"Op het moment dat de illusie te duur wordt om in stand te houden, halen ze gewoon het decor weg, trekken de gordijnen opzij, verplaatsen alle tafels en stoelen en dan zie je de bakstenen muur aan de achterkant van het theater." - Frank Zappa

"De afgelopen jaren was er sprake van een escalerende hybride oorlog. Wereldwijd zijn we getuige geweest van openlijke mediacontrole en propagandacampagnes; censuur, inclusief arrestaties van mensen die in het openbaar spraken; het monitoren van alle elektronische communicatie en het natrekken van fysieke contacten; gewelddadig afgedwongen lockdowns en vereisten van mondkapjes, waarbij mensen geslagen, geboeid en gearresteerd werden, zelfs in hun eigen huis; opschorting van gezondheidszorg en uitholling van gezondheidszorgsystemen; invasieve testvereisten voor werk en reizen; gedwongen quarantaine van reizigers; en gedwongen quarantaine en "vaccinatie" van de gezonde, algemene bevolking.

Regeringen lieten alle schijn van democratie varen en raakten in de ban van openlijk despotisme. Op deze macht werd geen enkele controle uitgeoefend. De rechtbanken boden het publiek geen effectief rechtsmiddel. Regeringen maakten op grote schaal misbruik van fundamentele mensenrechten met als rechtvaardiging het voorkomen van de verspreiding van besmettelijke ziekten, die in werkelijkheid talrijk, altijd aanwezig en voortdurend in ontwikkeling zijn. En dus verzekert deze rechtvaardiging, indien deze overeind blijft, het einde van de democratie en de invoering van een openlijk despotische regering." - David Webb - The Great Taking

Russisch bewijs bevestigt beweringen van Robert F. Kennedy Jr., Tucker Carlson, Elon Musk, Tulsi Gabbard. Weer een 'blob' met tentakels 'in de hele samenleving' die een eigen leven leidt.

Hoofdpunten: Dit onderwerp is nieuw voor mij en nadat ik dit artikel had geschreven en het een dag of twee had laten liggen (altijd een goed idee als je je aan iets nieuws en ingewikkelds waagt), realiseerde ik me dat het beste inzicht dat ik kreeg nadat ik me hierin had verdiept en had geprobeerd er wijs uit te worden, is dat decennialang grootschalige financiering van biowapens door de Amerikaanse veiligheidsstaat een 'blob' heeft gecreëerd die grote delen van de samenleving heeft opgeslokt - inclusief de grote farmaceutische industrie en ons medische systeem. Onze verslaving aan vaccins is grotendeels het gevolg van het financieren van deze biowapens. Op dit punt leun ik zwaar op de ideeën van Mike Benz, die een soortgelijk fenomeen heeft beschreven met betrekking tot het 'censuur-industrieel complex.'

Ik ben ervan overtuigd dat het werk van Benz uiterst belangrijk is maar nog steeds onderschat wordt. Het kwam uitgebreid onder de aandacht door een recente video van Tucker, en mensen beginnen het nu op te pakken. Ik kan u niet genoeg aanraden om hem op Twitter te volgen en te begrijpen wat hij zegt. Zijn links en de video van Tucker staan hieronder in het artikel. Een van de belangrijkste inzichten van Benz is dat jarenlange grootschalige financiering door de veiligheidsstaat, en de noodzaak om wetten te omzeilen, leidt tot een fenomeen dat 'de hele samenleving' omvat, waarbij de veiligheidsstaat hele sectoren van de samenleving coöpteert - media, academische wereld, overheid, IT, enz. - om hun doeleinden op het gebied van censuur na te streven. Hij noemt het 'de blob' en dateert het begin ervan in 2016.

Terwijl ik nadacht over het verband tussen biowapens en vaccins, realiseerde ik me dat de twee sterk op elkaar lijken. In dit geval is de grootschalige financiering al tientallen jaren aan de gang, en was het veel groter. Het resultaat van beide is even gevaarlijk - voor mij staat het verbieden van de vrije meningsuiting gelijk aan vergiftigd worden door biowapens en vaccins.

Hier volgt het artikel dat ik oorspronkelijk schreef. Het belangrijkste inzicht betreft de parallel met de opvattingen van Benz.

De verschuiving van expansie, productie en handel naar lenen en speculeren bespoedigt al eeuwenlang de ondergang

Een van de merkwaardige kenmerken van het Amerikaanse landschap is het feit dat de financialisering van de economie tegenwoordig alom wordt veroordeeld als ongezond, maar dat er weinig wordt gedaan om het terug te draaien. Er was een tijd, in de jaren '80 en '90, dat het door de financiële sector aangedreven kapitalisme een tijd van betere kapitaalallocatie en een meer dynamische economie zou inluiden. Dit standpunt hoor je niet vaak meer.

