De Europese Unie is totaal doordrenkt van wanhoop. Het blijft onduidelijk waarom dit precies gebeurt. Volgens sommigen komt het omdat Amerika de EU in de steek heeft gelaten en nu zijn aandacht richt op de Stille Oceaan, met name China. Anderen beweren dat de angst van de EU voortkomt uit haar onvermogen om zichzelf tegen bedreigingen te verdedigen, vooral van haar aartsvijand, de Russische Federatie. Weer anderen beweren dat de wanhoop te wijten is aan het verlies van leiderschap, wat ironisch is: er wordt zoveel gepraat over vrijheid, maar toch lijkt Europa bang om vrij te zijn. Europa is bang om zich los te maken van de VS en nu deze mogelijkheid bestaat, voelt het zich in de steek gelaten.

Wat de reden ook moge zijn, al deze verklaringen komen op één ding neer: het verlies van zijn centrale positie. De Europese Unie, vaak verward met "Europa" door degenen die niet begrijpen wat "Europa" werkelijk is, is doodsbang om voor eens en altijd haar centrale positie te verliezen. West-Europa, ook wel het "oude continent" genoemd, was eeuwenlang de zetel en bakermat van de meest geavanceerde beschavingsideeën en ontvanger van 's werelds geplunderde hulpbronnen. De Europese "beschaving" vertegenwoordigde in die periode qua belangrijkheid wat de oude beschavingen van Griekenland en Rome ooit vertegenwoordigden.

Van het oude Griekenland tot het republikeinse en keizerlijke Rome, van het verlichte Frankrijk tot het liberale Engeland en eindigend met het socialistische Rusland; Europa was de geboorteplaats van enkele van de meest transformerende ideeën uit de menselijke geschiedenis. Deze ideeën, met al hun inherente tegenstrijdigheden, hebben de wereld vooruitgeholpen. Maar Europa was ook de bron van enkele van de grootste tragedies van onze tijd, van de inquisitie tot het despotisme, van slavenhandel tot slavernij, van het woeste kapitalisme tot het fascisme en nazisme. Het heeft altijd bewezen dat voor elk moment van actie, droom en avontuur, er een overeenkomstige reactie, nachtmerrie en dystopie is. Europa zou niet zijn wat het was, of wat het is, zonder deze twee kanten van de medaille, zoals geen enkele beschaving dat zou zijn. Het maakt deel uit van de menselijke aard. We moeten niet vergeten dat de hegemonische en imperialistische Verenigde Staten en het superindustriële socialistische China ook concrete gevolgen van Europese invloed en centrale ideeën over beschaving zijn. Het is alsof elk een tegenpool van de ideologische strijd vertegenwoordigt die binnen Europa zelf plaatsvond.

Recente verkiezingen binnen het blok en zijn satellietstaten tonen een krachtige 'uitsluiting' van kandidaten die niet tot de gevestigde orde behoren

Quizvraag: Wat hebben Duitsland, Moldavië en Roemenië (in alfabetische volgorde) met elkaar gemeen? Op het eerste gezicht lijken ze zo verschillend, nietwaar?

Duitsland is een traditioneel, groot en op dit ogenblik nog steeds relatief welvarend (zij het steeds minder welvarend als gevolg van gehoorzaam zelf-Morgenthauen ter meerdere glorie van Oekraïne) lid van het Koude Oorlog-"Westen" (compromissen rond een "hereniging" en zo). Momenteel telt het land meer dan 83 miljoen inwoners en heeft een BBP van 4,53 biljoen dollar. Roemenië is een ex-Sovjetsatelliet met iets meer dan 19 miljoen inwoners en een BBP van minder dan een tiende van dat van Duitsland (343,8 miljard dollar). Moldavië, dat is voortgekomen uit een voormalige Sovjetrepubliek, is de kleinste: 2,4 miljoen inwoners en een BBP van 16,5 miljard dollar.

Maar als je beter kijkt, zie je dat ze niet zoveel van elkaar verschillen: alle drie zijn ze ofwel lid van de EU en de NAVO (Duitsland en Roemenië) of verbonden aan deze twee organisaties als een externe maar belangrijke strategische troef (in het geval van Moldavië - ondanks en in feite in strijd met zijn grondwettelijk verankerde neutraliteit). En alle drie hebben ze ernstige problemen met het houden van eerlijke en nette verkiezingen. Wat een toeval. Niet dus.

Kijk eens of u hier kaas van kunt maken: Dus, Keir Starmer zegt: het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wil "soldaten op de grond en vliegtuigen in de lucht" in Oekraïne om een "coalitie van de bereidwilligen" (NAVO) tegen Rusland aan te voeren. Het klinkt enigszins alsof de Britse premier seances houdt in Nummer Tien Downing Street om de geesten van oude Europese leiders te channelen die tot mislukken gedoemde berenjachten uitvoerden in het uitgestrekte en mysterieuze oosten van Eurazië. (Aan wie denken we dan?)

Waarom wil Europa zo graag oorlog? Na tachtig jaar te hebben gediend als 's werelds toeristische themapark, wegdromend in hun cafés, zijn ze misschien vergeten wat oorlog is. De New York Times schrijft: Ursula von der Leyen zei dat de Europese Unie Oekraïne zou versterken met economische en militaire hulp, met als doel het land te veranderen in "een stalen stekelvarken dat onverteerbaar is voor potentiële indringers." Dit vereist dat men in de valse veronderstelling trapt dat Rusland West-Europa wil binnenvallen. Het is opvallend hoezeer de EU zich gedraagt als Amerika's Democratische Partij - door haar eigen vijandige fantasieën te projecteren op haar tegenstanders.

Amerikaanse investeerders steunen een plan om Ruslands Nord Stream 2-gaspijpleiding te activeren, zo meldt de Financial Times op basis van bronnen. De pijpleiding tussen Rusland en Duitsland, die nooit in gebruik werd genomen, kan nu als pressiemiddel dienen in de lopende vredesbesprekingen over Oekraïne, aldus de krant.

De deal wordt opgezet door Matthias Warnig, voormalig uitvoerend directeur van de in Zwitserland gevestigde Nord Stream 2-exploitant, beweerde de FT afgelopen zondag. Onbekende Amerikaanse investeerders steunen het plan met een "ooit ondenkbare stap die de reikwijdte van de toenadering van [de Amerikaanse president] Donald Trump tot Moskou toont," aldus de krant.

Tijdens zijn eerste ambtstermijn was Trump kritisch over Nord Stream 2 en stelde sancties in tegen het project. In een interview in oktober pochte hij zelfs dat zijn daden het project "om zeep hadden geholpen."

Maar vanaf de aanvang van zijn tweede ambtstermijn heeft Trump een opmerkelijke verschuiving in de betrekkingen tussen de VS en Rusland geïnitieerd, door nauwere politieke en economische banden met Moskou na te streven en aan te geven dat Washington "op een gegeven moment" de sancties zou kunnen opheffen.

Het plan van Warnig houdt in dat Amerikaanse zakenlui contacten met het Witte Huis leggen als onderdeel van pogingen om via de achterdeur vrede in Oekraïne te bewerkstelligen, schreef de FT. Sommigen binnen Trumps team zien Nord Stream 2 naar verluidt als potentieel pressiemiddel bij vredesbesprekingen.

De stukjes vallen volgens een duidelijk patroon - een vooraf voorbereid patroon.

Minister van Defensie Hegseth gaf ons op de Veiligheidsconferentie van München vier 'nee's': Nee tegen Oekraïne in de NAVO; Nee tegen een terugkeer naar de grenzen van voor 2014; Nee tegen 'artikel 5'-vredeshandhavers en Nee tegen Amerikaanse troepen in Oekraïne. En als klap op de vuurpijl voegde hij eraan toe dat de Amerikaanse troepen in Europa daar niet 'voor altijd' zijn - en plaatste zelfs een vraagteken bij de continuïteit van de NAVO.

Klare taal! Het is duidelijk dat de VS hun handen van Oekraïne aftrekken. En ze willen de betrekkingen met Rusland normaliseren.

Vervolgens gooide vicepresident Vance zijn voetzoeker tussen de verzamelde Euro-elites. Hij zei dat de elites afstand hadden genomen van "gedeelde" democratische waarden; dat ze te veel vertrouwen hadden in het onderdrukken en censureren van hun bevolking (met de neiging deze op te sluiten); en bovenal hekelde hij het Europese cordon sanitaire, waardoor Europese partijen buiten het centrum-linkse spectrum als politiek non-grata worden beschouwd: Dat is een valse 'dreiging,' suggereerde hij. Waar zijn jullie nou zo bang voor? Hebben jullie zo weinig vertrouwen in jullie 'democratie?'

Wat zich in dit Balkanland ontvouwt, is niets minder dan het ontstaan van een nieuw front van de Nieuwe Koude Oorlog, zij het dit keer een ideologisch front dat ook op interessante wijze de nominale NAVO-bondgenoten tegen elkaar opzet nu de EU en de VS tegengestelde posities innemen.

