Welkom op Sott.net
woe, 01 feb 2023
De Wereld voor Mensen die Nadenken

Video

RT-documentaire: sinistere geheimen oliehandel ISIS onthuld, banden met Turkije (video)

documenten ISIS Syrië

Documenten achtergelaten door ISIS en die inzage geven in hun smerige praktijken
Documenten, die door terugtrekkende jihadisten zijn achtergelaten en door een RT-documentaire team zijn gevonden in een door Koerden bevrijd deel van Syrië, laten de omvangrijke commerciële omvang van oliesmokkel zien en de nauwe relaties tussen ISIS en Turkije.
De beelden, aangevuld met getuigenverklaringen, werd door het RT-team gemaakt in de stad Shaddadi, tien dagen nadat het door de Koerden was bevrijd. Het gebied rondom de stad is bekend vanwege grote oliereserves en het maandenlang oppompen en verkopen door ISIS om hun terroristische oorlog te financieren.

Het team volgde Koerdische soldaten in de vernielde en verlaten huizen en vond documenten die een directe link tussen ISIS en Turkije laten zien. Er werd een complete stapel buitenlandse paspoorten gevonden met Turkse stempels van het moment van aankomst in Turkije, evenals boekjes die de jihadisten aansporen tegen de Syrische regering te vechten die in Turkije zijn gedrukt.

Commentaar: RT Documentary: In the Name of Profit - Daesh's dirty oil secrets, ties with Turkey (VIDEO)


Clipboard

Informatie-oorlog: de bedrieglijke rol van westerse ngo's in het Midden-Oosten

Amnesia/Amnesty oorlogsstokers
Een van de zaken die de al meer dan vijf jaar durende oorlog tegen Syrië duidelijk maakte is de oorlogszucht van zogenaamde ngo's voor de mensenrechten als Amnesty International (AI), Save the Children, Dokters zonder Grenzen, Pax Christi en Human Rights Watch (HRW).

Progressieve haviken

Stephen M. Walt, de Amerikaanse politicoloog en specialist in de buitenlandse politiek, spreekt daarom van liberal Hawks, 'progressieve haviken' die hij plaats naast de neoconservatieve krijgsheren genre Dick Cheney, de vicepresident onder George Bush Jr. die in 2003 de oorlog tegen Irak dirigeerde. Het is een zeer correcte definitie.

Typerend was toen Human Rights Watch begin september 2013, zich baserend op niet geverifieerde en foute gegevens komende van al Qaeda rond die aanval met het gifgas sarin, de VS opriep om Damascus en andere Syrische steden te bombarderen. Een massaslachting ter verdediging der mensenrechten dus. Met als te verwachten resultaat het dan aan de macht te brengen van al Qaeda & Co.

Commentaar: Willy Van Damme schreef verder:
Je moet zien dat dit soort organisaties cruciaal zijn voor de VS in hun oorlogsvoering. De ervaring uit hun oorlog in Vietnam leerde hen dat men niet alleen de gezagsgetrouwe bevolking aan zijn zijde moest hebben maar ook de meer kritische en sociaal voelende delen van de maatschappij. En dat zijn er massa's.

En dus kwam er Human Rights Watch en begon AI zich ook met andere zaken dan gewetensgevangenen te bemoeien. Zij moeten verhinderen dat de bevolking zich tegen al die oorlogen van de VS keert en hen zelfs blijft steunen.

Wie goed kijkt hoe die zogenaamde Arabische Lente ontstond en men die voerde ziet dat dit deels ook lukte. Men kiest in de VS als strijdmotief zaken die universeel zijn en een groot draagvlak hebben zoals folteringen en repressie waaraan men dan de corruptie en de grote verrijking weet te koppelen.

Zaken die bij elke gewone burger waar ook weerzin opwekken. Zeker als men dat op groteske wijze uitvergroot en fantaseert. Dat is echter de façade opgetrokken door de ingehuurde professionals van de PR-bureaus.

Hierachter zit dan de heel goed verborgen de brutale realiteit zoals in het geval van Syrië het feit dat de stuwende kracht achter die opstand door de VS en Saoedi-Arabië betaalde salafistische terreurgroepen zijn.
Figuren voor wie foltering, corruptie, zelfverrijking en repressie dagelijkse praktijk zijn.