Dus als zo'n fenomeen overweldigend negatief wordt beoordeeld, maar niet wordt aangepast, is het misschien niet alleen een falen van beleidsvorming, maar eerder iets dat dieper zit - iets dat meer inherent is aan de structuur van de kapitalistische economie. Het is natuurlijk mogelijk om de schuld voor deze stand van zaken te leggen bij de huidige generatie cynische en op macht beluste elites en daar de analyse te stoppen. Maar een onderzoek van de geschiedenis onthult terugkerende gevallen van financialisering die opmerkelijke overeenkomsten vertonen, waardoor we tot de conclusie kunnen komen dat de hachelijke situatie van de Amerikaanse economie van de afgelopen decennia misschien niet uniek is en dat de almaar toenemende macht van Wall Street in zekere zin voorbestemd was.

De theorie van de "kokende kikker" wordt gebruikt als strategie voor asymmetrische oorlogvoering:

Er wordt beweerd dat een kikker die in een ondiepe pan met water op een fornuis wordt geplaatst, tevreden in de pan met water blijft zitten terwijl de temperatuur blijft stijgen. Hij springt er niet uit, zelfs als het water langzaam het kookpunt bereikt en de kikker daardoor doodgaat. De verhoging van de temperatuur met één graad per keer is zo geleidelijk dat de kikker zich niet realiseert dat hij gekookt wordt tot het te laat is.

Hoewel het verhaal als een apoloog wordt beschouwd - een mooi fabeltje dat een betekenisvolle les moet overbrengen - wordt het vaak aangehaald door militairen en geopolitici om het "langetermijnspel" van het bereiken van strategische doelen te beschrijven.

Vandaag de dag zijn het Iran en zijn regionale bondgenoten die een afgemeten aanpak gebruiken om de temperatuur in West-Azië op te voeren totdat het water de Amerikaanse en Israëlische 'kikkers' dood zal koken. Strategie, discipline en zeldzaam geduld - de antithese van westers kortetermijndenken - zullen Iran de overwinning brengen. Om met de Taliban te spreken: "Amerikanen hebben horloges, maar wij hebben de tijd."

Als Borrell het heeft over "ons eigen belang" bedoelt hij letterlijk zijn eigen belang en dat van een paar van zijn trawanten die op de loonlijst van de elite staan.

Als het lukt om de aanslagen in Moskou te bevatten, of de recente videomonoloog van de Britse minister van Buitenlandse Zaken waarin hij uitlegt hoe Groot-Brittannië een aantal Chinese ambtenaren sancties oplegt, denk dan eens na over de Europese Unie, een Rubiks kubus waarvan alle vlakken maar één kleur hebben omdat haar ware identiteit zo ondoorzichtig is.

Met nog maar een paar weken te gaan voor de verkiezingen - ja, de meest ondemocratische organisatie ter wereld organiseert zelfs verkiezingen voor haar eigen nepparlement - staat de EU zelf op het punt om zichzelf te vernieuwen. Er komen nu al signalen dat zelfs de EU-leiders genoeg krijgen van haar zwakheden en waanideeën over haar identiteit als geopolitieke speler op het internationale toneel, maar mensen, nederige kiezers, zullen binnenkort een boodschap afgeven aan de elites die de EU besturen: hervormen of uiteenvallen.

Voor Rusland bestaan er geen onvriendelijke landen, wel onvriendelijke elites van deze landen, zei de Russische president Vladimir Poetin woensdag.

"Er zijn veel verworvenheden, zelfs in de landen die we vandaag de dag onvriendelijk noemen. Hoewel er voor ons geen onvriendelijke landen bestaan, zijn er wel onvriendelijke elites in deze landen," zei Poetin tijdens een bijeenkomst met culturele werknemers in de Russische regio Tver.

De president merkte ook op dat er veel positieve dingen zijn aan de Europese cultuur, maar dat er veel problemen spelen als het gaat om het huidige leven in deze samenlevingen. Hij voegde eraan toe dat Rusland op dit moment een unieke kans heeft om te kijken naar de ontwikkelingen in Europese landen en de post-industriële samenleving als geheel, en daar op de juiste manier op te reageren.

Terwijl het stof neerdaalt op de puinhopen van de Crocus City Hall, een muziekcentrum dat ooit zinderde in afwachting van muziek en dat nu een stille getuige is van een afschuwelijk bloedbad dat aan 137 mensen het leven kostte, ontvouwt zich een ijzingwekkend narratief dat meer onthult dan alleen de terreurdaad. Voordat de as kon afkoelen, voordat de wereld de omvang van de gruweldaad kon bevatten, doorboorden ongevraagde ontkenningen van de VS en Oekraïne de lucht, hun haast verraadt een voorkennis waar verontrustende consequenties aan kleven. Hun haast om verantwoordelijkheid van de hand te wijzen, zelfs toen Rusland nog geen schuldige had aangewezen, schetst een vernietigend beeld van kennis en medeplichtigheid aan een tragedie die Moskou niet eens aan hen had toegeschreven - hun snelle optreden spreekt boekdelen, hun angst is overduidelijk.

