Aan de vooravond van de NAVO-luchtoperatie in Libië in 2011 werd ik gevraagd om voor BNR Nieuwsradio te discussiëren met Frits Huffnagel, VVD-beroemdheid en oud-wethouder van Amsterdam. Inzet was wel of niet interveniëren. Mijn bezwaar was dat wij dat recht helemaal niet hebben, dat na Irak toch wel enige terughoudendheid op zijn plaats was, enzovoort. Huffnagel daarentegen had niet zozeer argumenten, maar ging er fors in op de toon van 'Ah, kom op nou', 'Dat is toch onzin', ga zo maar door. Gaddafi moest toch gewoon weg?Intussen weten we hoe het is afgelopen en omdat dankzij Trump Hillary Clinton waarschijnlijk de volgende president van de VS zal zijn (en denk erom, het zal alleen maar gaan over het feit dat ze een vrouw is, want over politiek praten we niet meer) blijven haar e-mails over Libië van belang.
Let wel, Gaddafi ten val brengen was op de eerste plaats een Frans (-Britse) onderneming, maar het was Hillary die begin oktober 2011 naar Libië vloog met de mededeling dat de dictator nu snel gepakt moest worden. En toen dat op de 21ste gebeurd was dankzij een tip van de NAVO en Gaddafi was gelyncht, bracht ze haar staf tot schateren met de woorden 'we kwamen, we zagen, hij stierf' (een variant op Caesars 'ik kwam, ik zag, ik overwon'). Wat wist ze toen eigenlijk?
Commentaar: Degene die hier stevig de vinger in de pap heeft is de VS. De EU is slechts een sidekick die af en toe wat hand- en spandiensten kan verrichten, maar in feite niets heeft in te brengen.
Voor meer informatie van echte insiders lees: