rebellenbewegingen' zitten. De creatie van deze "proxy-terreurgroepen plus vuile trucs, zwarte propaganda en economische sancties tegen alle tegenstanders, binnenlands en buitenlands", luidde een '4de generatie' wereldoorlog in, een oorlog die op een zodanige manier wordt gevoerd dat mensen het waarschijnlijk moeilijker vinden om te doorgronden.
Dezelfde 'rebellen' zien we ook aan het werk in Nigeria, Kameroen, Tsjaad, Niger, Mali en Libië natuurlijk. In Nigeria alleen al zijn twintigduizend mensen vermoord en sloegen 2,5 miljoen mensen op de vlucht.

We kunnen alleen maar hopen dat de president van Burundi lering zal trekken uit de ervaringen van Rusland, een land dat als geen ander weet wat het betekent om doelwit te zijn van het psychopatenimperium. Het lijkt er wel op, aangezien afgelopen januari vijf 'journalisten' werden gearresteerd terwijl tegelijkertijd het westen verzinsels de wereld instuurt dat er 'massagraven' in Burundi zijn gevonden. We kunnen dus concluderen dat de crisis niet escaleert, maar dat het westen er wel alles aan doet om dit te bewerkstelligen.