Het narratief, nauwgezet geweven met de draden van voorbarige ontkenningen, wordt blootgelegd tegen de achtergrond van een tragedie waarbij schutters het muziekcentrum Crocus City Hall bestormden en een nacht vol feestvreugde veranderden in een nachtmerrieachtig inferno. De aanvallers, gewapend met kalasjnikovs en gevechtsmunitie, maakten een einde aan het leven van onschuldigen, waaronder drie kinderen, en lieten een spoor van 180 gewonden achter. De snelle aanhouding van 11 verdachten door de Russische FSB, waarvan sommigen in de buurt van de Oekraïense grens werden vastgehouden, verhevigt de intrige en wijst in de richting van een web van medeplichtigheid dat via de neonazistische marionet Oekraïne naar de VS leidt.
Het was bijzonder verhelderend om te zien hoe snel de media in het westen, in opdracht van hun regeringsleiders, de schuld bij ISIS neerlegden. Operatie Timber Sycamore, het geesteskind van de CIA in 2013, ging schuil achter een façade van vrijheid, terwijl het een theater van chaos en constante spanning orkestreerde. Onder het ziekelijke mom van het koesteren van democratie in Syrië, hield de CIA, samen met MI6 en Mossad en anderen, zich bezig met een uitgekookte schertsvertoning, waarbij "gematigde rebellen" werden gebruikt als een rookgordijn en tussenschakel voor hun ware agenda. Deze niet al te ingewikkelde list draaide niet alleen om het bewapenen van zogenaamde vrijheidsstrijders; het was een georkestreerde pijplijn die dodelijke hulp en enorme sommen zwart geld doorsluisde naar de epicentra van het radicalisme. ISIS en Al-Nusra, gehuld onder de banier van wahabitisch extremisme, waren niet slechts bijproducten van een conflict, maar de begunstigden van een koelbloedige, slinkse westerse strategie die hun barbaarsheid als een noodzakelijk kwaad beschouwde in het streven naar hegemoniale dominantie.

Vandaag is het precies vier jaar geleden dat Groot-Brittannië voor het eerst in "lockdown" ging.

Wat een spannende tijd was dat, toch? Met het geklop op potten en pannen en de curve-afvlakking en de geest van 'blijf kalm, geen paniek' die voortleefde. Goede tijden.

Het team van de Britse premier Rishi Sunak besloot de gelegenheid te eren door zichzelf eens op de schouder te kloppen:


Het behoeft geen betoog dat dit getuigt van revisionisme van de bovenste plank. Om mijn favoriete antwoord te citeren, het is het "meest gegaslighte gaslight waar ik ooit door ben gegaslight."

Het verlofsysteem heeft de economie niet "gered." De economie werd niet gered. In plaats daarvan werd het op een stenen tafel gelegd en langzaam gevild met een scherp geslepen vuursteen.

We leven allemaal nog steeds met de gevolgen van de lockdown, niet alleen in Groot-Brittannië maar wereldwijd. Wereldwijd werden honderden miljoenen mensen in extreme armoede gestort door zogenaamde "anti-coronamaatregelen."

Miljarden anderen zijn slechter af, betalen meer voor bijna elk product en elke dienst en hebben het over het algemeen moeilijk om het hoofd boven water te houden.

Laten we niet vergeten dat dit juist de bedoeling was.

De afgelopen vijf maanden waren verhelderend. Wat verborgen had moeten blijven, werd zichtbaar. Wat verhuld had moeten zijn, kwam scherp in beeld.

Liberale democratie is niet wat het lijkt.

Het heeft zichzelf altijd gedefinieerd in tegenstelling tot wat het zegt dat het niet is. Waar andere regimes wreed zijn, is de liberale democratie humanitair. Waar andere autoritair zijn, is zij open en tolerant. Waar anderen crimineel zijn, is dit regime gezagsgetrouw. Waar anderen oorlogszuchtig zijn, zoekt zij vrede. Althans, volgens de handboeken over de liberale democratie.

Maar hoe kan men blijven geloven als 's werelds leidende liberale democratieën - steevast aangeduid als "het westen" - medeplichtig zijn aan de misdaad der misdaden: genocide?

Woordvoerder Dmitry Peskov heeft het blok gewaarschuwd tegen het omleiden van inkomsten uit bevroren tegoeden van Rusland naar Oekraïne.

Een voorstel van de topdiplomaat van de EU, Josep Borrell, om de opbrengsten van de bevroren tegoeden van de Russische centrale bank te gebruiken om Oekraïne te financieren, zal het internationaal recht uithollen en het imago van het blok wereldwijd onherroepelijk aantasten, verklaarde de woordvoerder van het Kremlin, Dmitry Peskov.

Afgelopen woensdag zei Borrell dat hij de EU had voorgesteld om 90% van de inkomsten uit de Russische tegoeden te gebruiken voor de aanschaf van wapens voor Oekraïne, dat herhaaldelijk heeft geklaagd over tekorten aan munitie en wapens. Volgens het plan van de diplomaat zou de resterende 10% worden overgemaakt naar de EU-begroting ter ondersteuning van de defensie-industrie van Kiev.