Definities helpen niet. En dat maakt genderideologie nog gevaarlijker.

Beste lezers,

Wij hebben besloten onze activiteiten op Facebook en Twitter in te perken. Door echte journalistiek van hun pagina's te verbannen en ruimte te scheppen voor de verspreiding van "nepnieuws", worden deze sociale netwerken onherbergzaam terrein voor degenen die kwaliteitsinhoud willen aanbieden.

Er wordt hier een gevaarlijk precedent geschapen waarbij de grote techbedrijven zichzelf hebben aangesteld als de poortwachters van politieke gedachten en meningen. Dit zijn de controleurs die dissidente stemmen het zwijgen opleggen.

Sociale netwerken zoals MeWe en Telegram respecteren tot zover de vrijheid van meningsuiting, de individuele vrijheid en de vrije stroom van informatie online wel. Om deze reden, zijn we nu actief op MeWe en Telegram. Volg ons om op de hoogte te blijven van de nieuwste artikelen die wij plaatsen op Sott.net Nederlands!

Op de vraag of een CBDC in de Verenigde Staten zou worden gebruikt om te controleren hoe, wanneer en waar de bevolking haar geld uitgeeft, antwoordde een senior vice-president van de Research Afdeling van de Federal Reserve Bank van St. Louis: "In het leven kun je nergens absolute zekerheid over geven... Het beste waarop we kunnen hopen, is dat het Congres ingaat op de bezorgdheid van de kiezers over privacy." De signalen van het Biden-regime en de Federal Reserve wijzen er echter op dat zij van plan zijn door te gaan met een CBDC, ongeacht de goedkeuring van het Congres, toonaangevende bedrijven of het publiek. In werkelijkheid bestaat er een groeiend aantal onderzoeks- en proefprogramma's in verschillende fasen van ontwikkeling in Amerika en wereldwijd, ondanks de publieke bezorgdheid over een dreigend systeem van onderdrukking door digitale valuta, gekoppeld aan een digitaal ID en sociaal kredietsysteem.

Het Biden-Regime Zet Druk op de Ketel

Op 9 maart 2022 vaardigde het Biden-regime een decreet uit over 'het garanderen van een verantwoorde ontwikkeling van digitale activa', waarin "de grootste urgentie wordt gegeven aan onderzoek en ontwikkeling naar de potentiële ontwerp- en invoeringsopties van een CBDC van de Verenigde Staten." Het decreet gaf minister van Justitie Garland, minister van Financiën Yellen en voorzitter van de Federal Reserve Powell de opdracht om te bepalen of er een wettelijke manier bestaat om het Congres te omzeilen, door te stellen dat zij "binnen 180 dagen na de datum van dit decreet [uiterlijk 5 september 2022] aan de president een beoordeling moeten voorleggen betreffende de vraag of wetswijzigingen nodig zijn om een CBDC van de Verenigde Staten uit te vaardigen, mocht dit passend en in het nationaal belang worden geacht." Het decreet droeg hen verder op om de president binnen 210 dagen, uiterlijk op 5 oktober 2022, een wetsvoorstel voor te leggen.

** Sorry dat de Samenvatting van Aardveranderingen voor mei zo laat is - alle Sott.net verslaggevers woonden een bruiloft bij! **

Orkanen, aardbevingen en bliksem... we zien een 'bad moon rising'! Mei 2022 had het allemaal - zinderende hittegolven, dodelijke overstromingen, ongebruikelijke sneeuwval en angstaanjagende tornado's. Uw regering verzekert u dat zij het op hol geslagen klimaat kunnen 'fiksen' en dat het 'voorspelbaar' is, maar hoe kunnen groene belastingen en stroomuitval voorkomen dat vulkanen uitbarsten en meteoren inslaan?