De corrupte media en ngo's zoals AI, Pax Christi en HRW weten dit steeds goed te verbergen. Iets waar de media ook een zeer belangrijke zelfs cruciale rol spelen. Want moest de pers correct haar werk doen dan zouden die ngo's nooit weg geraken met hun leugens.

Het gevolg is dat in die door de VS georkestreerde opstanden veel goedbedoelende naïeve mensen meelopen in wat feitelijk een val is. Ze denken op te komen voor een betere samenleving maar worden van dag 1 bedrogen. En niet een klein beetje.

In opstanden als Syrië had je de eerste weken dus inderdaad kritische en sociaal voelende mensen die mee achter die opstand stonden, niet beseffend dat aan het stuur Saoedi-Arabië, de VS, Israël en al Qaeda zaten.
Lees ook: SOTT Exclusief: De onzichtbare hand van het westerse psychopatenimperium in Burundi


Snakes in Suits

Poging tot afzetting president Brazilië is een zachte coup

president Brazilie Dilma Rousseff
© Ueslei Marcelino/Reuters
Een mogelijke afzetting van president Dilma Rousseff van Brazilië komt dichterbij met de goedkeuring van een eerste motie op 17 april. Een groot deel van de leden van dat parlement wordt vervolgd voor corruptie. President Rousseff is nergens bij deze corruptie betrokken. Vreemd genoeg is zij het die nu dreigt afgezet te worden. Wat is er werkelijk gaande?
Zondag 17 april kwam de Braziliaanse Kamer van Volksvertegenwoordigers samen in een speciaal bijeengeroepen plenaire zitting om te stemmen over een motie van een speciale parlementscommissie. Die heeft geoordeeld dat er gronden zijn voor de afzetting van president Dilma Rousseff. De motie behaalde de vereiste twee derde van alle stemmen (367 op 513).


Commentaar: Wellicht zijn de volksvertegenwoordigers vooraf gebeld door de voorzitter en is er druk op hen uitgeoefend, net zoals premier Rutte en minister Koenders die 'trekjes van politieke stalking' vertoonden inzake het Oekraïne-verdrag.


Eerste stap in de afzettingsprocedure

Daardoor wordt de Senaat automatisch verplicht om binnen een aantal weken eveneens te stemmen voor het begin van een onderzoek over de eventuele afzetting van president Dilma Rousseff. In de Senaat is slechts de helft plus één (41 op 81) van alle stemmen nodig. Eenmaal dat daar ook goedgekeurd moet de president gedurende 180 dagen al haar bevoegdheden afstaan aan de vicepresident.

Commentaar: Latin American political movement warns against new US hegemony in South America


Info

De toekomst van Oekraïne en de EU en een terugblik

Een vrouw in rouw brand gebouw Odessa
© EPA/Alexey Furman
Terreur en rouw in Odessa 2014 nadat nazi-bendes het vakbondsgebouw in brand staken waar pro-Russische betogers verbleven, op de vlucht voor de fascisten
Op 6 april wordt het referendum gehouden over de vraag of de Nederlandse bevolking steun wil geven aan het associatieverdrag van de EU met de Oekraïne. Het referendum heeft internationaal grote aandacht gekregen, niet in de laatste plaats door uitspraken van Eurocommissaris Juncker die vreest voor een nieuwe crisis in de EU. Voor- en tegenstanders van het verdrag verklaren dat het niet om de Oekraïne gaat, maar om de toekomst van de EU.
En dan heerst er de opvatting van helemaal niet stemmen omdat het zinloos is. Ik wil allereerst duidelijk maken dat ik wel ga stemmen en ik stem tegen. In de eerste plaats omdat de EU in hoge mate medeverantwoordelijk is voor de crisis in dat land maar om mijn steun te geven aan de Oekraïense bevolking die door valse beloftes van westerse politici misbruikt worden voor een duistere politiek en als een principiële stem tegen fascisme, maar vooral ook om mijn steun te geven aan die bevolking daar die gebukt gaat onder regelrechte naziterreur.

Smiley

Erdowie, Erdowo, Erdowann: satirisch Duits programma zendt Erdoganlied opnieuw uit

Erdogan dictator
Het Duitse tv-programma Extra 3 heeft het liedje dat de Turkse president Recep Tayyip Erdogan in woede deed ontsteken woensdagavond nog eens uitgezonden.

