"Uit onderzoeken blijkt dat de meeste criminelen die weer in de fout gaan, zelfs na een gevangenisstraf de gemeenschap zullen blijven bedreigen, en de schade, die niet alleen in dollars af te meten is, zal buitensporig groot blijven." - Inside the Criminal Mind, door dr. Stanton E. Samenow.Lees ook de thread hierover op ons forum.
HET lijkt wel of elke dag een nieuwe oogst aan afgrijselijke misdaden oplevert, waar ook ter wereld. Daarom is het redelijk de volgende vragen te stellen: Zijn de huidige afschrikmiddelen - strenge boetes, gevangenisstraffen enzovoorts - afdoende? Worden criminelen door gevangenisstraf gecorrigeerd? En belangrijker nog: pakt de samenleving de hoofdoorzaak van criminaliteit aan?
Over de huidige afschrikmiddelen schrijft Samenow: "Als [de crimineel] eenmaal in de gevangenis heeft gezeten, wordt hij misschien slimmer en voorzichtiger, maar hij zet zijn uitbuitende manier van leven voort en pleegt nog altijd misdrijven. De cijfers van recidive [het opnieuw vervallen tot crimineel gedrag] geven alleen aan of hij onvoorzichtig genoeg is geweest om [weer] gepakt te worden." In feite worden gevangenissen dan ook scholen voor criminelen waar ze onbedoeld worden geholpen hun asociale vaardigheden nog verder te perfectioneren. [...]
Criminelen uit noodzaak of uit vrije wil?
Is criminaliteit de enige optie die sommige mensen hebben om te overleven? "Ik zag criminaliteit als een bijna normale, misschien zelfs begrijpelijke reactie op de schrijnende armoede, instabiliteit en wanhoop waaruit het leven [van de criminelen] bestond", geeft Samenow toe. Maar na diepgaand onderzoek dacht hij hier anders over. "Criminelen kiezen ervoor misdrijven te plegen", concludeerde hij. "Misdaad . . . wordt 'veroorzaakt' door de manier waarop [de persoon] denkt, niet door zijn omgeving." Hij zegt verder: "Gedrag is grotendeels het voortbrengsel van iemands denken. Alles wat we doen wordt voorafgegaan door, gaat vergezeld van, en wordt gevolgd door gedachten." Dus in plaats van criminelen als slachtoffers te bestempelen, kwam hij tot de conclusie dat "zij anderen tot slachtoffer maakten en bewust voor hun manier van leven hadden gekozen".*
Het sleutelwoord is "gekozen". Onlangs luidde een kop van een Britse krant: "Jonge ambitieuze mannen in de stad kiezen voor carrière in de misdaad". Mensen hebben een vrije wil en kunnen zelf uitmaken hoe ze willen leven, zelfs onder moeilijke omstandigheden. Ongetwijfeld zijn er miljoenen mensen die dagelijks geconfronteerd worden met maatschappelijk onrecht en armoede of die in een slecht functionerend gezin leven; maar zij worden geen misdadigers. "Criminaliteit wordt veroorzaakt door criminelen," zegt Samenow, "niet door slechte buurten, onbekwame ouders, . . . of werkloosheid. Misdaad woont in de geest van mensen en wordt niet veroorzaakt door maatschappelijke omstandigheden."
Commentaar: De Amerikaanse pogingen tot wereldheerschappij kunnen vaak worden beoordeeld op hoe ver ze bereid zijn om de diplomatieke lijn te doorkruisen, waardoor hun zwakheden en corrupte aard in het proces worden blootgelegd. Hoeveel Europese landen denkt de VS dat het kan sanctioneren voordat het niemand meer heeft om zaken mee te doen?
In plaats van te capituleren voor Amerikaanse druk, beginnen meer landen in de wereld naar alternatieven te kijken en de samenwerking met elkaar op te zoeken.