Bono is weer eens in het nieuws vanwege zijn politieke activisme. Op verzoek van de Oekraïense president Volodymyr Zelenski reisde de Ierse rockster en zanger van U2 naar Kiev, waar hij in het metrostation Khreshchatyk enkele liedjes met Oekraïense soldaten ten gehore bracht voor een groep van zo'n 100 man - waarvan de meesten journalisten. Na afloop van het concert sprak Bono het Oekraïense volk via de media toe met de woorden: "Jullie president leidt op dit moment de wereld in het streven naar vrijheid; ...het volk van Oekraïne vecht niet alleen voor jullie vrijheid, jullie vechten voor allen die van vrijheid houden," terwijl hij ook opriep tot een regimeverandering in Rusland.

77 jaar geleden gaf Duitsland zich over aan de geallieerden en kwam er een einde aan de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog.

Terwijl de wereld de 77ste verjaardag van deze overwinning viert, zouden we eens heel diep kunnen nadenken over het eindelijk, voor eens en voor altijd, winnen van die oorlog.

Als u verbaasd bent over deze uitspraak, kunt u misschien beter even gaan zitten en diep ademhalen voordat u verder leest. In de komende 12 minuten zult u waarschijnlijk een verontrustend feit ontdekken waar u misschien een beetje van schrikt: De geallieerden hebben de Tweede Wereldoorlog eigenlijk nooit gewonnen...

Begrijpt u me alstublieft niet verkeerd. Ik ben eeuwig dankbaar voor de onsterfelijke zielen die hun leven gaven om een halt toe te roepen aan de fascistische machine tijdens die sombere jaren... maar het is een feit dat een bepaalde kwestie niet werd opgelost op 9 mei 1945 en dat heeft veel te maken met de langzame heropkomst van een nieuwe vorm van fascisme tijdens de tweede helft van de 20e eeuw en het hernieuwde gevaar van een wereldwijde dictatuur, waarmee de wereld heden ten dage opnieuw wordt geconfronteerd.

Ik ben van mening dat we pas echt eer kunnen bewijzen aan onze moedige voorouders, die hun leven wijdden aan het winnen van vrede voor hun kinderen, kleinkinderen en de mensheid in het algemeen, als we de moed vinden om dit probleem nuchter onder ogen te zien.

Terwijl de Oekraïense president Volodymyr Zelenski beweert de democratie te verdedigen, heeft hij zijn oppositie vogelvrij verklaard, de arrestatie van zijn rivalen bevolen en leiding gegeven aan de verdwijning van en moord op dissidenten in het hele land.

De Oekraïense president Volodymyr Zelenski heeft de oorlog van zijn land tegen Rusland gepresenteerd als een strijd om de democratie zelf. In een zorgvuldig gechoreografeerde toespraak tot het Amerikaanse Congres op 16 maart verklaarde Zelenski: "Op dit moment wordt er over het lot van ons land beslist. Het lot van ons volk, of de Oekraïners vrij zullen zijn, of zij in staat zullen zijn hun democratie te behouden."

De Amerikaanse media reageerden hierop door Zelenski te overladen met lovende pers, ondernamen een campagne om hem te nomineren voor de Nobelprijs voor de Vrede en zorgden voor een flamboyant muzikaal eerbetoon aan hemzelf en de Oekraïense militairen tijdens de ceremonie van de Grammy Awards 2022 op 3 april.

De westerse media keken echter de andere kant op toen Zelenski en topambtenaren van zijn regering een campagne goedkeurden van ontvoering, marteling en moord op lokale Oekraïense wetgevers, die ervan beschuldigd werden met Rusland samen te werken. Verschillende burgemeesters en andere Oekraïense functionarissen zijn sinds het uitbreken van de oorlog vermoord, velen naar verluidt door Oekraïense staatsagenten nadat zij besprekingen ter de-escalatie met Rusland waren aangegaan.

