De crash van vlucht Kolavia 7K9268, die onderweg was van Sharm-el-Sheik, Egypte, naar Sint-Petersburg, Rusland, op 31 oktober kostte alle 224 passagiers en bemanningsleden het leven, waardoor het de ergste vliegramp in de Russische geschiedenis is.

De Airbus A231 verdween van de radar boven de Sinaïwoestijn, 23 minuten na het opstijgen. Er werd geen noodsignaal uitgezonden door de piloten. Het vliegtuig begon op een hoogte van circa 9,44 km snel, bijna verticaal, te dalen, totdat het van de radar verdween op een hoogte van 8,53 km. Wrakstukken van het vliegtuig en lichamen van de passagiers lagen verspreid over een gebied van 20 km², over een 3-jarige passagier werd beweerd dat hij op 8 km van de voornaamste crashlocatie was gevonden. Dit wijst er sterk op dat het vliegtuig in de lucht uiteen brak.

Russische luchtvaartdeskundigen hebben het idee verworpen dat het vliegtuig werd neergeschoten door een raket of dat er een bom ontplofte aan boord. Een technische fout die had kunnen veroorzaken dat het vliegtuig plotseling uit de lucht viel en dat de piloten uitgeschakeld waren voordat ze een noodsignaal konden sturen is ook onaannemelijk. Zelfs als beide motoren gelijktijdig faalden, zou het vliegtuig 'luchtwaardig' genoeg zijn geweest om de bemanning van het vliegtuig in staat te stellen een noodlanding te maken in minstens 25 minuten tijd.

Iets anders, iets extreem gewelddadigs, plotseling en catastrofaals overkwam het vliegtuig en zijn passagiers. Dit statement vond weerklank bij Viktor Yung, adjunct-directeur van de luchtvaartmaatschappij, toen hij vandaag zei dat alleen een "externe kracht" hadkunnen veroorzaken dat het vliegtuig plotseling uit de lucht kelderde.

"Toen het catastrofaal incident zich begon te ontwikkelen, waren de bemanningsleden niet in staat om ook maar iets te doen. Dit verklaart waarom ze niet hebben geprobeerd om contact te leggen met de luchtverkeersleiding en het incident dat aan boord voorviel te melden," aldus Yung. Aleksandr Smirnov, die toezicht houdt op de vloot van het bedrijf, zei dat "de enige mogelijke verklaring een mechanische kracht is die het vliegtuig trof, er is geen combinatie van systeemstoringen dat zou kunnen veroorzaken dat het vliegtuig in de lucht uiteenviel."

Zoals u niet op een Arabier zit te wachten die u vertelt hoe het moet in uw land, zo zitten democratieloze landen niet te wachten op onze militairen die democratie afdwingen, meent Tahmina Akefi.

'Dames en heren, goedenavond! Na de hevige gevechten van de afgelopen week heeft het Arabische leger een groot deel van Nederland onder controle. Verwacht wordt dat de rest van het land binnen enkele uren in handen van de Saoedi's zal vallen. De Arabische wereld maakt zich al langer zorgen over het beleid van de Nederlandse regering en besloot dit jaar in te grijpen. Het Saoedische leger krijgt steun uit Syrië, Afghanistan en Iran. Die landen beginnen binnenkort met het stationeren van hun troepen in Noord- en Zuid-Holland en Utrecht. Bij de aanvallen van de afgelopen dagen zijn duizenden onschuldige burgers om het leven gekomen, vooral in Amsterdam en Rotterdam. De missie is er volgens commandant der strijdkrachten, Abu Bakr Al Rohani, vooral op gericht om de hearts and minds van het Nederlandse volk te winnen."

Stelt u zich voor dat dit de opening van het Achtuurjournaal zou zijn. Arabieren die ons van Rutte en de zijnen komen verlossen, omdat ze vinden dat hun bestuursvorm hier moet worden toegepast, want hoezo democratie? Weg ermee! Zij weten veel beter wat hier wel en niet werkt. Een belachelijk gang van zaken, vindt u niet? Want het gaat die Arabieren helemaal niets aan wie hier aan de macht is. Toch?