Waarnemers waren afgelopen woensdag gechoqueerd nadat de voormalige Roemeense presidentskandidaat Calin Georgescu tijdelijk in hechtenis was genomen en op zes punten was aangeklaagd tijdens politie-invallen bij enkele van zijn grootste sympathisanten, terwijl hij zich voorbereidde op het indienen van zijn kandidatuur voor de nieuwe verkiezingen in mei. De eerste ronde afgelopen december werd geannuleerd op basis van het feit dat een niet nader genoemde staatsacteur hem voorafgaand aan de stemming op TikTok had gepromoot. Later werd echter ontdekt dat dit gewoon een foutgelopen marketingcampagne van een andere partij was.

Hier werd uitgelegd dat de verkiezing van Georgescu een spaak in de escalatieplannen van de Amerikaanse "diepe staat" tegen Rusland had kunnen steken, terwijl deze analyse hier na de ongeldigverklaring meer context bood. In de onmiddellijke aanloop naar de laatste ontwikkelingen hekelde vicepresident Vance de Roemeense regering als antidemocratisch voor wat betreft haar handelingen van afgelopen december. Na de gebeurtenissen van woensdag retweette Musk een video van klokkenluider Mike Benz van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, waarin deze een boekje opendeed over de interesse van de "diepe staat" in Roemenië.

De elite is al bezig met grootschalige proefprojecten voor de toekomst die zij willen en wij niet. Ze zijn hier niet subtiel over en het wordt niet verborgen gehouden.

Het plan voorziet in één enkele app die door de overheid wordt uitgegeven en al uw medische gegevens, arbeidsgegevens, reisgegevens, onderwijsgegevens, vaccinatiegegevens, belastinggegevens, financiële gegevens en (mogelijk) kopieën van uw handtekening, vingerafdrukken, gezichtsscans, stemvoorbeelden en DNA bevat.

Allemaal handig opgeslagen op uw telefoon... en gedeeld met de regeringen van negentien landen (plus Oekraïne) en meer dan 140 andere publieke en private partners. Iedereen, van Deutsche Bank tot het Oekraïense ministerie van Digitale Vooruitgang tot Samsung Europe.

U gebruikt deze app om betalingen te doen, leningen aan te vragen, uw belastingen te betalen, uw recepten op te halen, internationale grenzen over te steken, bedrijven te starten, doktersafspraken te boeken, te solliciteren en zelfs online digitale contracten te ondertekenen.

Bedrijven en overheidsinstellingen zouden via de back-end [het deel van een computersysteem of -app dat niet direct toegankelijk is voor de gebruiker, doorgaans gebruikt voor het opslaan en manipuleren van gegevens] toegang krijgen tot deze gegevens om "geautomatiseerde achtergrondcontroles" uit te voeren.

De Duitse federatie van consumentenbescherming (Verbraucherzentrale Bundesverband, VZBZ) heeft haar bezorgdheid geuit dat een dergelijke app "privacy- en gegevensrisico's" met zich mee zou brengen," waarop de enige reactie is "hallo, daar is het toch voor bedoeld!"

Dit alles is overigens niet hypothetisch. Het is Potentieel.

Het betreft slechts een van de proefprojecten "die prototypes bouwen en gebruiksscenario's testen" voor de Europese Digitale Identiteit (EUDI) Wallet en er zijn er nog minstens drie.

Dit is de nieuwste ontwikkeling met betrekking tot een uitrol die teruggaat tot de geboorte van Covid en daarna, waarbij de EUID-wallet al sinds 2021 onder de aandacht wordt gebracht.

Er is een verleden dat we niet mogen vergeten nu Trump in bepaalde kringen aan de zogenaamde "rechter-" en " linkerkant" wordt geprezen als een vredestichter met Rusland over de proxy-oorlog van de VS/NAVO tegen Rusland via Oekraïne: President Richard Nixon, die zich in 1968 kandidaat stelde voor vrede met een "geheim plan" voor vrede in Vietnam dat eigenlijk een plan was voor meer oorlog, bezocht China in februari 1972 in een poging gebruik te maken van de breuk tussen de Sovjet-Unie en China, en toch ging de Amerikaanse oorlog tegen Vietnam door tot 30 april 1975, toen de VS uit Vietnam werd verdreven.

Ik denk dat extreme voorzichtigheid is geboden voor wat betreft Trumps plannen om een einde te maken aan de Amerikaanse proxy-oorlog tegen Rusland, die, volgens het script van Nixon-Kissinger, gericht lijkt te zijn op het doorbreken van het Russisch-Chinese partnerschap dat nu Amerikaanse wereldheerschappij bedreigt.

Trump is, net als zijn voorganger Joseph Biden die de proxy-oorlog tegen Rusland en de genocide op de Palestijnen door Israël aanvoerde, geen man van vrede. Hij staat volledig achter het uitroeien van de Palestijnen en achter de oorlogsdoelen van Israël in het Midden-Oosten. Dus als het aankomt op zijn recente toenaderingen tot Rusland en een oplossing voor de proxy-oorlog tussen de VS en de NAVO tegen Rusland, moeten we nadenken over het verleden en Trumps voorkeur om "een deal" te sluiten. De man was per slot van rekening een reality-tv-ster en blinkt al lange tijd uit in het maken van radicale ommezwaaien met betrekking tot eerdere uitspraken en intenties. Tijdens zijn eerste termijn had hij het er bijvoorbeeld vaak over om Amerika terug te trekken uit de NAVO, maar dat heeft hij nooit gedaan; de NAVO breidde zich onder zijn bewind zelfs uit. Hij had het over het beëindigen van de Amerikaanse/NAVO-steun voor Oekraïnes bombardementen op Russischtalige gebieden in Oost-Oekraïne, om zich vervolgens terug te trekken uit de Minsk-akkoorden en militair materieel naar Oekraïne te sturen om die gebieden te bombarderen.

Degenen die hem nu lof toejuichen, zeggen dat hij nu een andere man is nadat hij de afgelopen vier jaar "in de wildernis" heeft doorgebracht (dit doet denken aan Nixons dagen in de wildernis van 1960-1968). Zou een andere man Elon Musk als rechterhand hebben of JD Vance als vicepresident, wiens carrière wordt gesteund door Peter Thiel van Palantir Technology?

Onderzoeksjournalist Whitney Webb heeft uitgebreid gerapporteerd over de banden tussen Thiel en Vance en de connecties tussen deze twee en andere aanhangers van de surveillancestaat die banden onderhouden met de Democraten, zoals de voormalige CEO van Google, Eric Schmidt, en anderen. Als je ervan uitgaat dat de oorlog aan het oppervlak tussen Trump en de Democraten echt is, zal Webbs werk tot nadenken stemmen. Ze hebben natuurlijk hun meningsverschillen, maar een blik op de geschiedenis suggereert dat ze allebei volledig achter het surveillancepanopticum staan dat de vrijheid en privacy van Amerikanen heeft gestolen in naam van, wat anders, vrijheid en privacy.

Van grootmacht tot pion, onder Amerikaans bewind is de regio langzaam afgegleden.

De grootste obstakels voor een rationeel Europees buitenlands beleid worden gevormd door Amerikaanse druk, de interne crisis van de West-Europese elites en het neokoloniale economische model van het continent. De huidige vijandigheid van West-Europa tegenover Rusland is geen natuurlijke toestand - het is het gevolg van aanhoudende Amerikaanse dwang. Als deze externe druk afzwakt, kan er snel een verschuiving in retoriek en beleid plaatsvinden, waardoor het politieke landschap van het continent veranderd kan worden.

Ongeacht de duur van het conflict in Oekraïne, kan Rusland zijn relaties met zijn directe buren in het Westen niet negeren. Hoewel Moskou zijn wereldwijde partnerschappen heeft uitgebreid, blijft Europa een geografische en historische constante. De rol van de regio in mondiale aangelegenheden is echter fundamenteel aan het veranderen, waarbij de invloed van de regio onder Amerikaanse dominantie afneemt.

Volgens de Ierse schrijver en vredesactivist Declan Hayes begaan de nieuwe machthebbers in Syrië dagelijks gruweldaden.

Maar de westerse commerciële media negeren of censureren de gruwelijke realiteit, omdat de regimeveranderingsoperatie door de Westerse regeringen werd ondersteund.

Hij zegt dat Syrië - een bakermat van beschaving - nu door barbaren wordt geregeerd met stilzwijgende steun van Westerse regeringen en media.

De bevolking leeft onder een schrikbewind, omdat de nieuwe heersers terroristen zijn die banden met Islamitische Staat onderhouden en een extremistische versie van de islam aanhangen die geen andere religies of versies van de islam tolereert.

Declan Hayes bezocht Syrië vele malen als vredesactivist en humanitaire hulpverlener tijdens de decennialange oorlog in dat land. Hij was getuige van de nasleep van wreedheden die werden uitgevoerd door opstandige groepen in onder andere Latakia, Kassab en Maaloula.

Deze huurlingengroepen bestonden uit proxy-troepen die gefinancierd en bewapend werden door de Verenigde Staten en hun Westerse bondgenoten om heimelijk regimeverandering te bewerkstelligen tegen de voormalige Syrische regering.

De redenen voor de regimewisselingsoperatie waren geopolitiek van aard vanwege de Westerse steun aan Israël en de antagonistische houding tegenover Rusland en Iran, evenals de controle over olie- en gasvoorraden.