"Er is één verrader minder in Oekraïne" verklaarde Anton Geraschenko, adviseur van het ministerie van Binnenlandse Zaken, ter ondersteuning van de moord op een Oekraïense burgemeester die werd beschuldigd van samenwerking met Rusland.

De Operationele Situatie

Onze analyse van de situatie op 25 maart 2022 bevestigt de waarnemingen en conclusies van medio maart.

Het offensief dat op 24 februari werd gelanceerd bestaat uit twee onderdelen, in overeenstemming met de Russische operationele doctrine:

1) De voornaamste actie is gericht op het zuiden van het land, in de Donbass-regio en langs de kust van de Zee van Azov. Volgens de doctrine zijn de belangrijkste doelstellingen - de neutralisatie van de Oekraïense strijdkrachten (de doelstelling van "demilitarisering"), en de neutralisatie van ultranationalistische, paramilitaire milities in de steden Charkov en Mariupol (de doelstelling van "denazificatie"). Dit belangrijkste optreden wordt geleid door een coalitie van strijdkrachten: Russische strijdkrachten van het Zuidelijk Militair District trekken door Charkov en de Krim; in het centrum bevinden zich militietroepen van de republieken Donetsk en Lugansk; de Tsjetsjeense Nationale Garde draagt bij door hun inzet in het stedelijk gebied van Mariupol;

2) Een secundair optreden tegen Kiev, gericht op het "vastpinnen" van de Oekraïense (en Westerse) strijdkrachten, om te voorkomen dat zij operaties uitvoeren tegen de belangrijkste stootkracht of zelfs de Russische coalitietroepen uit de achterhoede uitschakelen.

Dit offensief volgt tot op de letter de doelstellingen zoals die door Vladimir Poetin op 24 februari werden gedefinieerd. Maar omdat ze alleen naar hun eigen vooringenomenheid luisteren hebben westerse "deskundigen" en politici het in hun hoofd gehaald, dat het doel van Rusland is Oekraïne over te nemen en de regering omver te werpen. Door een zeer westerse logica toe te passen, zien zij Kiev als het "zwaartepunt" (Schwerpunkt) van de Oekraïense strijdkrachten. Volgens Clausewitz is het "zwaartepunt" het element waaraan een oorlogvoerende partij haar kracht en slagvaardigheid ontleent, en is daarom het hoofddoel van de strategie van een tegenstander. Dit is de reden waarom westerlingen in de oorlogen die zij hebben uitgevochten systematisch probeerden de controle over de hoofdsteden over te nemen. De Oekraïense generale staf, opgeleid en geadviseerd door NAVO-deskundigen, paste, voorspelbaar genoeg, dezelfde logica toe en concentreerde zich op het versterken van de verdediging van Kiev en omgeving, terwijl ze haar troepen hulpeloos achterliet in de Donbass, langs de as van het belangrijkste Russische offensief.

[...] Onlangs stuitte ik op misschien wel het duidelijkste en meest redelijke verslag van wat gaande is in Oekraïne. Het belang ervan is gelegen in het feit dat de auteur ervan, Jacques Baud, een gepensioneerd kolonel van de Zwitserse inlichtingendienst, een hooggeplaatste en belangrijke deelnemer was aan NAVO-opleidingsoperaties in Oekraïne. In de loop der jaren had hij ook uitgebreide contacten met zijn Russische tegenhangers. Zijn lange essay verscheen voor het eerst (in het Frans) bij het gerenommeerde Centre Français de Recherche sur le Renseignement. Een letterlijke vertaling verscheen in The Postil (1 april 2022). Ik ben teruggegaan naar het oorspronkelijke Frans en heb het artikel wat ingekort en, naar ik hoop, in meer idiomatisch Engels weergegeven. Ik denk niet dat ik door het te bewerken het fascinerende verhaal van Baud heb beschadigd. Want in zekere zin is hij "uit de school geklapt". - Boyd D. Cathay

******

De Militaire Situatie In Oekraïne

door Jacques Baud

Maart 2022

Deel Eén: De Weg Naar Oorlog

Jarenlang heb ik, van Mali tot Afghanistan, in dienst van de vrede gewerkt en er mijn leven voor gewaagd. Het gaat er dus niet om oorlog te rechtvaardigen, maar om te begrijpen wat ons hiertoe gebracht heeft.