"Assad is een dictator". Ik hoor het vaak, op het nieuws, in conversaties met mensen in persoon en van mensen die naar de radio show waarvan ik de co-presentator ben bellen. Maar het schokt me nog steeds elke keer als ik het hoor. Om eerlijk te zijn, denk ik dat ik moet beginnen met iets vreselijks: ik denk niet per se dat een dictator een slechte zaak is. Neem even de tijd om te kalmeren voordat ik verder ga.

Het woord 'dictator' komt uit het oude Rome, waar oorspronkelijk het ambt voor een periode van 6 maanden vervuld werd door een individu met het uitdrukkelijke doel om een specifieke taak uit te voeren. Gaius Julius Caesar wijzigde het ambt met looptijden van een heel jaar, voordat hij verkozen werd tot dictator perpetuo - dictator voor het leven.

Zoals elk publiek ambt kan men de positie misbruiken, zoals Sulla in het oude Rome. Maar dat is niet altijd het geval. Als een leider oprecht goede bedoelingen heeft met de mensen en hun steun heeft dan zitten er verschillende voordelen aan een 'goedhartige dictatuur' ten opzichte van een systeem waar het hoofdambt elke vier jaar of iets dergelijks wijzigt. Bijvoorbeeld, een korte termijn systeem begunstigt korte termijn doelen. Wat heeft een lange termijn planning voor nut als je over een paar jaar uit het ambt wordt gezet? Dat was het probleem waar Caesar mee te maken had: zijn vijanden in de reactionaire aristocratische oligarchie konden simpelweg elke wet of project die hij had geïnitieerd tijdens zijn ambt nietig verklaren. Wat heeft het voor zin om zelfs te proberen gunstige, blijvende veranderingen voort te brengen in zo'n regering? Zolang een leider blijft voldoen aan de maatstaf voor het nemen van wijze besluiten die de staat ten goede komen, waarom zou men hun niet zo lang mogelijk aan de macht willen houden in plaats van hun te vervangen na een paar jaar door een onbeduidende lokvogel uit het zakenleven.

Maar zelfs als de benoeming een hele specifieke betekenis had in het oude Rome neigt het tegenwoordig naar het oproepen van beelden van de "kwaadaardige dictator": vaak een man die levenslang heerst (of op zijn minst decennia), veel machtspolitiek bedrijft, en het belangrijkst zijn eigen mensen onderdrukt. Als je het zo beschrijft, dan is een dictator natuurlijk een slechte zaak, simpelweg vanwege de definitie dat die persoon boosaardig zou zijn. Maar wat is er, in theorie, verkeerd aan het levenslang van dienst zijn of het uitoefenen van veel macht?

De Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) zou onjuiste informatie bij gaswinningsplannen in Groningen hebben gegeven.

Dat schrijft het Dagblad van het Noorden zaterdag op basis van het jaarverslag van de Technische Commissie Bodembeweging (Tcbb).

Net als zoveel andere propaganda afkomstig van officiële westerse kanalen in de afgelopen jaren, is het 'officiële' verhaal over wat er gebeurde met MH17 ondersteboven, binnenstebuiten, en achterwaarts aan het publiek gepresenteerd.

Binnen een dag na de crash, schreeuwden westerse regeringen en hun onderdanige pers ''Het was de raket van Poetin!", zonder een flintertje hard bewijs ter onderbouwing van hun hysterische beweringen te leveren. Maar met de recente publicatie van het eindrapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) die met de vinger naar een "raketkop van het model 9N314M op een raket van de 9M38-serie, die is gelanceerd door een Buk grond-luchtraketsysteem" als de oorzaak van de vernietiging van het vliegtuig wees, zijn dezelfde westerse mogendheden en pers schrikbarend verstomd.

De reden hiervoor moet voor iedereen duidelijk zijn: het echte doel achter het neerschieten van MH17 werd in de onmiddellijke dagen en weken na de crash bereikt.

Spoedig na Poetins onmiddellijke "berechting door de westerse media", werden sancties aan Rusland opgelegd en de overeenkomst tussen Rusland en de EU inzake de Zuidstroom pijpleiding werd geannuleerd. Deze en andere bestraffende anti-Russische maatregelen kwamen de VS ten goede in zijn lange, uiteindelijk zinloze, oorlog die gericht is op het voorkomen van de opkomst van een sterk Rusland op het internationale toneel. Dus, zoals sommigen over de aanslagen op 9/11 suggereren, was het neerschieten van MH17 door Oekraïense rebellen een grandioze meevaller voor westerse oorlogsstokers aangezien het precies op het juiste moment plaatsvond om hun lopende anti-Russische propaganda campagne te ondersteunen? Of is het mogelijk dat de westerse oorlogsstokers zelf verantwoordelijk waren voor het neerschieten van MH17?

Voordat je een keuze maakt, zijn er een paar dingen die je zou moeten overwegen.

Terwijl banken in de rest van de wereld werden gered door de overheid toen ze tijdens de financiële crisis op het punt stonden om te vallen, heeft IJsland al 26 topbankiers in de gevangenis gegooid. Ze moeten alles bij elkaar 74 jaar brommen.

De meeste veroordeelde bankiers hebben straffen gekregen van twee tot vijf jaar. De maximumstraf voor financiële misdrijven in IJsland is zes jaar, maar er gaan stemmen op om nog zwaardere straffen te geven.

Onlangs werden drie topmanagers van Landsbankinn, twee topmanagers van Kaupthing en een prominente investeerder veroordeeld wegens misdrijven die ze vlak voor de financiële crisis van 2008 hebben begaan, meldt Iceland Magazine.

Peter Sutherland is de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN) voor internationale migratie en ontwikkeling. Enkele jaren geleden verwierf Sutherland beruchtheid door een omstreden uitspraak: "De Europese Unie (EU) moet haar best doen om de homogeniteit van haar lidstaten te ondermijnen." Nu de vluchtelingencrisis al maanden lang het nieuws domineert, heeft de VN-gezant opnieuw van zich laten horen: "De EU-lidstaten moeten meer vluchtelingen opnemen evenals nationale soevereiniteit afstaan."

Kortgeleden deed voormalig secretaris-generaal van de VN Kofi Annan een soortgelijke uitspraak. Ook Annan opperde dat Europa de grenzen moet openen om de explosief groeiende Afrikaanse bevolking te kunnen opvangen. De vergelijkbare uitspraak van Sutherland toont aan dat de VN momenteel aanmerkelijk veel druk uitoefent om het immigratiebeleid van de EU te beïnvloeden.

Sutherland heeft al een veelbewogen carrière achter de rug. Tot voor kort was de geboren Ier voorzitter van de controversiële zakenbank Goldman Sachs. Het was uitgerekend deze bank die een belangrijke rol heeft gespeeld bij de ineenstorting van het Griekse financiële systeem. De gevolgen daarvan kennen we allemaal; miljarden euro's belastinggeld - opgehoest door de Europese belastingbetaler - waren vereist om Griekenland van de afgrond te redden. Uiteraard is Goldman Sachs nooit gestraft voor de rol die het bij het Griekse debacle heeft gespeeld.

Afgelopen zondag, tijdens onze wekelijkse radioshow merkte ik op dat de reactie van de VS en zijn westerse bondgenoten op de Russische lancering van een echte strijd tegen het terrorisme in Syrië, grotendeels stil is geweest, een oorverdovende stilte. Een beetje zoals Netanyahu's 'stilte spektakel' bij de VN kort geleden, alleen oorverdovender. Zo oorverdovend in feite, dat het terug bij af was en ik iets begon te horen.