Ditmaal had het satirische programma de video van Erdowi, Erdowo, Erdogan voorzien van Turkse ondertiteling. Want, zei presentator Christian Ehring: "Misschien heeft Erdogan het niet begrepen?"

In het liedje op de muziek van het populaire jaren 80-nummer Irgendwie, Irgendwo, irgendwann van Nena wordt de Turkse president op de hak genomen.

Commentaar:




Red Flag

Buitenlandse inmenging? President Morales verliest referendum, kan ambtstermijn niet verlengen

President Evo Morales

President van Bolivia Evo Morales. Gaat hij het winnen van de verborgen machten?

Commentaar: In het westen denken we dat we in een democratie leven, omdat we één keer in de zoveel tijd naar de stembus gaan. Maar wat is er eigenlijk mis met een dictator perpetuo?
Zoals elk publiek ambt kan men de positie misbruiken, zoals Sulla in het oude Rome. Maar dat is niet altijd het geval. Als een leider oprecht goede bedoelingen heeft met de mensen en hun steun heeft dan zitten er verschillende voordelen aan een 'goedhartige dictatuur' ten opzichte van een systeem waar het hoofdambt elke vier jaar of iets dergelijks wijzigt. Bijvoorbeeld, een korte termijn systeem begunstigt korte termijn doelen. Wat heeft een lange termijn planning voor nut als je over een paar jaar uit het ambt wordt gezet?

Zijn Syrië en Rusland democratischer dan de VS?
Evo Morales heeft het door hem uitgeroepen referendum om nog een ambtstermijn te kunnen aanblijven, nipt verloren. Op 21 februari waren er volgens de telling van het electoraal tribunaal van Bolivia 51,31 % nee-stemmers. Deze eerste nederlaag in zijn tienjarig bewind, moet geen ramp zijn voor Evo Morales. Integendeel, het kan heilzaam zijn om de sociale bewegingen meer bij de democratische besluitvorming te betrekken.
In de voorbije decennia keek de Europese linkerzijde met zeer veel aandacht naar Latijns-Amerika dat als een maatschappelijk laboratorium voor ingrijpende maatschappelijke verandering kon worden beschouwd. Zo volgden enkele kopstukken van het Spaanse Podemos van zeer nabij het proceso de cambio in het Bolivia onder Evo Morales.

Commentaar: Lees vooral ook wat president Poetin heeft te zeggen over buitenlandse inmenging:

Poking the bear: Is the U.S. planning a color revolution for Russia?


Eye 1

De waarheid die de media verborgen houden over Assads Syrië

assad syria bashar president
Als een onderwerp regelmatig wordt besproken in het nieuws, waarbij steeds maar één kant van het verhaal wordt verteld door diverse nieuwsorganisaties, kunt u er zeker van zijn dat er ook een andere kant van het verhaal bestaat dat bewust niet wordt verteld. Op deze manier wordt er geprobeerd om de Nederlandse publieke opinie te manipuleren. De afgelopen vijf jaar heeft Syrië vaak het nieuws gehaald, veelal in een slecht daglicht. We leerden via de media Daesh kennen, we leerden een 'slechte' Assad kennen en we leerden dat onze 'leiders' niks van de geschiedenis geleerd hebben. Maar hoe hebben we Syrië leren kennen? Klopt het beeld wel dat de media geschetst hebben, en hoe is het leven in steden waar Assad nog steeds de macht heeft? In steden als Damascus hebben Moslims, Christenen, Joden en Alevieten onder Assad altijd vredig samen geleefd. De Syrische kerken behoren zelfs tot de oudste ter wereld. Wat vindt de Syrische bevolking ervan, en wat zien zij als de oplossing voor het conflict?

Tot 2010 waren de Romeinse ruïnes, Crusader kastelen, Ottomaanse souks en mediterrane zandstranden van Syrië een enorme toeristische trekpleister en waren te vinden in internationale reismagazines. De beelden die we na 2010 te zien kregen zagen er heel anders uit: opgeblazen gebouwen, met puin bezaaide straten en rijen van lichamen gewikkeld in lakens. Sinds het voorjaar van 2011 is Syrië het toneel van een grootschalige gewapende opstand tegen de Syrische overheid, die inmiddels is uitgemond in een burgeroorlog waarbij meerdere landen bij zijn betrokken. Het conflict heeft tot nu toe meer dan 250.000 doden geëist en bijna 4 miljoen mensen het land doen ontvluchten. Ook de slachtoffers van een chemische aanval op 21 augustus 2013 aan de rand van de hoofdstad Damascus kunnen niet meer vergeten worden. De media wezen direct naar president Assad alhoewel dit tot op heden nog steeds niet bewezen is. Het is een beetje hetzelfde verhaal als de massavernietigingswapens van Saddam die nooit gevonden werden, maar dan een ander land met een andere leider.

