© Off-Guardian
"In rap tempo naderen we het stadium van de ultieme omkering: het stadium waarin de overheid alles mag doen wat ze wil, terwijl de burgers alleen met toestemming mogen handelen." - Ayn RandNoem het beestje maar gewoon bij de naam: een panoptisch presidentschap.
President Trumps voornemen om overheidsmacht met particuliere bewakingstechnologie te laten samenvloeien om een gecentraliseerde, nationale burgerdatabank op te zetten, vormt de laatste stap in de transformatie van Amerika van een constitutionele republiek tot een digitale dictatuur, die gewapend is met algoritmen en aangedreven wordt door onberekenbare, alziende kunstmatige intelligentie.
Dit gaat niet over nationale veiligheid. Het gaat om controle.
Volgens nieuwsberichten werkt de regering Trump in alle stilte samen met Palantir Technologies - de kolos op het gebied van datamining die mede door miljardair Peter Thiel werd opgericht - om een gecentraliseerd, overheidsbreed bewakingssysteem op te zetten dat biometrische gegevens, gedragsgegevens en geolocatiegegevens zou consolideren tot één enkele, tot wapen gemaakte database met privégegevens van Amerikanen.
Dit gaat niet om de bescherming van vrijheid. Het gaat om het overbodig maken van vrijheid.
Wat zich voor onze ogen voltrekt, is de transformatie van Amerika tot een digitale gevangenis - waarbij de gevangenen wordt verteld dat ze vrij zijn, terwijl al hun doen en laten, ieder woord, elke gedachte wordt gemonitord, opgenomen en gebruikt om een "dreigingsscore" toe te kennen die hun positie in de nieuwe gehoorzaamheidshiërarchie bepaalt.
Dit brengt ons weer een stapje dichter bij China's dystopische systeem van sociale kredietscores en Big Brother-surveillance.
De instrumenten die dit alziende bewakingsregime mogelijk maken zijn niet nieuw, maar onder leiding van Trump worden ze op ongekende manieren samengevoegd - waarbij Palantir een centrale rol binnen dit digitale sleepnet voor zijn rekening neemt.
Palantir, dat al geruime tijd bekritiseerd wordt in verband met zijn rol bij het aansturen van invallen door de Amerikaanse politiedienst ICE (Immigration and Customs Enforcement) en voorspellend politiewerk, staat nu op het punt om het brein te worden van Trumps bewakingsregime.
Onder het mom van "data-integratie" en "openbare veiligheid" zou dit publiek-private partnerschap met AI versterkte systemen inzetten om alles uit te kammen, van gezichtsherkenningsfeeds en nummerplaatlezers tot berichten op sociale media en metadata van mobiele telefoons - waarbij alle gegevens worden vergeleken om te bepalen of iemand een risico voor de staat vormt.
Palantirs software werd al ingezet om ICE ondersteuning te bieden bij het opsporen, arresteren en deporteren van immigranten zonder papieren, waarbij vaak gebruik werd gemaakt van enorme verzamelingen surveillancegegevens uit verschillende bronnen. In New Orleans werkte het bedrijf in het geheim samen met de lokale politie om een voorspellend politieprogramma uit te voeren, zonder dat het publiek hiervan op de hoogte was of er toezicht op had, dat zich richtte op personen die op basis van sociale netwerken en gedrag uit het verleden werden aangemerkt als personen die waarschijnlijk misdaden zouden plegen - niet op daadwerkelijke overtredingen.
Dit is niet theoretisch. Het gebeurt al.
Palantirs Gotham-platform, dat door wetshandhavers en militaire agentschappen wordt gebruikt, vormt al sinds jaar en dag de ruggengraat van real-time tracking en voorspellende analyse. Nu, met Trumps steun, dreigt het het centrale zenuwstelsel van een digitaal afgedwongen autoritarisme te worden.
Zoals Palantir zelf toegeeft, bestaat hun missie uit het "verbeteren van menselijke besluitvorming." In de praktijk betekent dit de vervanging van waarschijnlijke oorzaak door waarschijnlijkheidsscores, rechtszalen door software en een eerlijk proces door datapijplijnen.