In eerste instantie was het gewoon een stem met een melig Amerikaans accent, 'Rusland verergert de situatie.' Maar het groeide snel in kracht om in een Queen's Engels accent aan te kondigen, "we bombarderen ISIS ook hoor!" En al snel was het een onplezierige hoeveelheidonzin over Rusland dat "onschuldige burgers in Syrië vermoordt" en, het recentelijkst, "Rusland dringt gevaarlijk het luchtruim binnen", afkomstig van onze NAVO-bondgenoot Turkije.

Toch was het en is het enkel 'geraas en gebral', want het komt er op neer dat Rusland op een spectaculaire manier de bluf van de VS aangaande zijn 'strijd tegen terrorisme' aan het licht heeft gebracht en er is niets, en dan bedoel ik niets, dat de meesterbreinen van terreur in Washington en Langley er aan kunnen doen, behalve Rusland de oorlog verklaren.

De enige min of meer eerlijke uitspraken over de Russische zet in Syrië, zijn die van dezelfde persoon, VS Air Force Gen. Philip Breedlove, hoofd van het VS European Command. Op 28 september tijdens een bijeenkomst in Berlijn van de 'German Marshall Fund' - een Amerikaanse denktank die gewijd is aan het Marshall-plan, een initiatief waarmee de Verenigde Staten economische controle over het grootste deel van West-Europa na WO2 kregen - zei Breedlove dat Rusland "zeer geavanceerde luchtverdedigingsmogelijkheden/anti-access area denial" had geïnstalleerd die niet gericht waren op de Islamitische Staat, maar "op iets anders." Natuurlijk, "iets anders" betekent hier "NAVO-bommen".

De Syrische president Bashar al-Assad heeft dinsdag een bezoek gebracht aan Moskou en sprak daar met de Russische president Vladimir Poetin.


Dat melden verschillende media woensdagochtend.

"Dinsdagavond is de Syrische president Assad naar Moskou gekomen voor een werkbezoek", aldus een woordvoerder van het Kremlin. Poetin en Assad spraken onder meer over de strijd tegen het terrorisme en hun militaire campagne tegen Islamitische Staat (IS).

Assad dankte Poetin voor de Russische steun. Moskou heeft volgens hem voorkomen dat Syrië in een ''tragisch scenario'' is terechtgekomen. Hij noemde terrorisme een ''obstakel'' voor een politieke oplossing in het land.

De onrust in Palestina laait weer hoog op, met tientallen doden en gewonden tot gevolg. Wat drijft deze Palestijnen? En kan de etnische zuivering in slow motion gestopt worden? Een poging tot antwoord door Marc Vandepitte.

Aanleiding waren de spanningen rond de Al-Aqsamoskee en enkele provocaties vanuit joodse zijde. Die aanleidingen zijn niet nieuw en het is ook niet de eerste keer dat de Palestijnen revolteren. De eerste intifada, of opstand, begon in december 1987 en duurde zes jaar. De tweede intifada brak los in september 2000 en duurde tot 2005. Wat drijft Palestijnen telkens weer tot deze revoltes?

Land zonder volk ?

Vanaf het einde van de negentiende eeuw waren zionisten op zoek naar 'een land zonder volk' voor 'een volk zonder land'. Het 'Beloofde land', Palestina was echter allesbehalve een land zonder volk. Na WOII maakten de Palestijnen ongeveer 70% uit van de lokale bevolking. Pech voor hen. Een bloedige oorlog en een reeks terreurslagen in 1948-1949 zorgde voor de nodige Lebensraum voor joden uit Europa. Honderden dorpen werden verwoest en ontvolkt. Miljoenen Palestijnen werden op de vlucht gedreven en verblijven sindsdien in vluchtelingenkampen in Libanon, Syrië en Jordanië. Zij zijn vandaag met zeven miljoen.