Commentaar: Lees ook:


Attention

Het opkomende fascisme: Extreem geweld tegen vluchtelingen en moslims

Steenbergen bakstenen door ruit
© Birgit Verhoeven
Bij Ismael Mohamed Hamid in Steenbergen vlogen twee bakstenen door zijn ruit. Met dank aan extreemrechts schorem
Zijn de jaren dertig terug? Het is een vraag die steeds luider weerklinkt. Maar ook een vraag die steevast fel debat uitlokt. Stellen dat de jaren dertig terug zijn is overdreven voor de één, en een understatement volgens de ander. Daarom is het nuttig om even de feiten zelf te belichten. Hoe gewelddadig is extreemrechts vandaag? En in welke mate is dat zorgwekkend? Om alvast een deel van het antwoord te geven: het is erger dan je kan vermoeden.

Commentaar:
Nu vraagt u, waarom is dat beangstigend? Het is duidelijk. Kijk maar naar de geschiedenis. Kijk naar wat er met onze wereld is gebeurd dankzij precies dit soort activiteiten in Duitsland in de jaren '30 en '40 van de vorige eeuw. Als u eenmaal over die grens bent gegaan, heeft u veel meer kans om dood en verderf te ervaren in uw eigen huis en bij uw eigen familie dan u ooit zult ervaren zonder uw vrijheden op te geven aan machtswellustige psychopaten met een drang om de wereld te beheersen. Uw kinderen zullen weggestuurd worden om als kanonnenvoer te dienen; u en uw familie zullen honger lijden om de "oorlogsinspanningen" te ondersteunen. Als u niets van dat al leuk vindt, zal u waarschijnlijk als verrader worden neergeschoten.

Kennis en Vrijheid: Tegengif voor het opkomende fascisme

In het Nederlandse Heesch vond maandagavond een betoging plaats tegen de komst van een vluchtelingencentrum. De organisatoren hadden opgeroepen om het vreedzaam en respectvol te houden. Maar al snel liep het mis. Tegen half acht bestormde een groep het gemeentehuis waar op dat moment een raadsvergadering aan de gang was. Er werd gegooid met vuurwerk, eieren en houtblokken. Een poging om een benzinebom te laten afgaan, mislukte.

Commentaar:
Kennis en Vrijheid: Tegengif voor het opkomende fascisme

Mensen, we zijn de dupe. Ja, ik wou dat ik een beter antwoord had behalve gewoon te proberen om mensen wakker te maken en hen bewust te maken. In voorgaande jaren, was het probleem dat er nog steeds veel mensen waren die niet bereid zijn om in beweging te komen. En veel te veel mensen waren zo gestrest op 9-11 dat ze gemakkelijk de neocon-verklaring aannamen. Nu zien we dat de programmering bijna compleet is. Het aantal mensen dat in staat is geweest om de Transmarginale Inhibitie inzinking te weerstaan die dagelijks wordt toegepast op de massa's van de mensheid wordt steeds kleiner en kleiner en het aantal dat kapot is gemaakt en van koers is veranderd wordt steeds groter en mondiger. Het einde nadert en dat wordt huilen.
"Natuurlijk willen de mensen geen oorlog. Maar tenslotte zijn het de leiders van het land die het beleid bepalen, en het is altijd een eenvoudige zaak om mensen mee te slepen of het nu een democratie is, een fascistische dictatuur, of een parlement, of een communistische dictatuur. Stem of geen stem, de mensen kunnen altijd gemanipuleerd worden om leiders te volgen. Dat is makkelijk. Het enige wat je hoeft te doen is hen vertellen dat ze worden aangevallen, en de pacifisten te hekelen vanwege hun gebrek aan vaderlandsliefde, waarmee ze het land in gevaar brengen." - Hermann Göring tijdens de processen van Neurenberg
Lees ook: Gewelddadig extreemrechts rukt sterk op in Duitsland - vluchtelingen en politieke tegenstanders doelwit


Heart

Leider van het volk en daarom vermoord: Patrice Lumumba van Congo herdacht

Patrice Lumumba

Commentaar: Precies 55 jaar geleden op 18 januari 1961 werd de leider van Congo vermoord.