Onder dit nieuwe regime speelt iemands onschuldig zijn geen rol meer. Het algoritme bepaalt wie iemand is.
Om het volledige gevaar van dit moment te begrijpen, moeten we de lange weg van het toezicht door de overheid volgen - van geheime inlichtingenprogramma's zoals COINTELPRO tot het AI-gestuurde digitale sleepnet van vandaag, dat door datafusiecentra belichaamd wordt.
De dreiging die uitgaat van de huidige bewakingsstaat ontstond niet van de ene dag op de andere. De basis werd tientallen jaren geleden gelegd door geheime overheidsprogramma's als COINTELPRO (Counter Intelligence Program), dat in de jaren 1950 door de FBI werd gelanceerd en tot in de jaren 1970 doorging. De expliciete missie was om politieke dissidenten te "dwarsbomen, te misleiden, in diskrediet te brengen of anderszins te neutraliseren," waaronder leiders van burgerrechtengroepen, demonstranten tegen de Vietnamoorlog en zwarte bevrijdingsgroepen.
In het kader van COINTELPRO infiltreerden federale agenten legale organisaties, verspreidden desinformatie, chanteerden doelwitten en voerden surveillances uit zonder gerechtelijk bevel.
Hoewel dit openbaar werd gemaakt en publiekelijk door het Congres werd veroordeeld, stierf de geest van COINTELPRO nooit - het werd gewoon ondergronds en digitaal voortgezet.
Wetgeving van na 11 september, zoals de USA PATRIOT Act, verschafte een wettelijke dekking voor massasurveillance, waardoor inlichtingendiensten telefoongegevens konden verzamelen, internetactiviteiten konden monitoren en profielen van Amerikaanse burgers konden maken zonder betekenisvol toezicht hierop. Fusiecentra, die aanvankelijk waren opgezet om terrorismebestrijding te coördineren, werden clearingcentra voor binnenlandse spionage en vergemakkelijkten het delen van gegevens tussen federale instanties en de lokale politie.
Tegenwoordig vloeit deze infrastructuur samen met de hulpmiddelen waarover Big Tech beschikt.
Dankzij Palantir en soortgelijke bedrijven die aan de knoppen draaien, kan de overheid nu meer mensen in de gaten houden, en nauwkeuriger, om meer willekeurige redenen dan ooit tevoren. Dissidentie wordt opnieuw gecriminaliseerd. Vrije meningsuiting wordt gecategoriseerd als extremisme. En burgers - zonder ooit een misdaad te hebben begaan - kunnen worden gemarkeerd, gevolgd en gestraft door een onzichtbare digitale bureaucratie die ongestraft haar gang kan gaan.
Voortbordurend op deze basis van ongekend misbruik heeft de overheid haar tactiek verder ontwikkeld, waarbij menselijke informanten door algoritmes en telefoontaps door metadata vervangen worden, waarbij een tijdperk wordt ingeluid waarin het voorspellen van misdaden als vervolging wordt behandeld.
In het tijdperk van AI volstaat iemands digitale voetafdruk om hem te veroordelen - niet voor een echte rechtbank, maar voor de rechtbank van preventieve verdenking.
Elke ping van een smartphone, GPS-coördinaat, gezichtsscan, online aankoop en like op sociale media wordt onderdeel van iemands "digitale uitlaat" - een broodkruimelspoor van metadata dat de overheid nu gebruikt om gedragsprofielen op te stellen. De FBI noemt het "open-source informatie." Maar vergis u niet: dit is sleepnet-surveillance en het is fundamenteel ongrondwettelijk.
Overheidsinstanties gebruiken deze gegevens nu al om "levenspatroon"-analyses te maken, "geradicaliseerde" individuen te markeren en preventief onderzoek te doen naar mensen die slechts antiregeringsstandpunten delen. Klokkenluiders hebben onthuld dat de FBI mensen als potentiële bedreigingen heeft bestempeld op basis van hun zoekgeschiedenis op internet, berichten op sociale media, religieuze overtuigingen of associaties met activistische groepen.
In een toenemend aantal gevallen kregen mensen een bezoekje van politieagenten, alleen maar omdat ze aan een demonstratie hadden deelgenomen, een politiek bericht hadden geplaatst of zich aan de "verkeerde" kant van een digitaal algoritme bevonden.
