© Mopic / Alamy / Alamy
Als een verwoestende asteroïde of komeet op onze aarde afstevent, maken we als mensheid op dit moment geen schijn van kans. Dat is de boodschap die een NASA-wetenschapper meegaf tijdens de jaarlijkse bijeenkomst in San Francisco van de American Geophysical Union (een non-profitorganisatie van geofysici met meer dan 40.000 leden in meer dan 130 landen; nvdr). "Er is echt niet veel dat we dan nog kunnen doen", aldus Joseph Nuth.
Een inslag met een dergelijke impact op de aarde komt uiteraard uiterst zelden voor. "Om de vijftig à zestig miljoen jaar", schat de wetenschapper. Maar anderzijds: het is inmiddels al 65 miljoen jaar geleden dat de dinosaurussen uitstierven als gevolg van een reusachtige meteorietinslag. "Je zou dus kunnen zeggen dat we al 'over tijd' zitten, maar uiteraard hangt alles af van toeval."

In 1994 scheelde het nochtans niet veel, in ruimtetermen althans: fragmenten van een komeet stortten toen neer op de planeet Jupiter, sommige hadden een diameter van twee kilometer. En in 2014 passeerde een komeet "op kosmische spuugafstand" van Mars.

"Die tweede komeet zagen we pas 22 maanden op voorhand aankomen", stelt Nuth. "Om een ruimtetuig te bouwen dat het object kan doen afbuigen, zouden we vijf jaar nodig hebben." Zijn suggestie: zie dat er alvast een intercepteerraket klaarstaat voor noodgevallen. "Als we die dan binnen een jaar kunnen lanceren, zijn we ook gewapend tegen een asteroïde die we moeilijker zien aankomen. Uit de richting van de zon bijvoorbeeld."

© YouTube
Joseph Nuth
"We zijn ons huiswerk aan het maken"

Volgens Cathy Plesko, een wetenschapster bij het onderzoekslaboratorium in Los Alamos, zijn er twee manieren om een asteroïde van haar koers te doen afwijken: ofwel een nucleaire kernkop, ofwel een kinetische impactor. "Kanonbaltechnologie werkt beter dan de boel opblazen, want wie weet waar de brokstukken dan terechtkomen. Maar voor de eerste optie hebben we meer tijd nodig om de koers precies te berekenen. We zijn ons huiswerk nu al aan het maken, we willen niet voor voldongen feiten staan als het zover is."

Het gebrek aan kennis baart haar wel zorgen. "We hebben nog niet veel info over de binnenkant van asteroïden of kometen. We kunnen enkel maar gissen op basis van wat we weten over fysica, steen en ijs."

In oktober hebben NASA én het Federaal Bureau voor Rampenbestrijding een interessante simulatieoefening op poten gezet: wat zou er gebeuren als een asteroïde met een breedte van honderd meter inslaat in de buurt van Los Angeles? De enorme klap zou verschillende steden met de grond gelijk maken en tienduizenden doden veroorzaken, luidde het antwoord.

Toengoeska-explosie

Om tot slot de kracht van de natuur nog eens aan te tonen: op 30 juni 1908 vond in Siberië een enorme explosie plaats bij de Toengoeska-rivier. In een gebied van ruim 2.000 vierkante kilometer waren de meeste bomen tegen de grond geslingerd. De schaarse ooggetuigen hadden in het zeer dunbevolkte gebied een vuurbal uit de hemel zien neerdalen en in de lucht exploderen.

Sommige mensen hadden zware brandwonden opgelopen, een oude herder van rendieren werd door de kracht zelfs twaalf meter hoog in een boom geslingerd. Een krater werd nooit gevonden, dus blijft de voornaamste theorie dat een meteoriet acht kilometer boven het aardoppervlak ontploft is.