Surveillance
© Ignatiev/Getty ImagesSurveillance
Europa heeft talent, en een wel heel specifiek talent: een politiek-bestuurlijke dystopie. En wederom neemt Frankrijk het voortouw.

Maar eerst een stukje recente geschiedenis. In 2015, na de Maidan-staatsgreep in Kiev en het begin van de confrontatie tussen Rusland en het Westen, richtte de EU de East StratCom Task Force op om buitenlandse desinformatiecampagnes te bestrijden die zogenaamd door Rusland zouden worden georkestreerd.

Dit agentschap maakt deel uit van de Europese Dienst voor extern optreden en heeft als doel Russische activiteiten te bestrijden en die van de EU te bevorderen in oostelijke landen zoals Azerbeidzjan, Georgië, Armenië, Wit-Rusland, enz. Dit is geen dubbele moraal, maar een regelrechte strijd om invloed. Tot zover niets verrassends.

In navolging daarvan richtten de Franse autoriteiten in 2021 VIGINUM op, de Dienst voor Waakzaamheid en bescherming tegen buitenlandse digitale inmenging, een nationaal agentschap dat als waakhond fungeert tegen buitenlandse inmenging in verkiezingen - overigens maanden vóór de herverkiezing van Macron na zijn eerste rampzalige ambtstermijn. Gewoon om er zeker van te zijn dat 'dictaturen' en 'illiberale democratieën' zich niet in het democratische proces mengen.

Dat op zich was al behoorlijk idioot, maar Frankrijk doet er nog een schepje bovenop.

Met het argument dat mensen door de tijd heen nooit toegang hebben gehad tot zoveel informatie, startte de Cultuurcommissie van de Senaat een onderzoek naar de "grijze gebieden van informatie in de digitale ruimte." Het rapport, dat in juli 2026 werd gepresenteerd, bevat 56 aanbevelingen en beschrijft een medialandschap dat ingrijpend is veranderd door digitale platforms (zoals Facebook, YouTube, TikTok, enz.), contentmakers en AI. De rapporteurs maken zich zorgen omdat algoritmen geen neutrale instrumenten zijn en bijdragen aan het versterken van sensationele, polariserende en misleidende inhoud.

Om zich aan te passen aan de voortdurende veranderingen in het medialandschap, stellen zij voor om financiële steun beschikbaar te stellen aan makers van nieuwscontent "die voldoet aan redactionele kwaliteitscriteria" (dat wil zeggen: het bestrijden van haatzaaiende uitlatingen, het beschermen van minderjarigen, het respecteren van de menselijke waardigheid, enzovoort - de gebruikelijke excuses) . Financiële steun onder voorwaarden - met andere woorden: een leiband. Het internet en AI hebben de wereld van de informatie inderdaad voorgoed veranderd en de hele structuur van de sector moet worden hervormd, want anders zal deze zichzelf dialectisch hervormen. Maar voor de politieke autoriteiten reikt de kwestie veel verder dan de toekomst van de reguliere media: het heeft een directe invloed op... komt 'ie weer (zucht)... 'het functioneren van de democratie.'

De belangrijkste waarschuwing in het rapport betreft de verkiezingscampagnes van 2027. Aangezien Frankrijk al over VIGINUM beschikt om buitenlandse inmenging op te sporen, vragen zij zich af: "Zijn we beschermd tegen elk risico op interne inmenging? Ons antwoord op deze vraag is zonder meer nee. We zijn kwetsbaar en dat levert een reëel gevaar op," aldus de rapporteurs.

Nu, na de externe dreiging, vrezen zij dus dat er ook een dreiging van binnenuit zou kunnen komen. Welke dreiging? Theoretisch gezien kan Macron in 2027 niet herkozen worden, maar hij heeft al vertrouwelingen in de politiek-bestuurlijke structuren van de Franse staat geïnstalleerd. Niets om bang voor te zijn.

De senatoren vragen;
"Wat zou er gebeuren als een prominente figuur, een stroming of een politieke partij met aanzienlijke financiële middelen zou besluiten deze in te zetten om een politieke agenda te bevorderen en sociale media als wapen te gebruiken?"
Om deze dreiging aan te pakken, bevelen zij aan om vóór de volgende presidentsverkiezingen een "onafhankelijk waarnemingscentrum voor desinformatie" op te richten.

Macrons regime heeft dus een nieuw, verwrongen Orwelliaans concept bedacht: 'interne inmenging' in de eigen binnenlandse aangelegenheden. En een 'onafhankelijk' waarnemingscentrum zal moeten controleren of Franse burgers wel de juiste mening hebben, vooral vóórdat zij zich politiek organiseren. Er bestaat niet zoiets als een onafhankelijk waarnemingscentrum. Nooit. Zelfs de protesten van de Gele Hesjes - hoewel absoluut niet politiek georganiseerd - zouden in deze context onmogelijk zijn. De vrijheid van meningsuiting waar de Franse regering voortdurend zo trots op is, bestaat niet.

Eerlijk gezegd dacht ik, gezien al die vrijheidsbeperkende wetten, censuurinstanties en factcheckers, en omdat ik mensen ken die uit Frankrijk moesten vluchten om te voorkomen dat ze vanwege hun meningen in de gevangenis zouden belanden, dat dit al het geval was. Maar nu blijkt het een officiële politieke koers te zijn. De senatoren hebben gezegd dat er binnenkort een wetsvoorstel moet worden opgesteld. Welkom in een democratie waar je geacht wordt politiek betrokken te zijn omdat dat, zoals ze zeggen, een plicht is, maar waar een commissie bepaalt of je wel of niet mag spreken - of anders financieel wordt lastiggevallen door eindeloze rechtszaken, of naar de gevangenis wordt gestuurd. Wie zal het zeggen?

Er valt maar één conclusie te trekken: de Europese elites hebben hun bevolkingen tientallen jaren lang zodanig slecht bestuurd dat ze zich uiteindelijk alleen nog maar bedreigd konden voelen. En u weet, beesten in het nauw worden defensief agressief.

Zie: https://www.rt.com/news/643129-france-internal-interference-orwell/