Dit is geen wetshandhaving. Hier gaat het om politiewerk dat zich machinaal richt op gedachten.
De FBI heeft gedetailleerde dossiers aangelegd over personen, niet gebaseerd op criminele activiteiten, maar op grondwettelijk beschermde meningsuiting - waarbij burgers worden gemarkeerd omdat ze alternatieve mediawebsites bezoeken, kritiek hebben op het regeringsbeleid of "extreem" geachte doelen steunen.
Volgens uitgelekte memo's en interne documenten werden termen als "vrijheid," "soevereiniteit" en zelfs de Gadsden-vlag genoemd als mogelijke indicatoren van binnenlands extremisme. In één geval werd een vreedzame demonstrant ondervraagd vanwege het gebruik van versleutelde berichtenapps. In een ander geval werden kerkgangers in de gaten gehouden omdat hun religieuze leider zich kritisch over de regering had uitgelaten.
Dit zijn de logische gevolgen van een systeem dat afwijkende meningen criminaliseert en algoritmes inzet om doelwitten te selecteren.
Maar dit is niet geheel nieuw.
Naar verluidt onderhoudt de federale overheid al tientallen jaren een zeer geheime database die bekend staat als Main Core, die werd ontworpen om informatie over Amerikanen die een potentiële bedreiging voor de nationale veiligheid vormen, te verzamelen en op te slaan.
Onderzoeksjournalisten hebben ontdekt dat Main Core mogelijk gegevens over miljoenen mensen bevat - verzameld zonder gerechtelijk bevel of eerlijk proces - voor mogelijk gebruik tijdens een nationale noodsituatie. Zoals Tim Shorrock rapporteerde voor Salon: "Een voormalige inlichtingenofficier beschreef Main Core als 'een noodsysteem voor interne veiligheidsdatabases,' bedoeld voor gebruik door het leger in het geval van een nationale noodsituatie, opschorting van de grondwet of de afkondiging van de staat van beleg."
Trumps omarming van Palantir, en zijn ongeëvenaarde vermogen om surveillancefeeds, metadata van sociale media, openbare documenten en AI-gestuurde voorspellingen samen te voegen, duidt op een gevaarlijke ontwikkeling: een moderne wederopstanding van Main Core, gedigitaliseerd, gecentraliseerd en volledig geautomatiseerd.
Wat ooit geheime noodplanning was, wordt nu actief beleid.
Het resultaat is een surveillancemodel dat omvangrijker is dan alles wat regimes in het verleden hebben bedacht - een digitaal panopticum waarin elke burger zowel geobserveerd als zelfregulerend wordt.
Stelt u zich eens een maatschappij voor waarin elke burger constant in de gaten wordt gehouden en al hun doel en laten in een database van de overheid wordt vastgelegd.
Stelt u zich eens een staat voor waar gezichtsherkenningscamera's uw gezicht bij demonstraties en concerten scannen, waar de locatie van uw auto door automatische nummerplaatlezers wordt gevolgd, waar uw biometrische gegevens door drones worden geregistreerd en waar AI-programma's u een "dreigingsscore" toekennen op basis van uw gedrag, meningen, associaties en zelfs uw aankopen.
Dit is geen science fiction. Dit is Amerika - vandaag de dag.
Dit is het panopticon dat tot leven wordt gewekt: een cirkelvormige gevangenis die zodanig is ingericht dat gevangenen nooit weten wanneer ze in de gaten worden gehouden en zich dus moeten gedragen alsof ze altijd in de gaten worden gehouden. De oorspronkelijke visie van Jeremy Bentham is het model van het hedendaagse bestuur geworden: totale zichtbaarheid, nul rekenschap.
Al ons doen en laten wordt in de gaten gehouden, elk woord wordt opgenomen, elke actie wordt beoordeeld en gecategoriseerd - niet door mensen, maar door machines zonder geweten, zonder mededogen en zonder grondwettelijke grenzen.
En in deze bewakingsstaat zijn mensen inventaris geworden. Levens worden tot datapunten teruggebracht. Keuzes worden tot algoritmes gereduceerd. Vrijheid wordt teruggebracht tot een toestemmingsbewijs. We zijn niet langer de klant. We zijn de producten.