De les die we uit dit artikel kunnen trekken is dat de wereldbevolking nooit in de gelegenheid gesteld mag worden om zijn eigen presidenten te kiezen. Talloze leiders zoals Patrice Lumumba, Thomas Sankara, Steve Biko, Moammar Khadaffi, en natuurlijk JFK, MLK, Robert Kennedy en Malcolm X moesten omgelegd worden, omdat de psychopathische 'elite' koste wat kost en voor niets terugdeinzend de macht in handen wil houden.


Het boek Lumumba - Africa's Lost Leader van Leo Zeilig is een evenwichtig eerbetoon aan het grootste icoon van Afrika. Boeken over Lumumba bezondigen zich meestal aan contraproductieve idolatrie of postkoloniale rancune. Zeilig toont dat het anders kan. Een aanrader voor vertaling!

Patrice Lumumba blijft inspireren. Het houdt niet op. De allereerste democratisch verkozen regeringsleider van Congo heeft amper tien weken zijn land bestuurd en één grote toespraak gehouden. Het mocht niet zijn. Zijn discours voor waardigheid en respect voor Afrikaanse zelfbeschikking was onaanvaardbaar. Dat nemen sommigen hem tot vandaag kwalijk.

Postkoloniale rancune

In grote lijnen kan je twee uitersten in de publicaties over zijn persoon onderscheiden. Eerst en vooral zijn er die auteurs (meestal blanke Europeanen) die het nodig vinden de man vanuit nauwelijks verholen rancune over het 'verlies' van 'onze Congo' en 'ons Afrika' af te kraken als een moorddadige communist, een seksueel gefrustreerde maniak die er alles aan heeft gedaan om zoveel mogelijk blanken af te maken (na de vrouwelijke exemplaren te hebben verkracht).

Commentaar:
patrice lumumba citaat



Red Flag

Hetze tegen moslims: Waarom wordt seksueel geweld niet breed uitgemeten in de pers als het gaat om blanke daders?

Oktoberfest

Veel commotie is er ontstaan na oudejaarsnacht in Keulen, maar waarom wordt seksueel geweld tegen vrouwen tijdens het Duitse Oktoberfest niet zo uitgemeten in de pers?
'We' durven niet te schrijven over seksueel geweld als er mensen van een andere origine bij betrokken zijn. Dat schrijft de hoofdredactrice van Het Nieuwsblad in een drukgelezen editoriaal. Hoe komt het dan dat de aanrandingen in Keulen al dagen voorpaginanieuws zijn en er over gelijkaardige feiten op het jaarlijkse Oktoberfest met geen woord gerept wordt?
Het begint een ritueel te worden. Mensen - hoofdzakelijk uit linkse hoek - slaan een mea culpa. Ze verontschuldigen zich voor het feit dat ze de ogen hebben dichtgedaan, dat ze de waarheid verdoezeld hebben. De Gentse burgemeester Daniel Termont deed het enkele weken geleden nog in Knack. "We hebben ons altijd ingehouden als het over migratie ging, uit schrik stemmen te verliezen."

Na de gebeurtenissen in Keulen is het de beurt aan enkele kopstukken binnen de media. "Kunnen we nu eindelijk ophouden te praten met meel in de mond?", vraagt Liesbeth Van Impe, hoofdredactrice van Het Nieuwsblad. Want dat deden 'we' blijkbaar, 'we' durven niets negatiefs te vermelden over "mensen van Noord-Afrikaanse of Arabische afkomst".

Commentaar: Het staat buiten kijf dat verkrachting nooit en te nimmer goedgepraat kan worden. Tegelijkertijd, moeten vrouwen zich wel realiseren dat ze meer gevaar lopen als ze teveel drinken, omdat ze risicovolle situaties dan minder goed weten in te schatten. Zolang er geweldslievende barbaren rondlopen, moeten vrouwen (maar ook mannen) zich daartegen verweren. Er gaat een beschermende werking uit van kennis.

De hamvraag is: Wat wordt er hier aangewakkerd en door wie en met welk doel?