Laten we proberen de diepere oorzaken van het Oekraïnse conflict te onderzoeken. Het begint met degenen die de afgelopen acht jaar spraken over "separatisten" of "onafhankelijken" uit Donbass. Dit is een verkeerde benaming. De referenda die de twee zelfbenoemde republieken Donetsk en Lugansk in mei 2014 hebben gehouden, waren geen referenda over "onafhankelijkheid" (независимость), zoals sommige gewetenloze journalisten beweerden, maar referenda over "zelfbeschikking" of "autonomie" (самостоятельность). De kwalificatie "pro-Russisch" suggereert dat Rusland partij was bij het conflict, hetgeen niet het geval was, en gebruik van de term "Russischtaligen" zou eerlijker zijn geweest. Bovendien werden deze referenda gehouden tegen het advies van Vladimir Poetin in.

Een nieuwe editie van Politieke Ponerologie van Andrew M. Łobaczewski, bewerkt door Harrison Koehli, is nu beschikbaar op Amazon.1 Dit vreemde en inspirerende boek betoogt dat totalitarisme het resultaat is van de uitbreiding van psychopathologie vanuit een groep psychopaten naar het gehele staatsbestel, inclusief de politieke en economische systemen. Politieke Ponerologie is essentieel leesvoer voor geëngageerde denkers en alle slachtoffers van totalitarisme in heden en verleden. Het is vooral vandaag van cruciaal belang, nu het totalitarisme opnieuw de kop opsteekt, ditmaal in het Westen, waar het vrijwel ieder aspect van het leven beïnvloedt, waaronder vooral het leven van de geest.

Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met Politieke Ponerologie, had ik moeite om te begrijpen hoe het totalitaire linksisme de Verenigde Staten effectief had overgenomen. Sinds mijn ervaringen als professor aan New York University met de verwoede strijders voor sociale rechtvaardigheid - waarover ik verhaalde in mijn boek Springtime for Snowflakes - begon ik met enige ongerustheid het totalitaire karakter van het hedendaagse Links op te merken. De opkomst van de "woke"-ideologie en haar uitzaaiing van de academische wereld naar het gehele maatschappelijke systeem zette mij aan tot het begrijpen van de opkomst van totalitarisme - omdat ik geloofde, en nog steeds geloof, dat "wokisme" totalitair van aard is. Verre van "liberaal" in de klassieke zin van het woord, is de woke-ideologie verwant aan het jakobinisme dat de communistische revoluties in Rusland, China en elders aanwakkerde. Het doel is de gevestigde orde in zijn geheel af te breken en de wereld te herscheppen naar hun droombeeld.

Ik begon met de bestudering van de bolsjewistische revolutie in Rusland en ging verder met het onderzoeken van de export van bolsjewistische varianten naar Oost-Europa en Azië. Het communisme was voor mij interessanter dan het nazisme en bleek een veel meer verwaarloosd terrein in de Amerikaanse academische wereld. Bovendien was het relevanter in de huidige context. Toen ik probeerde onderzoek te doen naar linkse politieke criminaliteit, was ik zowel verbaasd als verontwaardigd over de manier waarop de wetenschap veel van de geschiedenis had begraven. Zo leverden zoekopdrachten naar de praktijken van "strijdbijeenkomsten" en "autokritiek", die zo gangbaar waren tijdens de Culturele Revolutie in China, bijna niets op. Deze en aanverwante onderwerpen werden niet behandeld of waren gewoonweg verdwenen. Dit deed mij vermoeden dat er spake was van een omvangrijke verdoezeling van gegevens.