In deze nieuwe realiteit worden we niet alleen in de gaten gehouden - we worden beoordeeld, gecategoriseerd en terugverkocht aan de systemen die ons tot slaaf maken.
We zijn niet langer vrije burgers.
We zijn datapunten binnen een digitaal controlesysteem - tot handelswaar gemaakt, gecategoriseerd en uitgebuit.
Binnen deze nieuwe digitale economie zijn onze levens winstcentra voor bedrijven geworden die ons doen en laten volgen, verhandelen en te gelde maken.
De bewakingsstaat wordt niet alleen door autoritaristische impulsen van de overheid gevoed, maar ook door een ecosysteem van bedrijven dat geen onderscheid maakt tussen de markt en het publieke domein.
We worden gekocht en verkocht, niet als burgers met rechten, maar als consumenten die bestudeerd en gemodelleerd moeten worden.
Onze autonomie wordt met opzet uitgehold, niet door toeval.
Deze moderne bewakingsstaat weet alles over ons - waar we heegaan, wat we kopen, wat we lezen, met wie we omgaan - en het gebruikt deze informatie om ons gedrag te voorspelen, onze voorkeuren te vormen en uiteindelijk onze handelingen te controleren.
Uw telefoon volgt u.
Uw auto volgt u.
Uw smart-tv, zoekopdrachten op internet en digitale assistent - alles wordt verzameld om een groeiend netwerk van AI-bewakingssystemen te voeden.
Zelfs uw ijskast en deurbel brengen verslag over u uit.
Elk elektronisch apparaat dat u gebruikt, elke online transactie die u uitvoert, al uw doen en laten binnen een slim stadsnetwerk voegt een nieuw datapunt aan uw profiel toe.
Dit is de onderdrukkingsmachinerie en die wordt elke dag verfijnd.
Het verschil tussen vroegere regimes en het regime dat nu wordt opgebouwd, schuilt in de subtiliteit. Het huidige totalitarisme komt niet met militaire laarzen en geheime politie. Het komt met gebruiksgemak. Met apps. Met rechtvaardigingen onder de noemer van "nationale veiligheid." Met de illusie van veiligheid.
Net als in de dystopische wereld uit de film Soylent Green, waar de mens tot een consumptieartikel van het systeem wordt gereduceerd, behandelt de huidige bewakingsstaat Amerikanen niet als burgers, maar als datapunten die verzameld, beoordeeld en in de controlemachine teruggevoerd moeten worden.
We worden niet langer bestuurd - we worden gemanaged.
Het is niet minder gevaarlijk - alleen efficiënter.
Helaas zien de meeste Amerikanen de tralies die om hen heen worden gebouwd niet, omdat de architectuur van tirannie zich achter gemak verschuilt en gehuld is in comfort.
De meeste Amerikanen beseffen nog steeds het gevaar niet. Ze leven in een gevangenis die hen als een paradijs voorgehouden wordt, waar bewaking als veiligheid aan de man wordt gebracht, naleving als patriottisme wordt bestempeld en gemak de valuta van gevangenschap is geworden.
We zijn geconditioneerd om van onze onderworpenheid te houden, om onze cellen te versieren met apps en slimme apparaten en om technologische afhankelijkheid te verwarren met vrijheid.
De gevangenismuren zijn onzichtbaar, de tralies digitaal, de bewakers geautomatiseerd.
We zijn gevangenen in een hightech gevangenis, verleid door gemak en gerustgesteld door illusie. We dragen onze volgapparatuur in onze zak. We fluisteren onze geheimen in microfoons die in onze eigen apparaten zijn ingebouwd. We geven vrijwillig onze privacy over aan digitale opperheren.
Ondertussen worden degenen die dit systeem ter discussie durven stellen - journalisten, klokkenluiders, dissidenten - monddood gemaakt, in de gaten gehouden en gestraft. En dat alles onder het mom van de wet.
Overweeg dit eens:
- De FBI heeft gebruik gemaakt van virtuele omheiningsbevelen om mensen bij demonstraties, uitsluitend op basis van hun locatie, te identificeren.
