Het staat buiten kijf dat het tegenwoordig moeilijker is om op het internet te zoeken dan 15 of 20 jaar geleden. Vooral op het Engelstalige internet is de controle op informatie veel zichtbaarder en effectiever, terwijl censuur nu volledig in het openbaar plaatsvindt met weinig of geen voorwendselen of verbloeming. Veel webpagina's of documenten die vroeger altijd op de eerste pagina van een zoekactie verschenen, zijn nu niet meer op een normale manier toegankelijk en steeds meer belangrijke bronnen werden verwijderd. ^[1]

Dit is zo waar, en de verwijderde inhoud volgt zo'n duidelijk patroon dat het redelijk is om aan te nemen dat er legers mensen bezig zijn om het internet te zuiveren, wat neerkomt op het verbranden van de boeken. De onderwerpen hebben allemaal te maken met verborgen geschiedenis, afschuwelijke misdaden die al lang vergeten zijn, bijna alles wat te maken heeft met de Joden of met Israël, inclusief joodse misdaden zoals de opiummisleiding in China, naast vele andere. Er bestaat geen wezenlijk verschil tussen het fysiek verbranden van boeken en het verwijderen van internetdocumenten. Het resultaat is hetzelfde.
Sommige links naar historische documenten die ik 15 of 20 jaar geleden heb opgeslagen, zijn nog steeds actief en de documenten kunnen nog steeds worden geopend, maar als je bij een zoekopdracht willekeurige zoektermen gebruikt, verschijnen ze niet meer. Het is nu vaak zo dat zelfs als je de volledige titel van een document weet, de zoekmachines - vooral Google - weigeren deze te produceren. Dit is dusdanig dat (met name) Google niet langer als een nuttige zoekmachine functioneert; het is in plaats daarvan een "poortwachter" met twee hoofdfuncties. De eerste is om je informatie te geven waarvan Google wil dat je die hebt (of dingen die Google wil dat je denkt) en de tweede is om ervoor te zorgen dat je nooit informatie vindt waarvan Google niet wil dat je die hebt (of dingen die Google niet wil dat je denkt). Misschien wil je dit niet horen, maar ChatGPT is in geen enkel opzicht beter. Het krijgt zijn bevelen van dezelfde bron als Google en de New York Times.

Wat ik hiermee wil zeggen, is dat die "legermensen" een ideologische agenda volgen en actief bezig zijn om het internet te zuiveren van belangrijke historische en andere documenten en informatiebronnen die in de eerste plaats onaangenaam zijn voor de Joden. Dit werd me een tijdje geleden duidelijk, en het moest twee keer gebeuren voordat ik mijn lesje leerde.

Zelfs de noodzaak van een overgang - voor alle duidelijkheid - wordt in de VS nog maar net erkend.

Voor het Europese leiderschap echter, en voor degenen die garen spinnen bij financialisering en die hoogmoedig klagen over de 'storm' die Trump onverstandig op de wereld heeft losgelaten, worden zijn fundamentele economische stellingen afgedaan als bizarre denkbeelden die volledig losstaan van de economische 'realiteit.'

Dat is absoluut niet waar.

Want, zoals de Griekse econoom Yanis Varoufakis aangeeft, de realiteit van de Westerse situatie en de noodzaak van een overgang werd al in 2005 duidelijk uiteengezet door Paul Volcker, voormalig voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve.

Zelfs toen was het harde 'feit' van het liberale globalistische economische denkmodel al duidelijk:

"Datgene wat het globalistische systeem bij elkaar houdt, is een enorme en groeiende stroom van kapitaal uit het buitenland, die elke werkdag oploopt tot meer dan 2 miljard dollar - en groeit. Er is geen besef van spanning. Als natie lenen of bedelen we niet bewust. We bieden niet eens aantrekkelijke rentetarieven, noch hoeven we onze schuldeisers bescherming te bieden tegen het risico van een dalende dollar."

"Voor ons is het allemaal heel comfortabel. We vullen onze winkels en garages met goederen uit het buitenland, terwijl de concurrentie een sterke rem zet op onze interne prijzen. Het heeft zeker geholpen om de rente uitzonderlijk laag te houden ondanks onze verdwijnende spaartegoeden en snelle groei."

"En ook voor onze handelspartners was het comfortabel, evenals voor degenen die het kapitaal leveren. Sommigen, zoals China [en Europa, met name Duitsland], waren sterk afhankelijk van onze groeiende binnenlandse markten. En voor het grootste deel zijn de centrale banken van de opkomende wereld bereid geweest om steeds meer dollars aan te houden, die tenslotte het dichtst in de buurt komen van een werkelijk internationale munteenheid."

"Het probleem is dat dit schijnbaar comfortabele patroon niet tot in het oneindige kan doorgaan."

Precies. En Trump is bezig het wereldhandelssysteem op te blazen om het vervolgens te resetten. Die Westerse liberalen die vandaag tandenknarsen en de komst van de 'Trumpiaanse economie' betreuren, ontkennen gewoon dat Trump op zijn minst de belangrijkste Amerikaanse realiteit heeft erkend - namelijk dat het patroon niet eindeloos kan doorgaan en dat het schuldgedreven consumentisme zijn houdbaarheidsdatum al lang heeft overschreden.

Vergeet niet dat de meeste deelnemers aan het Westerse financiële systeem hun hele leven niets anders dan Volcker's 'comfortabele wereld' hebben gekend. Geen wonder dat ze moeite hebben om buiten hun verzegelde repliek te denken.

Het moet een behoorlijke opdoffer zijn voor de Brusselse elites waneer Washington zegt dat hun meest geroemde kwaliteit niet zo geweldig is als ze het willen doen voorkomen.

Deze doet pijn. Op de vraag hoe de EU de heffingenhamer van de Amerikaanse president Donald Trump zou kunnen ontwijken, antwoordde Scott Bessent, de Amerikaanse minister van Financiën: "Mijn constatering ... gaat helemaal terug naar de uitspraak van [voormalig Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken] Henry Kissinger: 'Als ik Europa bel, wie bel ik dan?' Dus, we onderhandelen met veel verschillende belangen."

Vertaling: Jullie kunnen pas bij ons aanschuiven als jullie ophouden met vechten aan jullie eigen tafel.

Zeker, het continent struikelt over zijn eigen beleid en tuimelt van een economische trap naar beneden, maar iedereen valt tenminste synchroon. Brussel trekt het keurslijf van de "eenheid" strakker aan en iedereen staat te juichen, of loopt het risico weer in het gareel te worden gemept.

Eenheid is het merk. Eenheid is het product. Eenheid is de hashtag.

Op de video zijn de president van Frankrijk, de premier van Groot-Brittannië en de bondskanselier van Duitsland te zien.

Na Zelensky in een zoveelste helse intrige te hebben gepusht om een regeling te dwarsbomen en het bloedvergieten in Europa voort te zetten, stapten, net als in de mop, een Fransman, een Engelsman en een Duitser op een trein en... slaakten een zucht van verlichting.

Blijkbaar zo diep dat ze vergaten hun parafernalia (een zakje en een lepel) op te bergen voordat de journalisten arriveerden.

Het lot van Europa wordt in alle opzichten bepaald door afhankelijke uitzendkrachten.

Tachtig jaar na de nederlaag van Nazi-Duitsland was de wereld deze week getuige van een spectaculaire, plechtige en vreugdevolle gebeurtenis om die historische mijlpaal te herdenken. De overwinningsparade op het Rode Plein in Moskou was een ongeëvenaard glorieus schouwspel.

En terecht, want de nederlaag van nazi-Duitsland op 9 mei 1945 was grotendeels te danken aan de heldhaftige offers van het Sovjet- en Russische volk.

De jaarlijkse herdenking blijft voor de Russen even aangrijpend en trots als voorheen.

De Russische president Vladimir Poetin werd dit jaar bij de parade vergezeld door vele internationale hoogwaardigheidsbekleders. Veelzeggend is dat, op eervolle uitzonderingen na, Westerse leiders afwezig waren, verhinderd door hun giftige russofobe propaganda en historische tegenstrijdigheden.

De president van China, Xi Jinping, was prominent aanwezig op het Rode Plein. Wederom, terecht.

De Russische en Chinese naties hebben het meest geleden in de Tweede Wereldoorlog. De ergste militaire vuurzee uit de geschiedenis van de mensheid heeft naar schatting 80 miljoen slachtoffers geëist. Meer dan de helft van al die slachtoffers vielen onder het Sovjet- en Chinese volk.

De Dag van de Overwinning op 9 mei wordt meestal herdacht als het einde van de Tweede Wereldoorlog. Maar nazi-Duitslands As-partner Keizerlijk Japan werd pas in augustus 1945 verslagen. De oorlog van Keizerlijk Japan in China werd met dezelfde genocidale barbaarsheid gevoerd als die van nazi-Duitsland in de Sovjet-Unie.

Het is bijzonder ontluisterend dat tegenwoordig het einde van de Tweede Wereldoorlog in de Westerse naties van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en de rest van Europa grotendeels een onopvallende gebeurtenis is geworden. Het is eng dat zo'n wereldschokkende episode een steeds nietszeggender datum op de officiële Westerse kalender wordt. In Rusland daarentegen is de verjaardag van de overwinning van de Grote Patriottische Oorlog belangrijker - en wordt meer vereerd - dan ooit.

Het verschil is verklaarbaar. De zogenaamde "Geallieerde overwinning" op nazi-Duitsland en het keizerlijke Japan was altijd al een soort schertsvertoning. Tachtig jaar later wordt de poppenkast meer dan ooit blootgelegd, tot het punt waarop deze voor de Westerse staten onhoudbaar en gênant is geworden.

Simion, leider van de Alliantie voor de Unie van Roemenen, was bij de geannuleerde stemming op de vierde plaats geëindigd, maar kreeg de stemmen van Georgescu en steeg naar de eerste plaats.

De populistische kandidaat George Simion, voorstander van een onafhankelijk Roemenië, kwam zondag bij de eerste stemronde van de Roemeense presidentsverkiezingen als winnaar uit de bus. De verkiezing werd gehouden nadat de vorige verkiezing nietig was verklaard, terwijl de grootste kanshebber van deelname aan de herkansing was uitgesloten.

Uit de uitslag die door de Permanente Kiesautoriteit van Roemenië werd bekendgemaakt, waarbij meer dan 99 procent van de stemmen was geteld, bleek dat Simion een ruime overwinning had behaald met 40,87 procent van de stemmen.

De leider van de Alliantie voor de Unie van Roemenen (AUR) werd gevolgd door de neoliberale globalistische burgemeester van Boekarest Nicușor Dan met 20,97 procent en waarnemend president Crin Antonescu op de derde plaats met 20,13 procent, meldt Digi24.

De Duitse AfD heeft een rechtszaak aangespannen tegen de politieke politie van het land, waarin zij stelt dat de vorige regering haar extremistische classificatie er vlak voor haar aftreden nog even snel ten onrechte doorheen heeft gedrukt.

De Duitse rechtse partij Alternative für Deutschland (AfD) heeft een rechtszaak aangespannen tegen het Federale Bureau ter Bescherming van de Grondwet (BfV). De partij beschuldigt het Bureau ervan dat het haar tijdens de laatste dagen van de aftredende linkse regering onrechtmatig heeft geclassificeerd als een "bevestigde extreemrechtse" groepering.

De juridische aanklacht, die dient voor de administratieve rechtbank in Keulen, waar de BfV is gevestigd, volgt op het uitblijven van een reactie op een formeel verzoek van het AfD-leiderschap om het classificatiebesluit terug te draaien. De partij, momenteel de op één na grootste van Duitsland en de officiële oppositie in het parlement, zei dat de classificatie van de BfV "duidelijk onrechtmatig" is en kondigde volgens Handelsblatt maandagochtend de juridische actie aan.

Ruslands militaire overwinning op Oekraïne is nu al maanden vrijwel zeker. De totale nederlaag van Oekraïne is slechts een kwestie van tijd, maar naarmate dat moment nadert zijn de Europese mogendheden steeds vastbeslotener om de oorlog niet uit te laten doven en bereiden zich nu actief voor om de strijd op te pakken waar Oekraïne strandt. Onze liberale democratieën zijn even kostbaar als kwetsbaar en we moeten elke voorzorgsmaatregel treffen om deze te beschermen tegen de Aziatische horden die zich in het oosten verzamelen.
Terwijl onze dappere bankiers regelen dat er triljoenen euro's van de rijkdom van onze kinderen en kleinkinderen aan defensie worden uitgegeven, zijn onze legers druk aan het oefenen en bereiden zich voor op oorlog, maar dat wordt voor de gewone Europeaan verborgen gehouden, aangezien die niet bepaald enthousiast zijn over de Derde Wereldoorlog. De Russen daarentegen beseffen wel wat er gaande is: presidentieel assistent en voormalig Nationaal Veiligheidsadviseur Nikolai Patrushev verklaarde onlangs dat de NAVO voor het tweede achtereenvolgende jaar

"oefeningen uitvoert aan onze grenzen op een schaal die in decennia niet werd vertoond. ... Ze trainen voor het uitvoeren van een breed offensief van Vilnius tot Odessa, het innemen van de regio Kaliningrad, het opleggen van een zeeblokkade in de Baltische en Zwarte Zee en het uitvoeren van preventieve aanvallen op de verzamelplaatsen van de Russische nucleaire afschrikkingstroepen."

Als meneer Patrushev gelijk heeft, lijkt het erop dat Londen, Parijs, Berlijn en Brussel zich actief voorbereiden op een oorlog tegen Rusland. Maar zijn uitspraak dat de oefeningen "een schaal vertegenwoordigen die in decennia niet werd vertoond," moet in de juiste context worden geplaatst.

En weer is Israël wegens de verkeerde redenen in het nieuws. Deze keer gaat het echter niet over de genocide op Palestijnen. Ambtenaren van het regime en religieuze leiders staan centraal in het seksueel misbruikschandaal.

Een recent incestgeval waarbij de Israëlische minister van illegale nederzettingen, Orit Strook, betrokken was, veroorzaakte een schok in de wereld. Strook, lid van de extreem-rechtse Jewish Power Party en een fervent voorstander van illegale nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever, werd door haar dochter, Shoshana Strook, beschuldigd van incest.

Shoshana heeft bij de politie in Italië aangifte gedaan van aanranding door haar ouders en een broer.

Een tuin zonder tuinpiet: West-Europa drijft af, terwijl de wereld opnieuw wordt opgebouwd.

Het bepalende kenmerk van het West-Europa van vandaag is niet eenheid of kracht - het is de totale afwezigheid van een visie voor de toekomst. Terwijl de VS, Rusland, China, India en zelfs Latijns-Amerika actief vorm geven aan en debatteren over hun koers voor de lange termijn, blijft West-Europa steken in nostalgie. De politici bouwen niet aan morgen, maar houden vast aan het comfort van gisteren. De politieke verbeelding van het continent lijkt zich te beperken tot één doel: het handhaven van de status quo van een wereld die niet langer bestaat.

Deze mentaliteit van achteruitkijken heeft de EU veranderd in wat het best omschreven kan worden als een "terrarium van gelijkgestemden" - een ecosysteem waarin iedere speler om invloed concurreert, terwijl hij de anderen stiekem veracht. In theorie was de EU opgezet om een gedeelde geopolitieke macht te creëren. In de praktijk is die eenheid gereduceerd tot cynisch eigenbelang en wederzijdse sabotage.

Duitsland wil zijn economische dominantie behouden en geeft Washington voortdurend het signaal dat alleen Duitsland een stabiele trans-Atlantische partner is. Frankrijk gebruikt, ondanks zijn beperkte militaire capaciteiten, de resterende strijdkrachten om zijn superioriteit over Duitsland en Zuid-Europa te laten gelden. Groot-Brittannië, ooit een buitenstaander, wil plotseling weer deel uitmaken van "Europa" - maar alleen om verdeeldheid te zaaien en het vuur van de confrontatie met Rusland nog verder op te stoken.