- Instrumenten van Palantir hebben ondersteuning verleend bij de opsporing van mensen, niet vanwege gepleegde misdaden maar vanwege mogelijke toekomstige criminele activiteiten.
- Fusiecentra van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid hebben Amerikanen geprofileerd op basis van politieke opvattingen en religieuze banden.
- AI-gestuurde risicobeoordelingsscores beïnvloeden nu beslissingen over borgtocht, voorwaardelijke vrijlating en nog veel meer.
Terwijl deze technologische tirannie zich uitbreidt, worden de fundamentele waarborgen van de Grondwet - die veronderstelde bolwerken tegen willekeurige macht - geruisloos tenietgedaan en de bescherming ervan betekenisloos gemaakt.
Wat betekent het Vierde Amendement [bescherming van burgers tegen overmacht van de overheid en waarborging van het recht op privacy] in een wereld waarin je hele leven doorzocht, uitgekamd en beoordeeld kan worden zonder gerechtelijk bevel? Wat betekent het Eerste Amendement [het Congres mag geen wetten aannemen die een staatsgodsdienst creëren of één godsdienst boven een andere plaatsen, die het recht op vrijheid van godsdienst verbieden, de vrijheid van meningsuiting of de persvrijheid belemmeren of de vrijheid van vereniging hinderen] als het uiten van een afwijkende mening iemand als extremist bestempelt? Wat betekent het vermoeden van onschuld als algoritmes bepalen of iemand schuldig is?
De Grondwet werd voor mensen geschreven - niet voor machinaal bestuur. Het kan niet concurreren met voorspellende analyses die erop getraind zijn om rechten te omzeilen, verantwoording te ontwijken en tirannie te automatiseren.
En dat is het eindspel: de automatisering van autoritarisme. Een rigide, AI-gestuurd controleregime dat een eerlijke rechtsgang overbodig maakt en funest is voor afwijkende meningen.
Toch is het nog niet te laat voor verzet - maar dat vereist bewustwording, moed en de bereidheid om de confrontatie aan te gaan met de machinerie van onze eigen gevangenschap.
Vergis u niet: de overheid is hierin niet uw vriend. De bedrijven die deze digitale gevangenis bouwen ook niet. Ze gedijen op uw gegevens, uw angst en uw stilzwijgen.
Om weerstand te bieden, moeten we eerst begrijpen welke tot wapen gemaakte AI-middelen tegen ons worden gebruikt.
We moeten transparantie eisen, grenzen stellen aan het verzamelen van gegevens, voorspellend profileren verbieden en de fusiecentra die deze machine voeden, ontmantelen.
We moeten AI-surveillance met dezelfde achterdocht behandelen die we ooit voorbehielden aan geheime politie. Want dat is wat AI-gestuurd bestuur is geworden - geheime politie - alleen slimmer, sneller en minder controleerbaar.
We moeten ophouden samen te werken met onze gijzelnemers. Niet langer instemmen met onze eigen controle. De bewakingsmachine niet langer voeden met onze gegevens, onze tijd en ons vertrouwen.
Veel tijd hebben we niet.
Trumps alliantie met Palantir is een waarschuwingsteken - niet alleen met betrekking tot de huidige situatie, maar ook met betrekking tot de toekomst. Een situatie waarin vrijheid voorwaardelijk is, rechten herroepbaar zijn en gerechtigheid door software wordt bepaald.
De vraag is niet langer of we in de gaten worden gehouden - dat is nu een vaststaand feit - maar of we het zonder morren zullen accepteren. Zullen we dit elektronische concentratiekamp ontmantelen of zullen we doorgaan met het bouwen van de infrastructuur van onze eigen slavernij?
Zoals ik in mijn boek Battlefield America: The War on the American People en in zijn fictieve tegenhanger The Erik Blair Diaries uiteenzet, als we vrijheid inruilen voor gemak en privacy onder de noemer van veiligheid, dan sluiten we onszelf op in een gevangenis die we zelf hebben helpen bouwen, en de tralies zullen niet van staal zijn. Ze zullen uit data bestaan.
Zie: https://www.rutherford.org/publications_resources/john_whiteheads_commentary/trumps_palantir_powered_surveillance_is_turning_america_into_a_digital_prison
Commentaar: Lees ook: